Shaanxi BLOOM Tech Co., Ltd. is een van de meest ervaren fabrikanten en leveranciers van thidiazuron cas 51707-55-2 in China. Welkom bij groothandel bulk hoge kwaliteit thidiazuron cas 51707-55-2 te koop hier vanuit onze fabriek. Goede service en een redelijke prijs zijn beschikbaar.
Thidiazuron, gewoonlijk afgekort als TDZ, is een krachtige en veelzijdige plantengroeiregulator die tot de klasse van fenylureumverbindingen behoort. Het wordt vooral in de land- en tuinbouw gebruikt om de celdeling en differentiatie bij planten te bevorderen. Met zijn vermogen om celproliferatie te stimuleren, is TDZ zeer effectief in weefselkweektoepassingen, waar het helpt bij de snelle vermenigvuldiging van plantencellen, weefsels en organen. Deze groeiregulator geniet vooral de voorkeur vanwege zijn vermogen om scheutvorming en verlenging te induceren, waardoor het een sleutelcomponent is in micropropagatieprotocollen. Het werkt door interactie met specifieke receptoren op plantencellen, waardoor een cascade van biochemische reacties ontstaat die uiteindelijk leiden tot verbeterde groei en ontwikkeling.
In tegenstelling tot sommige andere groeiregulatoren heeft TDZ de neiging stabieler te zijn onder een breed scala aan omstandigheden, waardoor consistentere resultaten bij weefselkweekexperimenten mogelijk zijn. Bovendien is TDZ effectief gebleken bij het bevorderen van knopbreuk en bloei bij bepaalde plantensoorten, waardoor het een waardevol hulpmiddel is bij het beheersen van de plantenfenologie. Het gebruik ervan bij de vermeerdering van planten kan de tijd die nodig is om genetisch uniforme zaailingen te produceren aanzienlijk verkorten, waardoor de veredeling en commercialisering van nieuwe variëteiten wordt versneld.
|
|
|
| Chemische formule | C9H8N4OS |
| Exacte massa | 220.04 |
| Moleculair gewicht | 220.25 |
| m/z | 220.04 (100.0%), 221.05 (9.7%), 222.04 (4.5%), 221.04 (1.5%) |
| Elementaire analyse | C, 49.08; H, 3.66; N, 25.44; O, 7.26; S, 14.56 |
Thidiazuronfungeert als een endosorbens-ontbladeringsmiddel dat voornamelijk wordt gebruikt in de katoenteelt. De belangrijkste functie ervan is het vergemakkelijken van het afstoten van bladeren van de katoenplant, wat vooral gunstig is tijdens het oogstseizoen. Door de bladeren te verwijderen, kunnen machines de wattenbollen gemakkelijker plukken, waardoor de efficiëntie van het oogstproces toeneemt. Dit bespaart niet alleen tijd, maar verlaagt ook de arbeidskosten die gepaard gaan met handmatig oogsten. Bovendien kan ontbladering de kwaliteit van het geoogste katoen verbeteren door de hoeveelheid afval (bladeren, stengels en ander plantenresten) te verminderen die met de katoenvezels wordt vermengd.
Bevordering van knopdifferentiatie
TDZ wordt veel gebruikt in plantenweefselkweek om knopdifferentiatie te bevorderen. Het is bijzonder effectief gebleken bij het induceren van onvoorziene knoppen of laterale knoppen direct op de gecultiveerde stengeltoppen door de apicale dominantie te verwijderen.
Apicale dominantie
Apicale dominantie is een fenomeen bij planten waarbij het groeipunt of de top van een plant de groei van laterale knoppen of takken remt. Dit komt door de productie van auxine door de top, die de groei van zijknoppen onderdrukt.
De rol van TDZ bij het verwijderen van apicale dominantie
TDZ gaat als cytokinine de effecten van auxine tegen en bevordert de groei van zijknoppen. Door TDZ op de stengeltoppen van gecultiveerde planten aan te brengen, kunnen onderzoekers de apicale dominantie effectief verwijderen en de vorming van onvoorziene of laterale knoppen induceren.
