Aprotinine CAS 9087-70-1

Aprotinine78R2S7, molecuulformule C284H432N84O, CAS 9087-70-1, het is een proteaseremmer die trypsine en chymotrypsine kan remmen, de activering van andere actieve proteasomen in de pancreas en de zelfactivering van trypsinogeen kan voorkomen. Klinisch gebruikt voor de preventie en behandeling van acute pancreatitis, bloedingen veroorzaakt door fibrinolyse en gedissemineerde intravasculaire coagulatie. Het kan ook worden gebruikt voor anti-shockbehandeling. Proteaseremmers zijn stoffen die zich aan enzymen kunnen binden en de snelheid van substraatafbraak kunnen verminderen. Proteaseremmers met eiwiteigenschappen zijn wijdverbreid aanwezig en uit sojabonen zijn twee soorten proteaseremmers met eiwiteigenschappen geïsoleerd: Kuniz-trypsineremmer en Baumann Bellck-remmer. De eerste heeft een molecuulgewicht van 20-25 ku, terwijl de laatste een molecuulgewicht heeft van 8 ku.

Recombinantaprotinine(RTI16) kan kininase en trypsine remmen en is een natuurlijke, niet-specifieke serineproteaseremmer. Het is een basisch eiwit met een enkele keten dat bestaat uit 58 aminozuurresiduen, met 3 disulfidebindingen die kruis-in de keten zijn verbonden. Aprotinn wordt al lange tijd gebruikt voor de behandeling van acute pancreatitis. Na de jaren negentig werd recombinant aprotinn gebruikt bij cardiothoracale chirurgie om bloedplaatjes te beschermen, bloedingen en exsudatie te verminderen, en voor de klinische behandeling van patiënten met stollingsstoornissen. Daarom is de marktomvang van aprotinn snel uitgebreid en een van de belangrijke biochemische geneesmiddelen geworden.

Synthese

 

Momenteel zijn de commercieel verkrijgbare recombinante aprotinpreparaten voornamelijk extracten uit organen zoals runderlongen, die complexe processen en hoge kosten met zich meebrengen. Daarom is het van groot belang om de productie van recombinant aprotinn te onderzoeken met behulp van genetische manipulatiemethoden.

Bij gebruik van een secretie-expressiesysteem is de productie van aprotinn over het algemeen laag en is de activiteit van het resulterende product ook laag. Verwacht wordt dat door fusie-expressie het expressieniveau van recombinant aprotin aanzienlijk zal toenemen.

 

Voor dit doel werd een recombinant aprotinn-expressieplasmide pGrxA BPTI geconstrueerd, en een herkenningsplaats voor FXa werd ontworpen tussen de fusiepartner en het recombinant aprotinn. Nadat hij tot expressie was gebracht in de vorm van een inclusielichaampje, werd de fusiepartner gezuiverd en opnieuw gevouwen door middel van gelfiltratie. De fusiepartner werd door FXa uitgesneden om een ​​eiwit te verkrijgen met dezelfde activiteit als het natuurlijke product. Door optimalisatie van de expressieomstandigheden werd de opbrengst aanzienlijk verbeterd vergeleken met eerdere expressiesystemen.

Optimalisatie van de expressie van technische bacteriën:

 

Inoculeer glycerolbuisbacteriën op LB/AMP-agarplaten, kweek gedurende 20 uur bij 37 graden, schraap de kolonies en inoculeer ze in 5 ml LB/AMP vloeibaar medium bij 37 graden, 200 r/min, en kweek een nacht. Inoculeer 5% van het inoculum in 100 ml maïsslurrymedium, kweek bij 37 graden en 220 omw/min op een schudapparaat, induceer gedurende 7 uur en centrifugeer vervolgens (8000 omw/min, 5 min, 4 graden) om de bacteriële cellen te verzamelen. Weeg het natte gewicht van de bacteriecellen en detecteer hun expressie met 15% SDS-PAGE.

