Shaanxi BLOOM Tech Co., Ltd. is een van de meest ervaren fabrikanten en leveranciers van dl-isoleucine cas 443-79-8 in China. Welkom bij groothandel bulk dl-isoleucine cas 443-79-8 van hoge kwaliteit die hier in onze fabriek te koop is. Goede service en een redelijke prijs zijn beschikbaar.
DL-isoleucineis de racemische vorm van isoleucine, samengesteld uit gelijke hoeveelheden L-type en D-type spiegel-beeldmoleculen. Als een aminozuur met vertakte-keten en twee chirale centra combineert zijn unieke structuur de chiraliteit van het -koolstofatoom en de methyl-butanylskelet van de hydrofobe zijketen. Deze complexe ruimtelijke ordening maakt het een ideaal model voor onderzoek naar fysisch-chemische eigenschappen.
|
|
|
| Chemische formule | C6H13NO2 |
| Moleculair gewicht | 131.17 |
| Exacte massa | 131.09 |
| m/z | 131.09 (100.0%), 132.10 (6.5%) |
| Elementaire analyse | C, 54.94; H, 9.99; N, 10.68; O, 24.39 |
| Smeltpunt | 290 graden (dec.) (lit.) |
| Kookpunt | 225,8 ± 23,0 graden (voorspeld) |
| Opslagomstandigheden | Op een donkere plaats bewaren, inerte atmosfeer, kamertemperatuur |
| Formulier | Poeder |
| Kleur | Wit |
| Oplosbaarheid | Stabiel. Onverenigbaar met sterke oxidatiemiddelen. |
| Wateroplosbaarheid | 22.3 g/L (25 ºC) |
Op biochemisch niveau verandert, hoewel alleen het L--type rechtstreeks door organismen kan worden gebruikt voor eiwitsynthese en metabolische regulatie, het naast elkaar bestaan van het D--type de kristallisatiegewoonte, de oplossingskinetiek en het fase-overgangsgedrag aanzienlijk, wat een klassiek voorbeeld vormt voor de ontwikkeling van chirale scheidingstechnieken. Deze racemische vorm dient als een sleutelindicator bij de optimalisatie van industriële fermentatieprocessen, waardoor een nauwkeurige beoordeling van de stereoselectiviteit van de stam mogelijk is door het dynamische evenwicht ervan te monitoren. Tegelijkertijd wordt het geïntroduceerd als een niet-natuurlijke structurele eenheid in synthetische peptideketens om de conformationele stabiliteit te reguleren, en op het gebied van de farmaceutische industrie dient het als een chiraal scheidingsreagens en standaardsubstantie, waardoor de ontwikkeling van chirale medicijnanalyse en asymmetrische synthesemethodologieën diepgaand wordt bevorderd.
HoewelDL-Isoleucinebestaat in de natuur niet in zuivere DL-vorm (hoofdzakelijk in de vorm van L-DL Isoleucine). In bepaalde toepassingsgebieden kunnen DL Isoleucine of mengsels daarvan specifieke toepassingen hebben.
Mogelijke toepassingsgebieden van DL Isoleucine zijn:
Biochemisch onderzoek:
DL Isoleucine kan worden gebruikt als experimenteel reagens in biochemisch en moleculair biologisch onderzoek om de metabolische routes van aminozuren, enzymatische reacties en eiwitsyntheseprocessen te bestuderen. Hoewel L-DL Isoleucine vaker wordt gebruikt in deze onderzoeken, kan DL Isoleucine ook effectief zijn onder specifieke experimentele omstandigheden.
Geneesmiddelsynthese:
DL Isoleucine of zijn derivaten kunnen worden gebruikt als uitgangsmaterialen of tussenproducten bij bepaalde geneesmiddelensyntheseprocessen. Deze situatie komt echter relatief zelden voor omdat de synthese van geneesmiddelen doorgaans strenge eisen stelt aan de zuiverheid en stereoconfiguratie van de grondstoffen.
Hoewel het gebruik vanDL Isoleucineniet zo uitgebreid en specifiek zijn als de pure L--vorm, heeft het op bepaalde gebieden nog steeds een bepaalde toepassingswaarde.
De volgende zijn mogelijke toepassingen van DL Isoleucine:
Voedingssupplementen en toevoegingsmiddelen
DL Isoleucine kan worden gebruikt als onderdeel van gemengde aminozuren in voedingssupplementen om uitgebreide aminozuurondersteuning te bieden, vooral voor degenen die aanvullende aminozuursuppletie nodig hebben, zoals atleten, fitnessliefhebbers en ouderen.