Adventieve knopvorming
Onvoorziene knoppen zijn knoppen die zich vormen op delen van de plant die normaal gesproken geen knoppen-dragen, zoals de stengel. De inductie van onvoorziene knoppen is een cruciale stap in veel protocollen voor plantenweefselkweek, omdat het de vermenigvuldiging van planten uit één enkele explantaat mogelijk maakt.
Laterale knopvorming
Laterale knoppen zijn knoppen die zich aan de zijkanten van de stengel vormen en hun groei wordt normaal gesproken onderdrukt door apicale dominantie. TDZ kan de groei van deze zijknoppen bevorderen, wat leidt tot een grotere vertakking en een vollere plant.
Toepassingen in plantenweefselkweek
Het vermogen van TDZ om apicale dominantie te verwijderen en onvoorziene en laterale knopvorming te induceren, maakt het een waardevol hulpmiddel in de weefselkweek van planten. Het kan worden gebruikt om moeilijk-te-soorten te kweken, de vermenigvuldigingssnelheid van planten te verhogen en de kwaliteit van geregenereerde planten te verbeteren.
Concentratie en applicatiemethoden
De effectiviteit vanthidiazuronbij het bevorderen van knopdifferentiatie is afhankelijk van de gebruikte concentratie en de wijze van aanbrengen. Onderzoekers testen doorgaans een reeks concentraties om het optimale niveau voor hun specifieke plantensoort en weefselkweekprotocol te vinden. TDZ kan rechtstreeks op de stengelpunten worden aangebracht, in het kweekmedium worden opgenomen of in combinatie met andere groeiregulatoren worden gebruikt om de gewenste resultaten te bereiken.
Verbetering van de plantenregeneratie
Eelt is een ongedifferentieerde massa cellen die zich kan differentiëren in verschillende plantenweefsels. TDZ kan de vorming van callus uit explantaten (stukjes plantenweefsel gebruikt in weefselkweek) stimuleren door de celdeling en proliferatie te bevorderen. De vorming van callus is vaak de eerste stap in veel protocollen voor plantenweefselkweek, omdat het een bron van cellen oplevert die kunnen worden geïnduceerd om te differentiëren in specifieke plantenweefsels of organen.
Zoals eerder vermeld, is TDZ effectief bij het opwekken van onvoorziene knoppen, dit zijn knoppen die zich vormen op delen van de plant die normaal gesproken geen knoppen dragen-.
De vorming van onvoorziene knoppen is van cruciaal belang voor de regeneratie van planten, omdat het de vermenigvuldiging van planten uit één enkele explantaat mogelijk maakt.
Somatische embryogenese is een proces waarbij embryo's rechtstreeks uit somatische (niet-reproductieve) cellen worden gevormd. TDZ kan de vorming van somatische embryo's bij sommige plantensoorten stimuleren, waardoor een alternatieve route voor plantenregeneratie ontstaat. Somatische embryo's kunnen worden ontkiemd om complete planten te produceren, die vervolgens naar de bodem kunnen worden overgebracht voor verdere groei en ontwikkeling.
Het uiteindelijke doel van plantenweefselkweek is het regenereren van complete, gezonde planten die voor verschillende doeleinden kunnen worden gebruikt, zoals land-, tuinbouw en biotechnologie. Het vermogen van TDZ om de vorming van callus, onvoorziene knoppen en somatische embryo's te stimuleren, verbetert de efficiëntie en betrouwbaarheid van protocollen voor plantenregeneratie. Door celdeling, differentiatie en organogenese (de vorming van organen uit cellen of weefsels) te bevorderen, draagt TDZ bij aan de succesvolle regeneratie van planten uit weefselkweek.
Net als bij knopdifferentiatie hangt de effectiviteit van TDZ bij het bevorderen van de plantenregeneratie af van de gebruikte concentratie en de wijze van aanbrengen. Onderzoekers optimaliseren doorgaans de concentratie van TDZ op basis van hun specifieke plantensoort en weefselkweekprotocol. TDZ kan rechtstreeks op explantaten worden aangebracht, in het kweekmedium worden opgenomen of in combinatie met andere groeiregulatoren worden gebruikt om de gewenste resultaten te bereiken.
