Thiazolylblauw CAS 298-93-1

Shaanxi BLOOM Tech Co., Ltd. is een van de meest ervaren fabrikanten en leveranciers van thiazolylblauw cas 298-93-1 in China. Welkom bij groothandel bulk thiazolylblauw cas 298-93-1 van hoge kwaliteit, te koop hier vanuit onze fabriek. Goede service en een redelijke prijs zijn beschikbaar.

Thiazolylblauw, beter bekend als MTT (3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-difenyltetrazoliumbromide), herbergt een fascinerende dualiteit: het is zowel een essentieel hulpmiddel in de celbiologie als een kameleonische chemische eigenaardigheid. Dit gele kristallijne poeder ondergaat een verrassende metamorfose in levende cellen: mitochondriale reductasen splitsen de tetrazoliumring en transformeren deze in een onoplosbaar paars formazanneerslag - een reactie die zo visueel opvallend is dat het de gouden standaard is geworden voor het meten van de levensvatbaarheid van cellen. Maar buiten de laboratoriumbank onthult MTT meer esoterisch gedrag; zijn kristallijne structuur vormt onder microscopie bijzondere "visgraat"-patronen, terwijl zijn redox-eigenschappen het mogelijk maken deel te nemen aan exotische fotochemische reacties bij blootstelling aan specifieke golflengten van licht. Vreemd genoeg vertoont de verbinding een zeldzaam fenomeen dat ‘metachromasie’ wordt genoemd: het verschijnen van verschillende kleuren afhankelijk van de concentratie en de moleculaire omgeving – een eigenschap die ooit door textielchemici werd uitgebuit om ‘slimme’ kleurstoffen te creëren. Recente onderzoeken hebben zijn onverwachte rol als zwakke remmer van bepaalde enzymen in de ademhalingsketen blootgelegd, wat erop duidt dat dit alomtegenwoordige testreagens op subtiele wijze de metabolische processen heeft beïnvloed die wetenschappers ermee bestuderen. Wanneer ze worden opgelost in organische oplosmiddelen, vertonen MTT-oplossingen een ongewoon fluorescentie-uitdovend effect dat fysisch-chemici in verwarring heeft gebracht, wat erop wijst dat complexe intermoleculaire interacties nog steeds wachten op een volledige verklaring.

Thiazolylblauw,De chemische naam is 3- (4,5-dimethyl-2-thiazool) -2,5-difenyltetrazoliumbromide, afgekort als MTT, een belangrijke organische verbinding. Sinds Mosman in 1983 voor het eerst het gebruik van MTT-kleuring rapporteerde om celgroei en overleving te bepalen, is MTT op grote schaal toegepast op gebieden als de levenswetenschappen, medisch onderzoek en de ontwikkeling van geneesmiddelen. Hieronder volgt een gedetailleerde uitleg van het doel ervan:

Toepassing in celbiologisch onderzoek

 

MTT is een van de klassieke methoden voor het bepalen van celproliferatie. Tijdens de celkweek kunnen dehydrogenasen zoals succinaatdehydrogenase in mitochondriën van levende cellen exogene MTT reduceren tot onoplosbaar blauwpaars kristallijn formazan, dat zich in de cel afzet. Dode cellen missen dit reducerende vermogen en produceren daarom geen formazan. Door formazan in cellen op te lossen en de lichtabsorptiewaarde ervan bij specifieke golflengten (zoals 490 nm of 562 nm) te meten met behulp van een enzym-gekoppelde immunosorbent assay (ELISA)-lezer, kan het aantal levende cellen indirect worden weerspiegeld. Binnen een bepaald bereik van celaantallen is de hoeveelheid gevormde MTT-kristallen evenredig met het aantal cellen, zodat celproliferatie kan worden bepaald op basis van de gemeten absorptiewaarde (OD-waarde).

