ACTH(1-39) Injectie

Natrium is het belangrijkste kation in extracellulaire vloeistof, en de natriumconcentratie in het bloed en de natriumbalans bepalen rechtstreeks het bloedvolume en de osmotische druk. ACTH (1-39) reguleert het natriummetabolisme bidirectioneel door de aldosteronsecretie te reguleren en rechtstreeks in te werken op de niertubuli.
Indirecte regulatie: bevordert de synthese en secretie van aldosteron, verbetert de reabsorptie van natrium
ACTH (1-39) kan de synthese en uitscheiding van aldosteron in de bijnierschors zona glomerulosa licht stimuleren. Hoewel dit effect zwakker is dan RAAS, heeft het een belangrijke regulerende betekenis in fysiologische en stresstoestanden.

Moleculair mechanisme: ACTH bindt aan MC2R in de bijnierschors, activeert de cAMP PKA-route, reguleert de expressie van steroïdesynthese acuut regulerend eiwit (StAR) en aldosteronsynthase (CYP11B2), bevordert de cholesterolomzetting in aldosteronvoorloper en genereert uiteindelijk aldosteron.
Fysiologische effecten: Aldosteron werkt in op de epitheelcellen van de distale niertubuli en verzamelkanalen via de bloedcirculatie, activeert Na ⁺/K ⁺ - ATPase, bevordert de opening van luminale natriumkanalen (ENaC), verbetert de natriumreabsorptie, vermindert de natriumuitscheiding via de urine en handhaaft de natriumconcentratie in het bloed (135-145 mmol/L) en de stabiliteit van het bloedvolume.

Verbetering van stress: Tijdens stress zoals trauma en infectie neemt de ACTH-secretie scherp toe, neemt de aldosteronsecretie synchroon toe, wordt de natriumreabsorptie verbeterd, worden door stress geïnduceerde hyponatriëmie en onvoldoende bloedvolume vermeden, en wordt belangrijke orgaanperfusie verzekerd.
Directe regulatie: fijnafstemming van natriumuitscheiding gemedieerd door MC2R in niertubuli

Niertubulaire epitheelcellen (proximale en distale ingewikkelde tubuli) brengen MC2R tot expressie. ACTH (1-39) kan zich rechtstreeks aan deze receptor binden, het natriumtransport onafhankelijk van aldosteron reguleren en het natriumretentie-effect van aldosteron in evenwicht brengen.

Moleculair mechanisme: ACTH bindt zich aan MC2R in de niertubuli, activeert de cAMP PKA-route, remt de Na ⁺/K ⁺ - ATPase-activiteit, vermindert de natriumtransportcapaciteit van epitheelcellen van de niertubuli en bevordert de uitscheiding van natrium lichtjes.

Fysiologische betekenis: dit directe effect vormt een "tweewegsevenwicht" met de natriumretentie van aldosteron, het vermijden van water- en natriumretentie en hypertensie veroorzaakt door enkelvoudig aldosteron, en het handhaven van de dynamische balans van het natriummetabolisme.

Ritmeregulatie: het circadiane ACTH-ritme (ochtendpiek, nachtdal) stimuleert de synchrone natriumuitscheiding, met een verhoogde natriumuitscheiding gedurende de dag en een afname 's nachts, passend bij het ritme van de natriuminname via de voeding en met behoud van een 24-uurs natriumbalans.

Aldosteronbemiddeling: bevordert de uitscheiding van kalium en handhaaft de kaliumbalans

Aldosteron is het belangrijkste hormoon dat de kaliumuitscheiding reguleert, en ACTH reguleert indirect het kaliummetabolisme door de aldosteronsecretie te bevorderen.

Werkingsmechanisme: Aldosteron activeert Na ⁺/K ⁺ - ATPase in niertubulaire epitheelcellen, waardoor de reabsorptie van natrium wordt bevorderd terwijl kaliumionen van de cel naar het nierlumen worden getransporteerd en met de urine worden uitgescheiden; Tegelijkertijd wordt de activiteit van de renale tubulaire kaliumkanalen (ROMK) verbeterd en de kaliumuitscheiding versneld.