Cytokinine-signaalactivatie en CKX-remming
TDZ is een verbinding van het fenylureum-type. In tegenstelling tot adenine-afgeleide natuurlijke cytokininen, bindt het zich aan histidinekinasereceptoren (CRE1/AHK4) en activeert het, waardoor de twee- fosforelay-route wordt geactiveerd. Via AHP-eiwitten en type{7}}B-responsregulatoren reguleert het genen die verband houden met celdeling en scheutdifferentiatie. De hoge potentie ervan komt voornamelijk voort uit de remming van cytokinine-oxidase (CKX), wat de afbraak van endogene cytokininen vertraagt en de stabiele niveaus van actieve cytokininen zoals zeatine en isopentenyladenine in weefsels verhoogt.
Dit versterkt de cytokininesignalering, waardoor TDZ veel effectiever is dan conventionele cytokinines zoals BA bij gelijkwaardige concentraties.
Overspraak tussen meerdere hormoonroutes
TDZ hermodelleert de endogene hormoonhomeostase om een synergetisch regulerend netwerk tot stand te brengen. Het verhoogt de endogene auxineconcentraties en verandert het polaire transport van auxine; de concentratiegradiënt van auxine en cytokinine bepaalt gezamenlijk het lot van de cellen richting callus, onvoorziene scheuten of somatische embryo's.
Ondertussen reguleert TDZ de biosynthetische genen van gibberelline en reguleert de katabole genen, waardoor longitudinale celverlenging wordt onderdrukt en celdedifferentiatie en organogenese worden bevorderd. Bij toepassingen voor ontbladering van katoen stimuleert TDZ de productie van ethyleen en versnelt het de vorming van abscissielagen om een ordelijke bladafscheiding mogelijk te maken, wat dubbele effecten heeft op weefselregeneratie en ontbladering.
Herprogrammering en concentratie van het lot van de cel-Afhankelijke reacties
Lage concentraties TDZ bevorderen bij voorkeur de proliferatie van okselknoppen; matig hogere concentraties veroorzaken callusvorming, onvoorziene scheuten en zelfs somatische embryogenese.
Overmatig hoge concentraties veroorzaken vaak abnormale plantjes, verglazing of groeistilstand. In plaats van alleen maar te fungeren als een exogene hormoonvervanger, reactiveert TDZ de cellulaire totipotentie door transcriptionele netwerken te moduleren die verband houden met de shikimaatroute, het secundaire metabolisme en de voortgang van de celcyclus. Geen enkel receptor-gecentreerd model verklaart volledig de brede- spectrumactiviteit ervan. Onderzoekers stellen voor dat de werking ervan, afgezien van receptoractivatie, gekoppelde metabolische processen en intracellulaire conjugaatopslagmechanismen omvat.
De synthese ervan volgt de kernstrategie van "eerst de belangrijkste tussenproducten bereiden, gevolgd door condensatiereacties". De reguliere methode is de condensatie van 5-amino-1,2,3-thiadiazool met fenylisocyanaat, terwijl er ook verschillende geoptimaliseerde routes beschikbaar zijn.
I. Bereiding van het belangrijkste tussenproduct: 5-amino-1,2,3-thiadiazool
5-Amino-1,2,3-thiadiazool is het belangrijkste tussenproduct voor de synthese vanthidiazuron. Het wordt industrieel bereid door ammonolyse, wat een hoge opbrengst, eenvoudige bediening en geschiktheid voor grootschalige productie- biedt. Het specifieke proces is als volgt: 20 g 5-chloor-1,2,3-thiadiazool wordt toegevoegd aan 60-70 ml vloeibare ammoniak en gedurende 3,5 uur continu geroerd. Het chlooratoom wordt via ammonolyse verplaatst, wat 5-amino-1,2,3-thiadiazool oplevert, met een opbrengst tot 93,2%. Het kan ook in laboratoria worden bereid met de diazomethaanmethode, die iets complexer is maar voldoet aan de vraag naar tussenproducten in kleine batches.