Toepassing in celbiologisch onderzoek

 

MTT kan ook worden gebruikt om de toxiciteit van medicijnen of andere behandelingsmethoden (zoals bestraling) op gekweekte cellen in vitro te bepalen. Door de OD-waarden van de behandelde groep en de controlegroep te vergelijken, kan het effect van medicijnen of behandelmethoden op de celactiviteit worden geëvalueerd. Hoe groter de OD-waarde, hoe sterker de celactiviteit; Integendeel, het geeft aan dat hoe zwakker de celactiviteit of hoe groter de celtoxiciteit is. Deze methode heeft brede toepassingen bij het screenen van geneesmiddelen, toxicologisch onderzoek en andere gebieden. Hoewel MTT voornamelijk wordt gebruikt om celproliferatie en cytotoxiciteit te meten, kan het in sommige gevallen ook worden gebruikt om te helpen bij het onderzoek naar celapoptose. Tijdens het proces van celapoptose verandert de enzymactiviteit in de cel, wat het reducerende vermogen van MTT kan beïnvloeden. Door het verschil in OD-waarden tussen apoptotische cellen en normale cellen te vergelijken, kan het optreden van celapoptose voorlopig worden bepaald. Er moet echter worden opgemerkt dat MTT geen gespecialiseerde methode is voor het detecteren van celapoptose, en dat de resultaten ervan uitgebreid moeten worden geanalyseerd in combinatie met andere apoptosedetectiemethoden.

Toepassing in de ontwikkeling van geneesmiddelen

 

Tijdens het ontwikkelingsproces van geneesmiddelen is de MTT-test een veelgebruikte screeningmethode voor geneesmiddelen met een hoge- doorvoer. Door het testgeneesmiddel samen met cellen te incuberen en de MTT-test te gebruiken om veranderingen in celactiviteit te meten, kunnen potentiële actieve medicijnmoleculen snel worden gescreend. Deze methode heeft de voordelen van eenvoudige bediening, betrouwbare resultaten en een hoge doorvoer, en heeft een belangrijke toepassingswaarde in de vroege fase van de ontwikkeling van geneesmiddelen. De MTT-test kan ook worden gebruikt om het werkingsmechanisme van geneesmiddelen te bestuderen. Door de veranderingen in celactiviteit onder verschillende behandelingsomstandigheden met geneesmiddelen te vergelijken, kan de impact van geneesmiddelen op processen zoals celproliferatie en apoptose voorlopig worden bepaald. Door andere moleculair biologische technieken zoals Western blot en flowcytometrie te combineren, kunnen de doelwitten en signaalroutes van geneesmiddelen verder worden onthuld. Bij de evaluatie van de veiligheid van geneesmiddelen kan de MTT-test worden gebruikt om de toxische effecten van geneesmiddelen op cellen te beoordelen. Door de OD-waardeveranderingen van cellen na medicamenteuze behandeling te meten, is het mogelijk om te bepalen of het medicijn cytotoxiciteit en de sterkte van de toxiciteit heeft. Dit is van groot belang voor het begeleiden van preklinisch onderzoek en de klinische toepassing van geneesmiddelen.

De toepassing van MTT op andere gebieden

 

Bij immunologisch onderzoek kan de MTT-test worden gebruikt om het proliferatievermogen van lymfocyten te bepalen. Door lymfocyten samen met antigenen of immunostimulantia te incuberen en veranderingen in celactiviteit te meten met behulp van MTT-assay, kan het immuunresponsvermogen van lymfocyten worden geëvalueerd. Deze methode heeft brede toepassingen bij de ontwikkeling van vaccins, immunotherapie en andere gebieden. Bij oncologisch onderzoek kan de MTT-test worden gebruikt om de proliferatieactiviteit en de geneesmiddelgevoeligheid van tumorcellen te bepalen. Door de veranderingen in de OD-waarden van tumorcellen onder verschillende behandelingsomstandigheden met medicijnen te vergelijken, kunnen medicijnmoleculen met remmende effecten op tumorcellen worden gescreend en kunnen hun anti-tumoreffecten worden geëvalueerd. Dit is van groot belang voor de sturing van de klinische behandeling van tumoren. Bij milieutoxicologisch onderzoek kan de MTT-test worden gebruikt om de toxische effecten van milieuverontreinigende stoffen op cellen te evalueren. Door cellen met verschillende concentraties verontreinigende stoffen samen te incuberen en veranderingen in celactiviteit te meten met behulp van MTT-assay, kunnen de toxiciteit en het werkingsmechanisme van verontreinigende stoffen worden bepaald. Dit is van groot belang voor het beoordelen van de ecologische risico's van milieuverontreinigende stoffen en het formuleren van beleid ter bescherming van het milieu. 