DL Isoleucine of het mengsel ervan kan worden gebruikt als voedingsversterker in diervoeding, waardoor de groei en ontwikkeling van dieren wordt bevorderd, de voerconversie wordt verhoogd, waardoor de kosten worden verlaagd en de fokefficiëntie wordt verbeterd.
Biochemisch onderzoek
DL Isoleucine kan worden gebruikt als experimenteel reagens in biochemisch en moleculair biologisch onderzoek om de metabolische routes van aminozuren, enzymatische reactiemechanismen en eiwitsyntheseprocessen te bestuderen. Hoewel pure L-DL Isoleucine vaker wordt gebruikt in deze onderzoeken, kan DL Isoleucine ook onder bepaalde specifieke experimentele omstandigheden een belangrijke rol spelen.
Tussenproducten voor geneesmiddelsynthese
DL Isoleucine of zijn derivaten kunnen worden gebruikt als uitgangsmaterialen of tussenproducten bij bepaalde geneesmiddelensyntheseprocessen. Hoewel deze situatie relatief zeldzaam is, kan DL Isoleucine een unieke reactiviteit en selectiviteit hebben in bepaalde specifieke geneesmiddelensyntheseroutes.
Cosmetica en huidverzorgingsproducten
Hoewel de directe toepassing van DL Isoleucine in cosmetica en huidverzorgingsproducten niet wijdverbreid is, kunnen sommige geavanceerde huidverzorgingsproducten gebruik maken van de hydraterende, antioxiderende en herstellende functies van aminozuren om DL Isoleucine of zijn analogen op te nemen als onderdeel van hun formule. Deze aminozuurcomponenten helpen de huidtextuur te verbeteren, de huidbarrièrefunctie te verbeteren en de gezondheid van de huid te bevorderen.
DL Isoleucine en leucine zijn beide essentiële aminozuren voor het menselijk lichaam, en er zijn enkele verschillen in hun chemische structuur, functie en gebruik.
De belangrijkste verschillen tussen DL Isoleucine en leucine zijn als volgt:
1. Chemische structuur
DL-Isoleucine
Chemische naam 2-amino-3-methylvaleriaanzuur, is een organische verbinding met de chemische formule C6H13NO2. Het behoort tot aminozuren met vertakte ketens met optische activiteit, en de zijketen is sec-butyl (dat wil zeggen. 2-methylpropyl).
Leucine
De chemische naam is 2-amino-4-methylpentaanzuur en het is ook een organische verbinding met de chemische formule C6H13NO2. Het is ook een vertakt aminozuur, maar de zijketen is isobutyl (dat wil zeggen. 2-methyl-2-propyl).
2. Functie
DL-Isoleucne
Bevorder de eiwitsynthese, verhoog het groeihormoon- en insulineniveau.
Verbeter de immuunfunctie van het lichaam en behoud het evenwicht.
Behandel psychische stoornissen, bevorder een verhoogde eetlust en bestrijd bloedarmoede.
Bevorder de insulinesecretie en reguleer de bloedsuikerspiegel.
Speelt een belangrijke rol in het spiereiwitmetabolisme en bevordert het spierherstel na de training.
Bescherm lichaamsweefsels tegen externe schade door omgevingsfactoren en bevorder de genezing van weefsels zoals botten en huid.
Heeft antioxiderende eigenschappen, ruimt vrije radicalen op en vermindert de schade van oxidatieve stressreacties aan het menselijk lichaam.
Leucine
Leucine bevordert ook de eiwitsynthese, maar het belangrijkste kenmerk is dat het sneller kan worden afgebroken en omgezet in glucose, waardoor spierverlies effectief wordt voorkomen.
Leucine speelt ook een bepaalde rol bij het reguleren van de bloedsuikerspiegel en het bevorderen van wondgenezing.
3. Toepassing en bron
DL-Isoleucne
Het wordt voornamelijk gebruikt in de farmaceutische en voedingsindustrie en heeft hepatoprotectieve en hepatoprotectieve effecten.
Als voeradditief verbetert het de groei en ontwikkeling van dieren en verhoogt het de productie van vlees- en zuivelproducten.
Gebruikt in de biotechnologie voor het synthetiseren van belangrijke eiwitten en peptideverbindingen.