II. Belangrijkste syntheseroute: condensatiemethode (industrieel voorkeur)
Deze methode is momenteel de voorkeursroute voor de industriële productie van TDZ, vanwege milde reactieomstandigheden, beheersbare kosten en hoge productzuiverheid. De kernstap is de katalytische condensatie van het tussenproduct met fenylisocyanaat. De specifieke procedure is: onder roeren wordt 5-amino-1,2,3-thiadiazool toegevoegd aan butanon-oplosmiddel en geroerd totdat het volledig is opgelost; vervolgens worden fenylisocyanaat en een kleine hoeveelheid triethylamine-katalysator toegevoegd en wordt de reactie gedurende 3-4 uur op 60-65 graden gehouden. Na afkoelen tot 15-25 graden wordt het roeren gedurende 1 uur voortgezet om volledige omzetting te garanderen. Filtratie levert ruw TDZ op als filterkoek, dat eenvoudig kan worden gezuiverd tot een zuiverheid van meer dan 98% met een opbrengst van meer dan 92%.
III. Hulpsyntheseroutes en procesoptimalisatie
Naast de reguliere route bestaan er verschillende aanvullende synthetische methoden. In laboratoria wordt tetrahydrofuran gewoonlijk gebruikt als oplosmiddel en triethylamine als katalysator.. 5-Amino-1,2,3-thiadiazool reageert met fenylisocyanaat in een waterbad bij 8–16 graden gedurende 24 uur, wat een opbrengst oplevert van meer dan 88%, hoewel de kosten van het oplosmiddel relatief hoog zijn. Een andere route gebruikt diethylcarbonaat als uitgangsmateriaal en verloopt via vijf stappen, waaronder hydrazinolyse, toevoeging en cyclisatie, maar de totale opbrengst bedraagt slechts 31,21%, wat verdere procesoptimalisatie vereist. De industrie heeft de kosten verder verlaagd door de grondstofverhoudingen en de terugwinning van oplosmiddelen te optimaliseren, waardoor de grootschalige toepassing van TDZ wordt bevorderd.
Stabiliteitsanalyse
Thermische stabiliteit
Thidiazuronblijft stabiel onder de 200 graden en kan stabiel bestaan in waterige oplossing (pH 1-14) bij kamertemperatuur (25 graden) gedurende meer dan 24 dagen, wat wijst op de sterke hittebestendigheid en hydrolysebestendigheid. Onder lichtomstandigheden zal het echter snel transformeren in het lichtgevoelige isomeer 1-fenyl-3 -(1,2,5-thiadiazool-3-yl)ureum, dus het moet buiten het bereik van licht worden bewaard.
Chemische stabiliteit
pH-aanpassingsvermogen: Stabiel binnen het pH-bereik van 5 tot 9. Er werd geen ontleding waargenomen tijdens de versnelde opslagtest (54 graden gedurende 14 dagen), waardoor het geschikt is voor zowel conventionele landbouw- als laboratoriumomgevingen.
Compatibiliteit met oplosmiddelen: Gemakkelijk oplosbaar in polaire oplosmiddelen zoals dimethylsulfoxide (DMSO), dimethylformamide (DMF) en aceton, enigszins oplosbaar in methanol, alifatische koolwaterstoffen en aromatische koolwaterstoffen, en vrijwel onoplosbaar in water (de oplosbaarheid is slechts 20 mg/l bij 20 graden). Oplosbaarheidsgegevens bieden een referentie voor het bereiden van stamoplossingen. De oplosbaarheid in DMSO bereikt bijvoorbeeld 100 mg/ml (hulp bij ultrasoon oplossen is vereist).
Opslagomstandigheden
Korte-opslag: Het poeder is 3 jaar houdbaar bij -20 graden en 2 jaar bij 4 graden. Bij opslag in oplosmiddelen is het 6 maanden geldig bij -80 graden en 1 maand bij -20 graden.
Opslag op lange- termijn: Het moet worden verzegeld, uit de buurt van licht worden gehouden en worden bewaard in een omgeving van 0-6 graden om herhaaldelijk invriezen en ontdooien te voorkomen, wat tot productstoringen kan leiden. Portioneren en bewaren kunnen het risico op bederf verminderen.