Experimentele stappen vanthiazolylblauwmethode:

1: Trypsine verteert cellen in de logaritmische fase, centrifugeert en verzamelt ze na beëindiging om celsuspensie te maken, en past de concentratie aan op 5-10 op basis van het celaantal × 104/ml. Voor beginners is het nodig om de cellen 5-10 x 104/ml te laten bereiken. Ze weten vaak niet waar ze moeten beginnen. Ik ben hier om u een eenvoudige methode te bieden om in eerste instantie het aantal cellen te bepalen.

Neem als voorbeeld 25 cm² die gewoonlijk voor celcultuur wordt gebruikt:

1) De celdichtheid is ongeveer 80%~90% (de onderstaande afbeelding toont de geschatte toestand van cellen bij een dichtheid van 80%~90%). Na ontsluiting en centrifugatie verwijdert u het supernatant en voegt u 3 ml medium toe om het te mengen.

2) Neem een ​​nieuwe steriele centrifugebuis van 15 ml (voor de volgende stap van inoculatie van een plaat met 96 putjes) en vul deze met ongeveer 9 ml medium

3) Neem 1 ml van de 3 ml celsuspensie die in de eerste stap is bereid, voeg deze toe aan de bovenste buis en tel het aantal cellen na het mengen. Op dit moment is het over het algemeen 5-10 of minder × 104/ml, wat overeenkomt met 5-10 cellen per cel in 4 cellen van het celtelbord (zie onderstaande afbeelding); Als de concentratie niet voldoende is, wordt de celsuspensie toegevoegd op basis van het telresultaat en wordt elke druppel berekend als 50 µl.

4) Het aantal cellen moet worden aangepast aan de verschillende doeleinden van het experiment. In het algemene celproliferatie-experiment kunnen bijvoorbeeld 2000 cellen per putje worden gebruikt (equivalent aan celsuspensiedichtheid van 2 x 104/ml), 5000 tot 10.000 cellen per putje (equivalent aan celsuspensiedichtheid van 5 x 104/ml). Bovendien moet het aantal cellen ook worden bepaald op basis van hun eigen kenmerken, zoals groeisnelheid. De dichtheid van cellen die sneller groeien, kan bijvoorbeeld iets kleiner zijn.

2. Na het bereiden van de celsuspensie mengt u deze voorzichtig en voegt u 100 µl toe aan elk gat, zodat de dichtheid van de te testen cellen 5000-10.000/gat bedraagt ​​(het randgat is gevuld met steriele PBS).

L Opmerking: Omdat de cellen na het mengen blijven bezinken, is het noodzakelijk om tijdens het inentingsproces herhaaldelijk te mengen, bijvoorbeeld eenmaal per zes gaten, om ervoor te zorgen dat de celdichtheid van de inenting precies hetzelfde is tussen de gaten, wat cruciaal is voor de resultaten van MTT.

3. Plaats de geïnoculeerde celkweekplaat in de incubator voor kweek totdat de celmonolaag bedekt is met de bodem van het gat (vlakke plaat met 96 gaten) en voeg het medicijn toe met een concentratiegradiënt. In principe kan het medicijn worden toegevoegd nadat de cel aan de muur is bevestigd, of twee uur, of een halve dag, maar vaak voegen we het medicijn in de middag van de vorige dag toe, en de volgende ochtend. Over het algemeen worden 5-7 gradiënten, 100 ul per gat en 3-5 meerdere gaten ingesteld. Het wordt aanbevolen om 6 in te stellen, anders is het moeilijk om de werkelijke situatie weer te geven. De volgende afbeelding kan worden gebruikt als referentiestap voor een plaat met 96 gaten.