Het kan ook worden gebruikt als organisch kristalmateriaal met goede optische eigenschappen en potentiële toepassingen in elektronische apparaten.
Voedingsmiddelen die rijk zijn aan DL Isoleucine zijn onder meer eieren, kip, lamsvlees, varkensvlees, sojabonen, melk, kaas, granen, cashewnoten en meer.
Leucine
Het wordt ook veel gebruikt op gebieden zoals medicijnen, voedsel en diervoeders.
Voedingsmiddelen die rijk zijn aan leucine zijn onder meer zuivelproducten, vlees (zoals rundvlees, varkensvlees, kip), vis, bonen (zoals sojabonen, erwten), enz.
4. Anders
Beide zijn aminozuren met vertakte keten (BCAA's), maarDL-Isoleucineheeft een matig vermogen om de spiereiwitsynthese te bevorderen, sterker dan valine maar veel zwakker dan leucine.
Beide zijn voornamelijk geconcentreerd in het spierweefsel van het menselijk lichaam en nemen deel aan de synthese van hemoglobine, dat helpt bij het transport van zuurstof van de longen naar menselijke weefsels.
Samenvattend hebben DL Isoleucine en leucine hun eigen kenmerken wat betreft chemische structuur, functie en toepassing, maar het zijn beide essentiële aminozuren voor het menselijk lichaam. Met een uitgebalanceerd dieet kan het menselijk lichaam voldoende hoeveelheden van deze twee aminozuren uit verschillende voedingsmiddelen halen.
De belangrijkste verschillen tussen de D-, L- en DL-vormen van DL-isoleucine zijn als volgt:
Structurele verschillen
D-type isoleucine:
Isoleucine met een D--configuratie, waarbij de D--configuratie aangeeft dat de chiraliteit (enantiomeer) van de verbinding rechts- rechtshandig is.
inima possimus explicabo ipsam doloribus expedita, nulla laudantium of tempora dolor ratione voluptatum, rerum impedit eius culpa? Is dit?.
L-type isoleucine:
Isoleucine met een L--configuratie, waarbij de L--configuratie aangeeft dat de chiraliteit van de verbinding links- is.
DL-type isoleucine:
Isoleucine dat zowel de D--configuratie als de L--configuratie bevat, is een racemische vorm, die een mengsel is van twee conformaties.
Biologische activiteit en gebruik
D-type isoleucine:
Het is relatief zeldzaam van aard en kan specifieke effecten hebben bij bepaalde biologische processen, maar enzymen in organismen zijn doorgaans selectief voor de chiraliteit van aminozuren van het D--type, dus isoleucine van het D--type wordt zelden rechtstreeks door organismen gebruikt.
L-type isoleucine:
Het is een veel voorkomende vorm van aminozuren in levende organismen en is een fundamenteel onderdeel van eiwitten. Het is essentieel voor het normaal functioneren van levende organismen. Isoleucine van het L--type wordt met elkaar verbonden door peptidebindingen om polypeptideketens te vormen, die vervolgens eiwitmoleculen vormen en deelnemen aan metabolische processen, fysiologische functies reguleren en cellulaire structuren construeren.
DL-type isoleucine:
Omdat het zowel D- als L-conformaties bevat, heeft het gewoonlijk geen biologische activiteit. Aminozuren van het DL-type worden zelden aangetroffen in levende organismen en worden voornamelijk gebruikt in laboratoriumonderzoek, zoals het bereiden van weefselkweekmedia.
Bijwerkingen
DL Isoleucine is een chemisch gesynthetiseerd aminozuur met vertakte keten met een hoge oplosbaarheid in hete ethanol en heet azijnzuur, maar onoplosbaar in ether. In termen van fysiologische functie is isoleucine een van de essentiële aminozuren in het menselijk lichaam, betrokken bij eiwitsynthese, energiemetabolisme en immuunregulatie. L-Isoleucine speelt een belangrijke rol bij het behouden van spiermassa, het uithoudingsvermogen bij inspanning en wondherstel door de insulinesecretie te bevorderen, de bloedsuikerspiegel te reguleren en te dienen als een belangrijke grondstof voor de synthese van spiereiwitten.