I. Eind jaren zestig
De eerste synthese van TDZ dateert uit 1967 en werd met succes voorbereid door een onderzoeksteam van Schering AG, Duitsland. Destijds was er geen duidelijk toepassingsdoel aan toegekend en werd het alleen gearchiveerd als een nieuw ureumderivaat. Het team construeerde het doelproduct via condensatiereacties met behulp van 1,2,3-thiadiazoolverbindingen als het kernskelet, en identificeerde voorlopig de chemische structuur ervan als 1-fenyl-3-(1,2,3-thiadiazol-5-yl)ureum, waarmee een structurele basis werd gelegd voor verder onderzoek.
II. 1970 s
In de jaren zeventig ontdekten onderzoekers tijdens screeningtests voor plantengroeiregulatoren per ongeluk dat TDZ een sterke cytokinineactiviteit en opmerkelijke ontbladeringseffecten vertoonde. In tegenstelling tot traditionele op adenine gebaseerde cytokininen, zou het cytokininereacties effectief kunnen nabootsen zonder een purinering te bevatten. In 1976 registreerde Schering het als katoenontbladeringsmiddel onder de code SN 49537, waarmee de landbouwtoepassing formeel werd vastgelegd. Relevante onderzoeken bevestigden dat het op gecontroleerde wijze bladabcissie kan veroorzaken, waardoor de mechanische katoenoogst wordt vergemakkelijkt zonder de rijping van het gewas te beïnvloeden.
III. Van de jaren tachtig tot heden
Begin jaren tachtig patenteerde Schering de synthetische route en het regulerende gebruik van de plantengroei, waardoor grootschalige productie werd bevorderd. Het product werd in 1982 in de Verenigde Staten geregistreerd en gelanceerd en geleidelijk aan in veel landen over de hele wereld geïntroduceerd. Latere onderzoekers ontdekten verder de multifunctionele toepassingen ervan: het werkt niet alleen als ontbladeringsmiddel, maar bevordert ook de weefselkweek van planten, verlengt het vaasleven van snijbloemen en vertoont zelfs een bepaalde antibacteriële activiteit. Hoewel de Europese Unie het gebruik in de landbouw in 2008 heeft opgeschort vanwege milieu- en gezondheidsbeoordelingen, wordt het nog steeds op grote schaal toegepast in de Verenigde Staten, Australië en andere landen, en wordt het een zeer waardevolle synthetische plantengroeiregulator in de landbouwproductie.
Veelgestelde vragen
Wat is de functie van het thidiazuron?
+
-
Thidiazuron (TDZ) is een difenylureum synthetisch herbicide en plantengroeiregulatorom katoengewassen te ontbladeren en regeneratie van recalcitrante soorten in plantenweefselkweek te induceren.
Hoe thidiazuron oplossen?
+
-
Thidiazuron weloplosbaar in organische oplosmiddelen zoals ethanol, DMSO en dimethylformamide (DMF). De oplosbaarheid van thidiazuron in deze oplosmiddelen is respectievelijk ongeveer 1, 15 en 30 mg/ml. Thidiazuron is matig oplosbaar in waterige buffers.
Wat is TDZ in de chemie?
+
-
Thidiazuron (TDZ) wordt gedefinieerd alseen fenylureumderivaat dat functioneert als plantengroeiregulator met auxine- en cytokinine--achtige activiteiten wordt gebruikt als opwekker in plantencel- en weefselkweek.
Wat is thidiazuron in plantenweefselkweek?
+
-
Thidiazuron, beter bekend als TDZ, is een cytokinine-achtige groeiregulator. Het wordt opgenomen door de bladeren van planten en bevordert de regeneratie van scheuten. Bij gebruik als weefselkweekmediasupplement kan TDZvergemakkelijkt enorm de kweek van houtachtige en andere weerbarstige plantensoorten.
Populaire tags: thidiazuron cas 51707-55-2, leveranciers, fabrikanten, fabriek, groothandel, kopen, prijs, bulk, te koop