Shaanxi BLOOM Tech Co., Ltd. is een van de meest ervaren fabrikanten en leveranciers van 99,9% puur lidocaïnepoeder cas 137-58-6 in China. Welkom bij groothandel bulk hoge kwaliteit 99,9% puur lidocaïnepoeder cas 137-58-6 te koop hier vanuit onze fabriek. Goede service en een redelijke prijs zijn beschikbaar.
De chemische naam vanlidocaïneis n-diethylaminoacetyl-2,6-xylidine. N-(2,6-2-methylfenyl)-2-(diethylamino)acetamidehydrochloride-monohydraat wordt gewoonlijk gebruikt.99,9% puur lidocaïnepoederis een plaatselijke verdoving met uitgebreide toepassingen. Naast de chemische reactie-eigenschappen heeft Lidocaïne ook verschillende fysische eigenschappen, die ook erg belangrijk zijn en een aanzienlijke impact hebben op de prestaties en effectiviteit van Lidocaïne tijdens het bereidings- en toepassingsproces. De oplosbaarheid in water is relatief hoog en bedraagt 6 g/l. In organische oplosmiddelen zoals ethanol, methanol en aceton heeft Lidocaïne echter een relatief slechte oplosbaarheid. Dit kenmerk beïnvloedt de oplosbaarheid en stabiliteit van lidocaïne in verschillende dragers, en bepaalt ook het geschikte oplosmiddeltype dat wordt geselecteerd tijdens het bereidingsproces van de formulering. Het is een plaatselijk verdovingsmiddel dat veel wordt gebruikt om pijn te verlichten tijdens chirurgische ingrepen, tandheelkunde, huidchirurgie en andere processen. Naast dat het als verdovingsmiddel wordt gebruikt, blijkt Lidocaïne ook een reeks andere medische en niet-medische toepassingen te hebben.
|
Morfologisch |
poeder |
|
Zuurgraadcoëfficiënt (PKA) |
PKA 7,88 (H2O) (bij benadering) |
|
Oplosbaarheid ethanol |
4mg/ml |
|
Bewaarconditie |
winkel bij RT |
|
Vlampunt |
9 graden |
|
Kleur |
wit tot lichtgeel |
Lidocaïne Poeder COA
Bij het gebruik van lidocaïne moeten we rekening houden met alle reactie-eigenschappen, waardoor we het beter kunnen begrijpen en gebruiken. Het volgende is een gedetailleerde beschrijving van alle reactie-eigenschappen van lidocaïne:
99,9% puur lidocaïnepoederbehoort tot amineverbindingen en lijkt daarom alkalisch in oplossing. Lidocaïnemoleculen bevatten twee basische stikstofatomen die protonen kunnen accepteren om zouten te vormen. In water zijn lidocaïnezouten gemakkelijk oplosbaar en hebben ze sterke elektrolyse-eigenschappen. Wanneer lidocaïne wordt gecombineerd met sterke zuren, kan het hydrochloride vormen, wat een veelgebruikte methode is voor het bereiden van lidocaïne-anesthetica.
Lidocaïnemoleculen bevatten resonantiestructuren van methyleen- en benzeenringen, en de ladingsoverdracht daartussen geeft Lidocaïne een goede reduceerbaarheid. In het lichaam wordt lidocaïne vaak gereduceerd tot zijn metabolieten zoals monoethylglycinxlide (MEGX) en glycinxlide (GX). Deze metabolieten hebben verschillende farmacologische activiteiten en kunnen de biologische beschikbaarheid en werkzaamheid van lidocaïne in vivo beïnvloeden.
Lidocaïne heeft een goede thermische stabiliteit. Na enkele maanden opslag bij kamertemperatuur zal er geen significante ontledingsreactie optreden. In omgevingen met hoge temperaturen en vochtigheid kan lidocaïne ontleden, wat leidt tot een afname van het verdovende effect. Daarom moeten we letten op het handhaven van goede omstandigheden bij het bewaren en gebruiken van lidocaïne.
Allergische reacties op lidocaïne zijn een zeer zeldzaam verschijnsel, maar kunnen niet volledig worden uitgesloten. Als er allergische symptomen optreden, zoals zwelling, kortademigheid, huiduitslag, maag-darmklachten, enz., moet Lidocaïne onmiddellijk worden gestopt en medische hulp inroepen.
Lidocaïne ondergaat metabolisme en transformatie in het lichaam, waarbij de belangrijkste metabolische routes N-demethylerings- en hydroxyleringsreacties in de lever omvatten. De conversieproducten MEGX en GX hebben verschillende farmacologische activiteiten en kunnen worden gebruikt als indicatoren voor het evalueren van het lidocaïnemetabolisme. Het conversie-effect heeft een aanzienlijke invloed op de werkzaamheid en tolerantie van lidocaïne.
Bijwerkingen
Lidocaïne poederwordt veel gebruikt in de klinische praktijk, maar kan ook een reeks bijwerkingen veroorzaken, waarbij meerdere aspecten betrokken zijn, zoals het zenuwstelsel, het cardiovasculaire systeem en allergische reacties. Hieronder worden de vaak voorkomende bijwerkingen en behandelmethoden in detail geïntroduceerd.