Vergistingstankteelt

 

Vergistingstankteelt:

Met behulp van een Duitse Biostat-fermentatietank van 30 liter, op 37 graden, met opgeloste zuurstof gecontroleerd op 20%, pH 7,0. Met behulp van een fermentatietank om het fusie-eiwit tot expressie te brengen, werd 260 g natte bacteriecellen verkregen uit 16 liter fermentatiebouillon, ongeveer 16 g/l; Het expressieniveau is ongeveer 45%,

Muurbrekende en inclusielichaamacquisitie van bacteriële cellen:

 

Nadat de kweek is voltooid, verzamelt u de bacteriecellen, voegt u 1 g bacteriecellen toe aan 10 ml oplossing A (50 mmol/l Tris HCl, pH 8,0, 1 mmol/l EDTA), suspendeert u ze grondig, soniceert u de cellen in een ijsbad, werkt u 30 seconden, interval 10 seconden, vermogen 400 W, 30 cycli. Breng de vloeistof over in een centrifugebuis, centrifugeer gedurende 15 minuten bij 4 graden en 8000 omw/min, en het neerslag is het ruwe insluitingslichaam.

Bereiding van de oplossing voor het oplossen van insluitingslichaampjes:

 

Was het ruwe inclusielichaampje met oplossing B (50 mmol/l Tris HCl, pH 8,0, 1 mmol/l EDTA, 1% Triton-X100) tweemaal, elke keer gedurende 0,5 uur, centrifugeer om het supernatant te verwijderen en verkrijg relatief zuivere inclusielichaampjes. Voeg 1 g inclusielichaampjes toe aan 5 ml oplossing C (50 mmol/l Tris HCl, pH 8,0, 8 mol/L ureum, 1 mmol/l EDTA, 5 mmol/l DTT), incubeer een nacht bij 4 graden, denatureer en los op, centrifugeer gedurende 15 minuten bij 12.000 r/min en verzamel het supernatant om de oplossing voor het oplossen van het inclusielichaam te verkrijgen. Verkrijg recombinant aprotinn.

Farmacologische effecten:

 

 

Aprotinineremt humaan trypsine, fibrinolytisch enzym, plasma en weefselangiotensine door reversibele enzymremmercomplexen die in een bepaalde chemische verhouding worden gevormd. Proteasen met serineactiviteit spelen een belangrijke rol in het vasopressinekininogeen-kininesysteem, het complementsysteem en het stollingssysteem, waarbij plasmine en plasmavasopressine een cruciale rol spelen.

 

Aprotinn oefent zijn remmende effect uit door een aprotinn-proteasecomplex te vormen via het serine-actieve deel van het enzym. Wanneer het echter wordt gecombineerd met verschillende proteasen, vertoont het verschillende dissociatieconstanten. De binding met trypsine is de sterkste (Ki=0.06nmoN), wat een van de laagste constanten is die zijn gerapporteerd in eiwit-eiwitinteracties (Laydunski et al. 1974). De binding met menselijk fibrinolytisch enzym is niet erg sterk. Vanwege de hoge K-waarde van het enzymremmercomplex (Ki=1 nmoN) kan het omkeerbaar zijn (Wimann, 1980), en het complex dat zich aan angiotensine in menselijk plasma bindt is vrij zwak (Ki=30 nmol/l), maar nog steeds binnen het therapeutische bereik van aprotinn (Nakahara, 1983).

 

Aprotinn bindt niet alleen aan vrije enzymmoleculen, maar ook aan enzymen die al aan een derde component gebonden zijn (als het actieve centrum van het enzym nog bindingsvermogen heeft). Daarom remt aprotinn vrije fibrinolytische enzymen en kan het ook het intermediaire fibrinolysineketenkinasecomplex remmen dat wordt gevormd tijdens trombolytische therapie met ketenkinase (Wimann, 1980).
Het antifibrinolytische effect van aprotinn is gebaseerd op de remming van plasmine geactiveerd door eiwithydrolyse. In tegenstelling tot synthetische antifibrinolytische oplosmiddelen beschermt aprotinn, vanwege de directe remming van overgeactiveerd plasmine, niet alleen het directe substraat (fibrine) tegen afbraak door plasmine, maar beschermt het ook fibrinogeen, factoren V en VIII in plasma en alfa 2-globuline in serum.