Echter, DL isoleucine, als een racemisch mengsel (dat 50% L-isoleucine en 50% D-isoleucine bevat), kan zijn D--isomeer niet effectief worden gebruikt in het menselijk lichaam en kan de normale functie van L-isoleucine beïnvloeden door competitieve remming of metabolische interferentie, wat kan leiden tot bijwerkingen.
Classificatie en mechanisme van bijwerkingen
Reactie van het spijsverteringsstelsel
Overmatige inname van DL-isoleucine kan het maagslijmvlies direct irriteren en symptomen veroorzaken zoals misselijkheid, braken, buikpijn en diarree. Het mechanisme kan verband houden met de volgende factoren:
Osmotisch drukeffect: Hooggeconcentreerde aminozuuroplossingen kunnen de osmotische druk in de darm veranderen, waardoor water in het darmlumen terechtkomt en osmotische diarree ontstaat.
Stimulatie van metabolieten: D-isoleucine kan door bacteriën in de darm worden afgebroken tot vetzuren met een korte keten of andere metabolieten, waardoor het darmslijmvlies direct wordt gestimuleerd en ontstekingsreacties worden geïnduceerd.
Competitieve remming: D-isoleucine kan de transportdrager van L-isoleucine (zoals B ⁰ AT1) competitief remmen, de absorptie van L-isoleucine verminderen, leiden tot de ophoping van niet-geabsorbeerde aminozuren in de darmen, en de belasting van het maag-darmkanaal verder vergroten.
Reactie van het spijsverteringsstelsel
Langdurige overmatige inname van DL-isoleucine kan de metabolische belasting van de lever verhogen, wat kan leiden tot verhoogde niveaus van transaminasen zoals ALT en AST, en zelfs levercelbeschadiging kan veroorzaken. Het mechanisme kan verband houden met de volgende processen:
Onevenwichtigheid in het aminozuurmetabolisme: D-isoleucine kan de tricarbonzuurcyclus niet binnendringen en kan grote hoeveelheden ammoniak of toxische metabolieten genereren via andere routes (zoals transaminatie), waardoor de ontgiftingslast voor de lever toeneemt.
Oxidatieve stress: Het D-isoleucinemetabolisme kan overmatige reactieve zuurstofsoorten (ROS) produceren, wat leidt tot lipideperoxidatie en DNA-schade in levercellen.
Geneesmiddelinteracties: DL-isoleucine kan concurreren met bepaalde geneesmiddelen (zoals anti-epileptica en antibiotica) voor metabolische enzymen (zoals CYP450), waardoor het geneesmiddelmetabolisme wordt beïnvloed en indirect tot leverschade kan leiden.
Neurologische reactie
Hoge doses aminozuren kunnen de endotheliale functie beïnvloeden, wat kan leiden tot cerebrale vasodilatatie en hoofdpijn kan veroorzaken. D-isoleucine kan interfereren met de synthese van neurotransmitters waarbij L-isoleucine betrokken is (zoals gamma-aminoboterzuur, glutamaat), wat leidt tot veranderingen in de prikkelbaarheid van het centrale zenuwstelsel. Overmatige inname op lange termijn kan leiden tot abnormale natrium- en kaliumspiegels in het bloed, waardoor het membraanpotentieel van zenuwcellen wordt aangetast en duizeligheid wordt veroorzaakt. Een zeer klein aantal personen kan allergische reacties op DL-isoleucine ontwikkelen, die zich manifesteren als huiduitslag, jeuk, ademhalingsmoeilijkheden en zelfs anafylactische shock. Het mechanisme is:
Metabolisme en endocriene respons
L-isoleucine kan de insulinesecretie in de bètacellen van de pancreas bevorderen, maar D-isoleucine kan dit proces verstoren, wat kan leiden tot abnormale insulinesecretie en hypoglykemie of hyperglykemie kan veroorzaken. Hoge doses aminozuren kunnen de hepatische gluconeogenese remmen, de bloedglucosebronnen verminderen en het risico op hypoglykemie verhogen, vooral na vasten of langdurige inspanning. Overmatige inname op lange termijn kan leiden tot een verminderde insulinegevoeligheid in spier- en vetweefsel, waardoor insulineresistentie wordt geïnduceerd.
Het metabolisme van DL-isoleucine kan zure of alkalische metabolieten produceren, die de zuur{0}}base-balans in het lichaam beïnvloeden: D-isoleucine kan zure stoffen zoals sulfaten en fosfaten genereren door een onvolledig metabolisme, wat leidt tot metabole acidose. Hoge doses aminozuren kunnen de reabsorptie van bicarbonaat in de niertubuli competitief remmen, waardoor het risico op acidose wordt verergerd.