L Voor het doseren voegen sommige mensen medicijnen rechtstreeks toe aan platen met 96 putjes, in verschillende volumes, om een ​​concentratiegradiënt te vormen. Maar ik denk dat we moeten proberen verschillende concentraties medicijnen in de EP-buis te mengen, vervolgens het kweeksupernatant van de plaat met 96 putjes te verwijderen (die kan worden weggezogen met een ontladingspistool) en 100 ul kweekmedium toe te voegen dat verschillende concentraties medicijnen bevat, wat de nauwkeurigheid van de medicijnconcentratie kan garanderen. Bovendien moet worden opgemerkt dat als deze methode wordt gebruikt, niet alle kweekoplossing met 96 putjes moet worden opgezogen voordat het medicijn wordt toegevoegd. U moet monsters onmiddellijk toevoegen nadat u een deel ervan hebt opgezogen om celdood als gevolg van het drogen van de plaat met 96 putjes te voorkomen.

Incubeer met 4,5% CO2 bij 37 graden gedurende 16-48 uur en observeer het effect van het medicijn onder de omgekeerde microscoop. De volgende afbeelding toont een typische geneesmiddelgradiënt van cytotoxiciteit.

4. Voeg 10 ul MTT-oplossing (5 mg/ml, dwz . 0.5% MTT) toe aan elk putje en laat de kweek gedurende 4 uur voortduren. Als het medicijn kan reagerenthiazolylblauwde kweekoplossing kan na centrifugeren worden weggegooid en de kweekoplossing die MTT bevat, kan worden toegevoegd nadat deze 2-3 keer met PBS is gewassen.

5. Stop de cultuur en bereid je voor op oplossing en kristallisatie.

Thiazolylblauw, waarvan de Chinese naam Methylblauw is, is een belangrijke organische verbinding die veel wordt gebruikt in de geneeskunde, biologie en scheikunde. in de geneeskunde wordt het vaak gebruikt voor de behandeling van nitrietvergiftiging, cyanidevergiftiging, enz., en wordt het ook gebruikt bij de diagnose en adjuvante behandeling van sommige ziekten; bij biologisch onderzoek kan het worden gebruikt als kleurmiddel voor het labelen van cellen of weefsels. Zoals veel geneesmiddelen kan methyleenblauw tijdens het gebruik echter ook een aantal bijwerkingen hebben:

Bijwerkingen op het spijsverteringsstelsel

Misselijkheid en braken zijn een van de meest voorkomende bijwerkingen van methyleenblauw op het spijsverteringsstelsel. Wanneer methyleenblauw het lichaam binnendringt, kan het het maag-darmslijmvlies stimuleren, waardoor in ernstige gevallen misselijkheid en zelfs braken ontstaan. Dit symptoom is duidelijker wanneer de intraveneuze injectiesnelheid te hoog is of de dosering te groot is. In sommige klinische gevallen kunnen patiënten bijvoorbeeld kort na de snelle intraveneuze injectie van methyleenblauw last krijgen van aanzienlijke misselijkheid en braken, wat hun comfort en behandelervaring beïnvloedt. Sommige patiënten kunnen buikpijn ervaren na het gebruik van methyleenblauw, en de mate van pijn kan variëren afhankelijk van individuele verschillen, variërend van mild ongemak tot ernstigere pijn.

Tegelijkertijd kan het ook gepaard gaan met diarree, die te wijten kan zijn aan de interferentie van methyleenblauw op de darmperistaltiek en de spijsvertering, wat leidt tot abnormale darmbewegingen en veranderingen in de secretie van spijsverteringsvocht. Langdurig of frequent optreden van buikpijn en diarree heeft niet alleen invloed op de opname van voedingsstoffen en de lichamelijke gezondheid van de patiënt, maar kan ook tot andere complicaties leiden.