 

In de experimenten met door endotoxine geïnduceerde shock en hypovolemische shock kan Trasylol de activering van kininogeen aanzienlijk remmen. (Massion et al., 1972).
Trasylol kan de ontwikkeling van longinterstitieel oedeem (shocklong) voorkomen of vertragen. Het remmende effect ervan is dosis-afhankelijk en tijd-afhankelijk (Lorthioir et al., 1973).
Tijdens shock kan de ischemische pancreas een zeer giftige peptidesubstantie produceren, namelijk myocardiale remmende factor (MDF). Deze factor hangt nauw samen met overlijden door shock.

 

MDF kan worden gedetecteerd in het plasma van muizen, honden, apen en mensen met hemorragische, septische, cardiogene shock en brandwondenshock. MDF kan in alle gevallen van bloeding een afname van de contractiliteit van het hart veroorzaken, en tegelijkertijd veroorzaakt het de samentrekking van de viscerale weerstandsvaten, wat leidt tot lokale ischemie en de productie van meer MDF. Bovendien wordt de klaring ervan in de bloedbaan vertraagd als gevolg van de toxische schade die aan het reticulo-endotheliale systeem wordt veroorzaakt. Trasylol kan de productie van MDF sterk verhinderen (Lefer 1984).

Aprotinine, als een kleinmoleculaire verbinding die fibrinolyse weerstaat, vertoont significante en specifieke enzymremmende eigenschappen. Het remt niet alleen effectief de activiteit van trypsine, maar werkt ook uitgebreid in op andere verwante proteolytische enzymen, waardoor het een belangrijke rol speelt in celbiologische experimenten. Vooral tijdens cel- en weefsellyse en homogenisatie kan Aprotinn dienen als een efficiënte proteaseremmer, waardoor onbedoelde afbraak van doeleiwitten effectief wordt voorkomen, wat cruciaal is voor het behouden van de integriteit en nauwkeurigheid van het monster.

Het remmende effect van Aprotinn vertoont een duidelijke dosisafhankelijkheid, dat wil zeggen dat naarmate de concentratie toeneemt, het remmende effect op de fibrinolytische activiteit ook dienovereenkomstig toeneemt. Met deze functie kunnen onderzoekers de experimentele omstandigheden nauwkeuriger controleren om betrouwbaardere en reproduceerbare experimentele resultaten te verkrijgen. Ondertussen kan Aprotinn ook de stollingstijd van bloed verlengen, wat de belangrijke rol ervan in het stollingsmechanisme verder bevestigt. In vitro-experimenten hebben aangetoond dat Aprotinn een effectieve remmer van de endogene stollingsroute is die belangrijke processen in het stollingsproces kan verstoren en reguleren.

Aprotini heeft ook zijn unieke farmacologische effecten aangetoond. Het kan het proces van het oplossen van bloedstolsels in vitro aanzienlijk remmen, de bloedingstijd bij het trimmen van de staart bij ratten verlengen en de stollingstijd in menselijk plasma verlengen. Deze bevindingen suggereren dat Aprotinn mogelijk antibloedings- en antitrombotische effecten heeft. Om het in vivo effect ervan verder te valideren, voerden onderzoekers experimenten uit in een arterioveneus kortsluitingsmodel bij ratten. De resultaten toonden aan dat aprotnine het gewicht van bloedstolsels aanzienlijk kan verminderen, waardoor het potentieel ervan als antitrombotisch medicijn verder wordt ondersteund.

Samenvattend heeft aprotnine, als een kleinmoleculaire verbinding die fibrinolyse remt, significante enzymremmende eigenschappen en farmacologische effecten aangetoond, zowel in vitro als in vivo. De toepassing ervan in celbiologische experimenten biedt onderzoekers krachtige hulpmiddelen, terwijl de bevindingen in in vivo studies belangrijke aanwijzingen en basis bieden voor de ontwikkeling ervan als antibloedings- en antitrombotisch medicijn. In de toekomst, met verder onderzoek naar het werkingsmechanisme van Aprotnin en klinische onderzoeken, wordt verwacht dat we de bredere toepassing ervan op medisch gebied zullen zien.

Populaire tags: aprotinine cas 9087-70-1, leveranciers, fabrikanten, fabriek, groothandel, kopen, prijs, bulk, te koop