Sephadex LH-20 CAS 9041-37-6

Vorm en structuur:
Sephadex-gel is een gel met kralen en een drie-dimensionale netwerkstructuur. Door deze structuur kan de dextrangel volledig opzwellen in water- en elektrolytoplossingen, waardoor een stabiele gellaag ontstaat. De granulariteit van dextrangel is ook anders. Ultrafijne dextrangel wordt gebruikt voor kolomchromatografie en dunne{4}}laagchromatografie die een zeer hoge resolutie vereist, terwijl grove en mediumgel wordt gebruikt voor preparatieve chromatografie, die onder lage druk een hoge stroomsnelheid kan bereiken.

Zwelling vermogen:
De dextrangel bevat een groot aantal hydroxylgroepen, waardoor de gel volledig kan opzwellen in water- en elektrolytoplossingen. De mate van zwelling is een belangrijke fysische eigenschap van dextrangel, die het scheidingseffect van de gel en de pakkingsdichtheid van de chromatografische kolom bepaalt. Dextrangel van het G--type heeft verschillende mate van verknoping, dus de mate van zwellen en het scheidingsbereik zijn verschillend. De zwellingsgraad wordt in principe niet beïnvloed door de aanwezigheid van zout en detergens, waardoor de dextrangel onder verschillende experimentele omstandigheden een stabiel scheidingseffect kan behouden.

Stabiliteit:

Deeltjesgrootte en scheidingsbereik:
De granulariteit van dextrangel heeft een belangrijke invloed op het scheidingseffect. Gel met verschillende deeltjesgroottes zijn geschikt voor verschillende scheidingsvereisten. Ultrafijne dextrangel is geschikt voor kolomchromatografie en dunnelaagchromatografie die een zeer hoge resolutie vereisen, terwijl grove en medium gel geschikt is voor preparatieve chromatografie. Bovendien varieert het scheidingsbereik van dextrangel ook met de mate van verknoping. Het scheidingsbereik van dextrangel G-10 is bijvoorbeeld minder dan 700, wat geschikt is voor de scheiding van kleinmoleculaire stoffen; De sephadex gel G-200 heeft een scheidingsbereik van 5000-600000, wat geschikt is voor de scheiding en zuivering van macromoleculaire stoffen.

Kolominstallatie en balans:
De dextrangel moet vóór gebruik worden voorbehandeld, inclusief zwelling en kolombelasting. Zwelling houdt in dat de droge gel minimaal 24 uur in gedestilleerd water wordt ondergedompeld en blijft roeren om ervoor te zorgen dat de gel volledig opzwelt. Plaats bij het installeren van de kolom de gezwollen gel in één keer in de kolom volgens de installatievereisten van de kolom, let op het onderhoud van de natte kolominstallatie en vermijd bellen of fouten in de kolom. Na installatie van de kolom is een evenwichtsbehandeling vereist, waarbij bufferoplossing uit de bovenste kolom wordt gebruikt om ten minste 3-5 kolomvolumes van de chromatografiekolom in evenwicht te brengen totdat de basislijn van de recorder stabiel wordt. Het doel van balans is om de gelkolom een ​​stabiele toestand te laten bereiken en het scheidingseffect te garanderen.

Scheidingseffect en steekproefomvang:
Het scheidingseffect van dextrangel hangt nauw samen met de beladingshoeveelheid ervan. Een te grote of onvoldoende monstergrootte kan de scheidingsefficiëntie beïnvloeden. Over het algemeen bedraagt ​​de hoeveelheid monsterlading bij gelfiltratie doorgaans niet meer dan 5% van het kolombedvolume. Voor de eerste monsterlading wordt aanbevolen om het bedvolume op 1-2% te houden, wat kan worden aangepast afhankelijk van de scheidingssituatie. Het monstervolume tijdens ontzilting kan 20% van het kolombedvolume bereiken. Daarnaast houdt de keuze van de kolomhoogte ook verband met scheidingseisen. Als de kolomhoogte te hoog is, zal de gellaag een grotere tegendruk veroorzaken en het scheidingseffect beïnvloeden. Daarom moet bij het selecteren van de kolomhoogte deze worden bepaald op basis van het molecuulgewicht van de gescheiden stof en de scheidingsvereisten.

Elutiemethode en regeneratiebehandeling:
Er zijn veel elutiemethoden voor dextrangel, waaronder pekelvrije elutie, bufferelutie en gradiëntelutie. Zoutvrije elutie is geschikt voor de scheiding van stoffen met kleine moleculen; Bufferelutie is geschikt voor de scheiding en zuivering van grootmoleculaire stoffen. Gradiëntelutie is het proces waarbij gradiëntstoffen zoals NaCl aan de buffer van de bovenste kolom worden toegevoegd en stoffen met verschillende molecuulgewichten worden gescheiden door de ionensterkte van het eluens te veranderen. Na een gebruiksperiode moet de dextrangel worden geregenereerd om de neergeslagen en hardnekkige resterende eiwitten in het kolombed te verwijderen. De methoden voor regeneratiebehandeling omvatten herhaaldelijk omgekeerd spoelen met water en equilibratie met bufferoplossing. Voor langdurig geconserveerde gel zijn ook wassen, uitdrogen en drogen vereist.

Geldigheidsduur en bewaarcondities:
De geldigheidsduur van dextrangel varieert afhankelijk van het model en de bewaaromstandigheden. Over het algemeen varieert de geldigheidsduur van dextran-gel van enkele maanden tot een jaar. Binnen de geldigheidsduur moet de gel op een droge, koele en donkere plaats worden bewaard. Ongebruikte gel kan bij kamertemperatuur worden bewaard; Na gebruik moet de gel goed worden behandeld voordat deze wordt bewaard. Als de gel korte tijd wordt bewaard, kan deze schoon worden gewassen en droog worden gefiltreerd, waaraan een geschikte hoeveelheid conserveermiddel wordt toegevoegd (zoals 0,02% natriumazide) of worden gedrenkt in 20% ethanol om de microbiële groei onder controle te houden. Voor langdurig geconserveerde gel moet deze uit de kolom worden gehaald, gewassen, gedehydrateerd, gedroogd en in flessen worden bewaard voor opslag.