Shaanxi BLOOM Tech Co., Ltd. is een van de meest ervaren fabrikanten en leveranciers van dynorphin a cas 72957-38-1 in China. Welkom bij groothandel bulk hoogwaardige dynorphin a cas 72957-38-1 te koop hier in onze fabriek. Goede service en een redelijke prijs zijn beschikbaar.
Dynorfine Ais een dynorfine met 17 peptiden, gewonnen uit de hypofyse van varkens, dat een extreem sterke opioïde-achtige activiteit heeft. Het heeft veel fragmenten zoals dynorphinA (1-8) [dynorphinA (1-8)], dynorphinA (1-13) [dynorphinA (1-13)]], dynorphinA (1-17) [dynorphinA (1-17)], enz. Molecuulformule C75H126N24O15, CAS 72957-38-1. Het is over het algemeen een witte of bijna witte poederachtige vaste stof. Het is een niet-optisch actieve stof, dat wil zeggen dat het geen optische rotatie heeft voor licht. Het is een lineair peptide dat bestaat uit 13 aminozuurresiduen, met een specifieke ruimtelijke conformatie en moleculaire structuur. Een klasse morfineachtige actieve peptiden met sterke pijnstillende effecten. De voorloper ervan is prodynorfine. Dynorphinen omvatten dynorphinA en dynorphin B. Onder hen is dynorphinA een 17-peptide, dat 700 keer actiever is dan leuproreline, en - De activiteit van endorfine is 50 keer sterker, en dynorfine B is 13 peptiden. Dynorfines zijn wijd verspreid in het zenuwstelsel.
|
Aangepaste kroonkurken en kurken:
|
|
Als belangrijk lid van de endogene opioïdepeptidefamilie,dynorfine A(1-13) heeft sinds de eerste isolatie uit de hypofyse van varkens in 1979 geleidelijk zijn unieke fysiologische functies en farmacologisch potentieel onthuld. Als ligand met hoge affiniteit voor de kappa-opioïdereceptor (κ - OR) heeft het brede toepassingsmogelijkheden getoond bij pijnbeheersing, neuroprotectie, emotieregulatie en cardiovasculaire regulatie door de afgifte van neurotransmitters, neuronale prikkelbaarheid en synaptische plasticiteit te reguleren.
1. Analgetisch mechanisme bij fysiologische concentratie
Door κ - OR bij fysiologische concentraties te activeren, remt het de afgifte van prikkelende neurotransmitters zoals glutamaat uit neuronen van de dorsale hoorn van de wervelkolom, vermindert het de neuronale prikkelbaarheid en verlicht het zo de pijn. Dit effect heeft potentiële therapeutische waarde voor acute pijn (zoals postoperatieve pijn), chronische pijn (zoals artritis) en neuropathische pijn (zoals perifere neuropathie bij diabetes). In diermodellen kan intrathecale injectie bijvoorbeeld het door formaline geïnduceerde pijngedrag aanzienlijk verminderen, met effecten die vergelijkbaar zijn met die van morfine, maar minder verslavend.
2. Dubbele rol: balanceren van analgesie en pijnveroorzakende effecten
Hoewel de stof een krachtige agonist is van κ - OR, kan overmatige of langdurige -activering leiden tot pijnsensibilisatie via niet-opioïde routes zoals NMDA-receptoren.
Onderzoek heeft aangetoond dat in modellen voor neuraal letsel verhoogde niveaus de pijn kunnen verergeren, terwijl het tegenwerken van kappa OR- of NMDA-receptoren dit effect kan omkeren. Deze ontdekking suggereert dat strikte controle van de dosering en het verloop van de behandeling noodzakelijk is bij klinische toepassingen om de paradox van "pijnstillende pijninducerende" te vermijden.
3. Ontwikkeling van nieuwe pijnstillers
Vergeleken met traditionele μ - opioïdereceptoragonisten zoals morfine, hebben κ - OR-agonisten voordelen zoals een lage verslaving en een laag risico op ademhalingsdepressie. En de analogen ervan (zoals U50488H) worden beschouwd als belangrijke kandidaat-moleculen voor de ontwikkeling van nieuwe analgetica. U50488H demonstreerde bijvoorbeeld een goede veiligheid in een model voor myocardischemie-reperfusieletsel door κ - OR te activeren om het gebied van het myocardinfarct te verkleinen zonder ademhalingsdepressie te veroorzaken.