Neurologische bijwerkingen
Veel voorkomende symptomen
Lidocaïne kan een effect hebben op het centrale zenuwstelsel, wat zich aanvankelijk manifesteert als symptomen zoals duizeligheid, slaperigheid, oorsuizen, gevoelloosheid van de mond en tong, wazig zicht en onduidelijke spraak. Naarmate de dosering toeneemt of de mate van vergiftiging toeneemt, kunnen ernstige symptomen optreden zoals rusteloosheid, spiertrekkingen, verlies van oriëntatie en zelfs convulsies, ademhalingsdepressie en coma.
Voorvalmechanisme
Lidocaïne blokkeert de zenuwexcitatie en -geleiding door de natriumionkanalen in het zenuwcelmembraan te remmen. Wanneer geneesmiddelen te veel worden ingenomen of per ongeluk in de bloedvaten terechtkomen, wordt het remmende effect van het centrale zenuwstelsel versterkt, wat leidt tot de bovengenoemde symptomen.
Behandelmethode
Bij milde symptomen kunt u rusten en observeren. Vermijd autorijden of het bedienen van machines.
Bij ernstige symptomen moet de medicatie onmiddellijk worden stopgezet en moeten anticonvulsiva (zoals diazepam) en ademhalingsondersteunende behandeling worden gegeven.
Wanneer er een aanval optreedt, kunnen kort-werkende barbituraten of spierverslappers intraveneus worden toegediend.
Bijwerkingen van het cardiovasculaire systeem
Veel voorkomende symptomen
Lidocaïne kan aritmieën veroorzaken zoals bradycardie, hypotensie, atrioventriculair blok en sinusarrest. Bij gebruik in grote doses kan het zelfs leiden tot levens-bedreigende aandoeningen zoals ventriculaire fibrillatie en hartstilstand.
Voorvalmechanisme
Lidocaïne heeft een direct remmend effect op de hartspiercellen en kan de contractiliteit en het hartminuutvolume van het hart verminderen. Ondertussen kan het medicijn de vasculaire gladde spieren ontspannen, wat leidt tot een verlaging van de bloeddruk.
Behandelmethode
Stop onmiddellijk met de medicatie en houd het elektrocardiogram en de bloeddruk nauwlettend in de gaten.
Als er sprake is van bradycardie of atrioventriculair blok, kan ter behandeling atropine of isoproterenol worden gegeven.
Bij ernstige aritmie is het gebruik van pacemakers of defibrillatie vereist.
Wanneer de bloeddruk daalt, is het inademen van zuurstof nodig, moet acidose worden gecorrigeerd en moeten bloeddrukverhogende medicijnen- worden gebruikt.
Allergische reacties
Veel voorkomende symptomen
Allergische reacties kunnen zich manifesteren als huiduitslag, jeuk, oedeem, angio-oedeem, bronchospasme, ademhalingsmoeilijkheden, larynxspasme, shock en urticaria, enz. Wanneer lidocaïne in het ruggenmerg wordt geïnjecteerd of uitwendig wordt aangebracht, kan het zelfs fatale bronchospasme of ademhalingsnoodsyndroom veroorzaken.
Voorvalmechanisme
Allergische reacties op lidocaïne behoren tot de overgevoeligheidsreacties type I en worden gemedieerd door IgE. Geneesmiddelen of hun metabolieten, zoals haptenen, combineren zich met eiwitten in het lichaam om totale antigenen te vormen, waardoor het lichaam wordt gestimuleerd om specifieke IgE-antilichamen te produceren. Wanneer IgE opnieuw aan het medicijn wordt blootgesteld, bindt het zich aan mestcellen en basofielen, waardoor actieve mediatoren zoals histamine vrijkomen, wat tot allergische symptomen leidt.
Behandelmethode
Stop onmiddellijk met de medicatie en zorg voor een behandeling tegen-allergieën, zoals het gebruik van antihistaminica zoals loratadine en cetirizinehydrochloride.
Ernstige allergische reacties vereisen intraveneuze injectie van glucocorticoïden (zoals dexamethason) en epinefrine.
Houd de luchtweg vrij. Voer indien nodig tracheale intubatie of tracheotomie uit.
Lokale reacties
Veel voorkomende symptomen
Wanneer lidocaïne uitwendig wordt gebruikt, kunnen op de injectieplaats symptomen zoals erytheem, oedeem, branderig gevoel, jeuk, dermatitis, papels, blaren, blauwe plekken, vervelling of petechiën optreden. Deze symptomen zijn meestal mild en van korte- duur en kunnen op natuurlijke wijze binnen enkele minuten of uren verdwijnen.
Voorvalmechanisme
Lidocaïne is irriterend voor de plaatselijke huid en slijmvliezen en kan een ontstekingsreactie veroorzaken. Bovendien kunnen een te hoge geneesmiddelconcentratie of onjuiste injectietechnieken ook lokale reacties verergeren.