Bijwerkingen op het urinestelsel

Na gebruik van methyleenblauw zal de kleur van de urine blauw worden, wat wordt veroorzaakt door de uitscheiding van methyleenblauw en zijn metabolieten via de nieren in de urine. Over het algemeen is deze verandering in de kleur van de urine tijdelijk en heeft deze geen ernstige gevolgen voor de lichamelijke gezondheid. Maar in sommige speciale gevallen, zoals bij patiënten met ziekten van het urinestelsel, kunnen veranderingen in de kleur van de urine de diagnose van de ziekte verstoren, en moeten artsen een uitgebreide analyse uitvoeren op basis van andere onderzoeksindicatoren. Tijdens het plassen kunnen sommige patiënten een stekend gevoel ervaren bij de opening van de urethra.

 

Dit kan te wijten zijn aan het stimulerende effect van methyleenblauw op het urethrale slijmvlies. Vooral wanneer de urineconcentratie hoog is of het urethrale slijmvlies wordt ingewreven tijdens het plassen, zal het stekende gevoel meer uitgesproken zijn. Dit symptoom kan bepaalde ongemakken voor patiënten veroorzaken en hun dagelijks leven beïnvloeden.

Neurologische bijwerkingen

Duizeligheid en hoofdpijn zijn vaak voorkomende neurologische bijwerkingen van methyleenblauw. Na gebruik van methyleenblauw kunnen patiënten zich duizelig en gedesoriënteerd in het hoofd voelen, of ongemak ervaren zoals zwelling en pijn in het hoofd. Dit symptoom kan de aandacht en het denkvermogen van de patiënt beïnvloeden en de werk- en levensefficiëntie verminderen. Het optreden van duizeligheid en hoofdpijn kan verband houden met de effecten van methyleenblauw op de bloedvaten en zenuwen in de hersenen, en het specifieke mechanisme behoeft nog verder onderzoek. In zeldzame gevallen kan methyleenblauw bewustzijnsstoornissen veroorzaken, zoals slaperigheid, coma, enz.

Dit komt meestal door overmatig gebruik van methyleenblauw of door patiënten die overgevoelig zijn voor het medicijn, waardoor het centrale zenuwstelsel ernstig wordt geremd. Bewustzijnsstoornissen zijn een ernstige bijwerking die de levensveiligheid van de patiënt in gevaar kan brengen en die onmiddellijke reddingsbehandeling vereist.

1.Wat is het gebruik van thiazolylblauwtetrazoliumbromide?

Thiazolylblauw Tetrazoliumblauw (MTT) kan worden gebruikt bij het meten van celproliferatie. MTT produceert een geelachtige oplossing die door mitochondriale dehydrogenasen van levende cellen wordt omgezet in donkerblauw, in water-onoplosbaar MTT-formazan.

2.Is Thiazolyl Blauw veilig om te bewaren?

Temperatuuromstandigheden: Sluit het poeder af en bewaar het in een koelkast bij -20 graden voor bewaring in de vriezer, wat de houdbaarheid effectief kan verlengen (meestal 1-2 jaar); voor korte termijn opslag (binnen 1 maand) kan het tijdelijk bewaard worden onder 4 graden koelomstandigheden.

Licht-bestendig en vochtbestendig- Vereisten: MTT-poeder is licht-gevoelig en moet worden bewaard in bruine reagensflessen of doorzichtige flessen omwikkeld met aluminiumfolie. Ondertussen moeten droogmiddelen (bijvoorbeeld silicagel) worden toegevoegd om te voorkomen dat het poeder vocht absorbeert en aankoekt.

3. Zal Thiazolyl Blue van kleur veranderen?

Wanneer de oplossing een blauwpaars neerslag vertoont of donkerder van kleur wordt, geeft dit aan dat de oplossing is geoxideerd en niet meer kan worden gebruikt.
Plaats de oplossing niet op kamertemperatuur of in een lichte omgeving, omdat deze snel kan falen.

Populaire tags: thiazolylblauw cas 298-93-1, leveranciers, fabrikanten, fabriek, groothandel, kopen, prijs, bulk, te koop