1. Het regulerende effect van cerebrale ischemie-reperfusieschade
Myocardiale ischemische preconditionering (IPC) kan de afgifte van deze stof induceren, waardoor de tolerantie van het hart voor ischemie-reperfusieschade wordt vergroot door κ - OR te activeren. Soortgelijke mechanismen bestaan ook bij cerebrale ischemie: het kan hersenoedeem verminderen, het gebied van een herseninfarct verkleinen en geheugenstoornissen na ischemie verbeteren. Een cerebrale ischemie-experiment bij ratten toonde bijvoorbeeld aan dat na injectie in het laterale ventrikel het watergehalte en het lactaatgehalte in de hersenen aanzienlijk waren verminderd, en dat de apoptose van corticale en hippocampale cellen was verminderd.
2. Beschermingsmechanisme voor meerdere trajecten
Het neuroprotectieve effect ervan kan worden bereikt door een combinatie van opioïdereceptorroutes (κ - OR) en niet-opioïdereceptorroutes (zoals NMDA-receptoren).
Uit onderzoek is gebleken dat zowel kappa OR-antagonisten (noch BNI) als NMDA-receptorantagonisten (MK-801) hersenoedeem kunnen verlichten, wat erop wijst datdynorfine A(1-13) kunnen de overleving van neuronen reguleren via een dubbele route. Bovendien kunnen door stress veroorzaakte gedragsstoornissen worden verlicht door het synergetische effect van het 5-HT-systeem.
3. Klinisch translationeel potentieel
Het niveau van enkefaline A (1-13) in plasma daalde significant binnen 72 uur na een herseninfarct en begon in de derde week te stijgen, consistent met hersenoedeem, wat erop wijst dat het kan dienen als een biomarker voor hersenischemie. In de toekomst kan exogene suppletie van dynorfine (1-13) of regulering van de endogene afgifte ervan nieuwe strategieën opleveren voor de behandeling van beroertes.
1. De fysiologische basis van negatieve emoties
Door κ - OR te activeren, wordt de dopaminerge route in het limbische systeem van de middenhersenen (zoals de amygdala en nucleus accumbens) gereguleerd, waardoor beloningsmechanismen en emotionele toestanden worden beïnvloed. Dierproeven hebben aangetoond dat κ - OR-agonisten depressief gedrag kunnen veroorzaken (zoals langdurige immobiliteit bij tests met staartophanging), terwijl antagonisten antidepressieve effecten hebben. BNI kan bijvoorbeeld het verlies aan plezier veroorzaakt door chronische stress niet ongedaan maken, wat erop wijst dat het dynorfine (1-13)/κ - OR-systeem een belangrijk therapeutisch doelwit kan zijn voor depressieve stoornissen.
2. Bidirectionele regulering van drugsverslaving
Speelt een complexe rol bij drugsverslaving: aan de ene kant kan het activeren van κ - OR de afgifte van dopamine verminderen en het beloningseffect van verslavende medicijnen remmen; Aan de andere kant kan langdurige blootstelling aan de stof- leiden tot tolerantie en verslavend gedrag verergeren.
Kappa OR-antagonisten kunnen bijvoorbeeld de spontane activiteit van cocaïne versterken, terwijl agonisten het zelftoedieningsgedrag van morfine verminderen, waardoor een dubbele strategie voor de behandeling van verslaving ontstaat.
3. De regulerende rol van stressreactie
Neem deel aan de regulatie van de hypothalamus-hypofyse-bijnieras (HPA-as), waardoor de fysiologische en psychologische reacties van het lichaam op stress worden beïnvloed. In het chronische stressmodel worden verhoogde niveaus geassocieerd met angstachtig gedrag, en κ - OR-antagonisten kunnen de cognitieve stoornissen veroorzaakt door stress verbeteren. Deze ontdekking levert nieuwe ideeën op voor de behandeling van angststoornissen.
1. Beschermend mechanisme van ischemische preconditionering van het myocard
IPC activeert κ - OR door enkefaline A (1-13) vrij te geven, waardoor de intracellulaire calciumoverbelasting en proteaselekkage in hartspiercellen wordt verminderd, waardoor het hart wordt beschermd tegen ischemie-reperfusieschade. U50488H kan bijvoorbeeld het gebied van een hartinfarct aanzienlijk verkleinen, terwijl noch BNI dit effect blokkeert, wat het cardioprotectieve effect bevestigt dat wordt gemedieerd door κ - OR.