Behandelmethode
Er kunnen milde symptomen worden waargenomen. Vermijd krassen en hete kompressen.
Bij ernstige klachten kunnen plaatselijk koude kompressen worden aangebracht en kunnen antihistaminische crèmes (zoals hydrocortisoncrème) worden gebruikt.
Verbeter de injectietechniek om de irritatie van het medicijn aan het lokale weefsel te verminderen.
Andere bijwerkingen
Symptomen van het spijsverteringsstelsel
Lidocaïne kan symptomen veroorzaken zoals misselijkheid en braken, die verband kunnen houden met irritatie van het maagdarmkanaal of de remming van het centrale zenuwstelsel door het geneesmiddel.
Impact op zicht en gehoor
Langdurig- of overmatig gebruik van lidocaïne kan leiden tot bijwerkingen zoals wazig zien en gehoorverlies.
Behandelmethode
Misselijkheid en braken kunnen worden behandeld met anti-emetica (zoals metoclopramide).
Wazig zien en gehoorverlies vereisen onmiddellijke medische aandacht. Indien nodig, ga over op andere medicijnen.
De ontdekking van lidocaïne is een belangrijke mijlpaal op het gebied van de anesthesiologie, en het ontwikkelingsproces ervan belichaamt de wijsheid van wetenschappers en de geest van medisch onderzoek.
Vroege verkenning en chemische grondbeginselen
De ontdekking van lidocaïne is ontstaan uit de studie van de chemische structuur van het alkaloïde gramine. Toen wetenschappers het isomeer van isogarmine synthetiseerden, ontdekten ze dat het een lokaal anesthetisch effect heeft. Deze ontdekking zette onderzoekers ertoe aan soortgelijke verbindingen verder te synthetiseren, en uiteindelijk werd lidocaïne met succes gesynthetiseerd door Nils Lofgren en Bengt Lundqvist van de Universiteit van Stockholm in Zweden in 1943. Lofgreen was toen nog een doctoraalstudent, terwijl Lundquist het verdovende effect ervan verifieerde door middel van autologe injectie, waarmee de basis werd gelegd voor verder onderzoek.
Patenten en commercialiseringsprocessen
Na de synthese van lidocaïne stelde Lundquist voor om farmacologische tests uit te voeren bij het Karolinska Instituut en vervolgens de patentrechten over te dragen aan het Zweedse farmaceutische bedrijf Astra AB. Het bedrijf bracht in 1948 lidocaïne op de markt onder de handelsnaam "Xylocaine", waarmee het de officiële intrede in de klinische toepassing markeerde. In hetzelfde jaar voltooide Lofgreen zijn proefschrift "Lidocaine: A New Synthetic Drug", waarmee hij de academische erkenning van het medicijn verder bevorderde.
Klinische voordelen en brede toepassing
Lidocaïne is snel uitgegroeid tot een van de voorkeursmedicijnen voor lokale anesthesie vanwege het snelle effect en het langdurige- aanhoudende effect. Het is toepasbaar op verschillende scenario's zoals infiltratie-anesthesie, blokanesthesie en oppervlakte-anesthesie, en heeft een relatief lage toxiciteit en hoge veiligheid. Sinds 1949 wordt lidocaïne op grote schaal gepromoot. Het is niet alleen op grote schaal gebruikt bij chirurgische ingrepen, maar is ook geleidelijk uitgebreid naar het gebied van de behandeling van aritmie. In 1963 werd lidocaïne gebruikt voor de behandeling van ventriculaire aritmieën veroorzaakt door een acuut hartinfarct en werd het een belangrijk medicijn voor de preventie en behandeling van snelle ventriculaire aritmieën.
Wetenschappelijke doorbraken en voortdurende impact
De ontdekking van lidocaïne staat model voor het interdisciplinaire onderzoek tussen chemie en geneeskunde. Het lost niet alleen het verslavingsprobleem van traditionele anesthetica zoals cocaïne op, maar verbetert ook de werkzaamheid en veiligheid van de anesthesie door structurele optimalisatie. Tot op heden blijft lidocaïne een kerngeneesmiddel op het gebied van lokale anesthesie. De derivaten en verbeterde doseringsvormen (zoals spuitbussen en gels) blijven opduiken, waardoor de reikwijdte van klinische toepassingen verder wordt uitgebreid.
Samenvatting
Vanaf de toevallige ontdekking van het isomeer van luteïne tot de synthese en commercialisering van lidocaïne weerspiegelt dit proces de contingentie en onvermijdelijkheid van wetenschappelijk onderzoek. De geboorte van lidocaïne bevorderde niet alleen de ontwikkeling van de anesthesiologie, maar leverde ook belangrijke inspiratie op voor het daaropvolgende onderzoek en de ontwikkeling van geneesmiddelen. De status van klassiek lokaal verdovingsmiddel blijft tot op de dag van vandaag moeilijk volledig te vervangen.
Populaire tags: 99,9% puur lidocaïnepoeder cas 137-58-6, leveranciers, fabrikanten, fabriek, groothandel, kopen, prijs, bulk, te koop