DL-Isoleucine, ook bekend als DL-isoleucine (CAS: 443-79-8), is een belangrijk racemisch aminozuur dat bestaat uit D-isoleucine en L-isoleucine, en de ontdekkingsgeschiedenis ervan is nauw verbonden met de verkenning van isoleucine en de ontwikkeling van de aminozuurchemie in het begin van de 20e eeuw. Het ontdekkingsproces ervan is een geleidelijke verdieping van de identificatie van natuurlijk isoleucine tot de synthese van zijn racemische vorm, en weerspiegelt de voortdurende vooruitgang van het vroege organische chemie- en biochemieonderzoek.
In 1903 ontdekte de Duitse chemicus Felix Ehrlich voor het eerst isoleucine terwijl hij de samenstelling van bieten-suikermelasse bestudeerde, waarmee hij de basis legde voor de daaropvolgende ontdekking van DL-Isoleucine. In 1905 rapporteerden de Franse chemici Bouveault en Locquin de eerste synthese van isoleucine, die een haalbaar technisch pad opleverde voor de bereiding van racemisch isoleucine. In 1907 verifieerde Ehrlich de natuurlijke samenstelling van isoleucine verder door middel van onderzoeken naar fibrine, ei-albumine en andere eiwitten, en publiceerde in 1908 zijn eigen synthesemethode van isoleucine, waarmee hij de synthesetechnologie van isoleucinederivaten verder verbeterde.
Als racemisch mengsel werd DL-Isoleucine geleidelijk erkend en bereid tijdens het onderzoek naar isoleucine. Vroege scheikundigen ontdekten dat de via chemische methoden gesynthetiseerde racemische vorm de voordelen had van een eenvoudig proces en lage kosten, wat anders was dan het L-isoleucine dat uit natuurlijke stoffen werd geëxtraheerd. Met de ontwikkeling van technologie voor het scheiden en zuiveren van aminozuren werd DL-Isoleucine met succes gescheiden en gezuiverd, en werd de chemische structuur ervan bevestigd door spectrale analyse.
In de daaropvolgende decennia werd het syntheseproces van DL-Isoleucine voortdurend geoptimaliseerd en werd de toepassingswaarde ervan op het gebied van diervoeding, voeding en farmaceutische producten geleidelijk onderzocht. De ontdekking ervan verrijkte niet alleen de soorten aminozuurderivaten, maar leverde ook een belangrijke grondstof op voor industriële productie en wetenschappelijk onderzoek, en legde een basis voor de ontwikkeling van aanverwante gebieden zoals biochemie, voedingswetenschap en organische synthese.
Veelgestelde vragen
Hoe kan ik mijn inname van isoleucine verlagen?
+
-
Pas uw maaltijden aan: Concentreer u op het eten van voedsel met weinig isoleucine tijdens deze aangegeven perioden. Verhoog uw inname van fruit, groenten en granen, die over het algemeen minder isoleucine bevatten in vergelijking met dierlijke eiwitten en bepaalde noten en zaden.
Wat gebeurt er als u te veel isoleucine heeft?
+
-
Vergeet niet dat isoleucine weliswaar belangrijk is voor uw gezondheid, maar dat dit ook kan als u er te veel van binnenkrijgthet evenwicht van uw lichaam verstoren. Symptomen van hoge concentraties isoleucine zijn doorgaans niet duidelijk te onderscheiden, omdat ze kunnen overlappen met symptomen van andere aandoeningen. Ze kunnen echter mogelijk vermoeidheid, prikkelbaarheid of spierzwakte omvatten.
Bevat pindakaas isoleucine?
+
-
Pindakaas is rijk aan leucine en fenylalanine, heeft gematigde hoeveelheden tyrosine, valine, lysine, isoleucine en threonine, en bevat lagere hoeveelheden histidine en tryptofaan.
Bevat yoghurt veel isoleucine?
+
-
Melk, kaas en vooral Griekse yoghurt zijn waardevolle bronnen van isoleucine. Ze bieden ook calcium en probiotica, essentieel voor de gezondheid van de botten en de spijsvertering.
Populaire tags: DL-Isoleucine CAS 443-79-8, leveranciers, fabrikanten, fabriek, groothandel, kopen, prijs, bulk, te koop