Fysiologische effecten: De fysiologische concentratie van ACTH handhaaft de basale aldosteronspiegels, waardoor een evenwicht wordt gegarandeerd tussen de uitscheiding van kalium en de inname van kalium via de voeding; Wanneer hoge concentraties ACTH (zoals stress en het syndroom van Cushing) optreden, kunnen overmatige uitscheiding van aldosteron en verhoogde uitscheiding van kalium gemakkelijk leiden tot hypokaliëmie, wat zich manifesteert als spierzwakte en aritmie.

ACTH kan rechtstreeks inwerken op de stijgende tak van de niertubulaire medullaire lus en de distale ingewikkelde tubuli, waardoor de reabsorptie van kalium wordt geremd en wordt geholpen bij het reguleren van de kaliumhomeostase in het bloed.

Moleculair mechanisme: ACTH bindt aan MC2R in niertubuli, activeert de cAMP PKA-route, remt de activiteit van Na ⁺ - K ⁺ -2Cl ⁻ cotransporter (NKCC2) in de stijgende tak van de medullaire lus, vermindert de reabsorptie van kalium en verhoogt de kaliumuitscheiding licht.

Pathologische correlatie: Wanneer ACTH-tekort optreedt (zoals hypofysedisfunctie), neemt de aldosteronsecretie af en wordt de directe kaliumuitscheiding verzwakt, wat leidt tot een verminderde kaliumuitscheiding, wat gemakkelijk hyperkaliëmie kan veroorzaken, de contractie van het myocard kan remmen en het risico op een hartstilstand kan vergroten.

De balans van het watermetabolisme wordt gezamenlijk gereguleerd door de osmotische druk en het bloedvolume. ACTH (1-39) handhaaft de homeostase van het watermetabolisme door aldosteron-gemedieerde co-reabsorptie van waternatrium en glucocorticoïdregulatie van ADH.

Indirecte waterreabsorptie: Aldosteron-gemedieerd water-natrium-co-transport

Aldosteron bevordert de natriumreabsorptie en stimuleert de passieve waterreabsorptie via de osmotische drukgradiënt, waardoor de natriumbalans van het water in stand wordt gehouden.

Werkingsmechanisme: Natrium verhoogt de reabsorptie in de niertubuli, wat leidt tot een afname van de osmotische druk van de tubulaire vloeistof en een toename van de osmotische druk van de extracellulaire vloeistof. Dit stimuleert de passieve reabsorptie van water via aquaporine 2, waardoor de urineproductie wordt verminderd en het bloedvolume toeneemt.

Fysiologische betekenis: Onder fysiologische omstandigheden handhaaft de ACTH-aldosteron-as een evenwicht tussen de reabsorptie en uitscheiding van water en natrium; Tijdens uitdroging en bloedverlies neemt de ACTH-secretie toe, neemt aldosteron toe, wordt de water- en natriumreabsorptie verbeterd, wordt het bloedvolume snel hersteld en wordt de bloeddruk stabiel gehouden.

Osmotische drukregulatie: Glucocorticoïden reguleren de ADH-secretie en -functie

ACTH(1-39) Injectiestimuleert de secretie van cortisol uit de bijnierschors, die de secretie van antidiuretisch hormoon (ADH) in de hypothalamus en de gevoeligheid van de nieren voor ADH kan reguleren, waardoor het watermetabolisme indirect wordt gereguleerd. ADH-secretieregulatie: cortisol remt de synthese en afgifte van ADH in de hypothalamische supraoptische kern en de paraventriculaire kern, vermindert de reabsorptie van water, verhoogt het urinevolume en vermijdt het vasthouden van water;

Wanneer er een ACTH-tekort is, neemt het cortisol af, neemt de ADH-secretie toe en wordt de waterreabsorptie verbeterd, wat gemakkelijk kan leiden tot verdunnende hyponatriëmie.

Regulering van de niergevoeligheid: Cortisol verbetert de gevoeligheid van de nierverzamelkanalen voor ADH, waardoor de waterreabsorptie-efficiëntie wordt geoptimaliseerd; Wanneer ACTH excessief is (zoals bij het syndroom van Cushing), is de cortisolspiegel te hoog, is de ADH-functie onevenwichtig en treden water- en natriumretentie, oedeem en hypertensie op.