2. Balans tussen vasculaire contractie en ontspanning
Het komt tot uiting in de bloedvaten van de hersenen en kan langdurige vasoconstrictie veroorzaken, maar heeft een ontspannend effect op de zachte membraanslagaders en de kleine slagaders.
Deze dubbele regulatie kan worden bereikt via zowel de kappa OR- als de niet-kappa OR-routes. Tijdens cerebrale ischemie kan het vaatverwijdende effect ervan bijvoorbeeld de perfusie van hersenweefsel verbeteren en ischemische schade verlichten.
3. Potentiële rol van immuunregulatie
Het kan ook de activiteit van de immuuncellen reguleren, de hartslag, de bloeddruk en de ontstekingsreactie beïnvloeden. Activering van κ - OR kan bijvoorbeeld de proliferatie van T-cellen remmen, de afgifte van ontstekingsfactoren verminderen en zo een beschermende rol spelen bij auto-immuunziekten. Deze ontdekking biedt een nieuw perspectief op de interactie tussen hart- en vaatziekten en het immuunsysteem.
1. Analyse van de opioïdereceptorfunctie
Als een zeer selectief hulpmiddel voor κ - OR, wordt het veel gebruikt bij receptorlokalisatie, signaaltransductie en onderzoek naar geneesmiddelenscreening. De structuur van bijvoorbeelddynorfine A(1-13) - κ - OR-complex werd geanalyseerd met behulp van cryo-elektronenmicroscopietechnologie, waarbij het moleculaire mechanisme van selectieve activering via complementair positief ECL2-gebied en negatief receptorgebied werd onthuld, wat een structurele basis verschafte voor het ontwerpen van nieuwe κ-OR-liganden.
2. Onderzoek naar het mechanisme van neurale signaaltransductie
Het kan worden gebruikt om de moleculaire mechanismen van neuronale prikkelbaarheidsregulatie, synaptische transmissie en neurale plasticiteit te onderzoeken.
In het pijnmodel beïnvloedt dynorfine (1-13) bijvoorbeeld de plasticiteit van neuronen van de dorsale hoorn van de wervelkolom door de glutamatergische synaptische transmissie te reguleren, waardoor de pijnperceptiedrempel verandert.
3. Diepgaande verkenning van ziektemechanismen
Bij onderzoek naar neurodegeneratieve ziekten zoals de ziekte van Alzheimer kan het worden gebruikt om de associatie tussen het opioïde-peptidesysteem en - amyloïde-afzetting, tau-eiwitfosforylering, aan het licht te brengen. Dynorfine (1-13) kan bijvoorbeeld de ziekteprogressie vertragen door de activiteit van microglia te reguleren en de neuro-inflammatoire reacties te beïnvloeden.
Onderzoek heeft aangetoond dat myocardiale ischemische preconditionering (IPC) de tolerantie van het hart voor daaropvolgend aanhoudend myocardischemie-reperfusie (I/R) letsel kan vergroten. Het beschermende effect van IPC op ischemische myocardium wordt voornamelijk bereikt door de afgifte van endogene stoffen veroorzaakt door ischemie. Het is bekend dat het hart onder normale omstandigheden Dyn kan synthetiseren en activeren. K Het regulerende effect van opioïdereceptoren op het cardiovasculaire systeem; Tijdens myocardiale ischemie kan endogene Dyn vrijkomen en toenemen door activering. K Opioïdereceptoren zijn betrokken bij het pathologische proces van myocardiale ischemie. Daarom heeft dit experiment tot doel te onderzoeken of endogene Dyn een belangrijke rol speelt in het myocardiale beschermende effect van IPC en de activering ervan. κ Hebben opioïdereceptoren een direct beschermend effect op ischemie-reperfusie-myocardium.
(1) IPC kan de afgifte van endogeen opioïde peptide Dyn in het lichaam bevorderen en de plasma Dyn-niveaus verhogen, die kunnen worden geactiveerd door κ. Opioïdereceptoren hebben een beschermend effect op het hart.
(2) Activering van de exogene opioïde stof U50488H K Opioïdereceptoren kunnen de omvang van een myocardinfarct bij I/R aanzienlijk verminderen, de lekkage van proteasen in myocardcellen verminderen en een direct beschermend effect hebben op het I/R-myocardium.
(3) Geef κ. De specifieke antagonist van opioïdereceptoren, Nor-BNI, kan de verbetering van de myocardiale contractiefunctie bij I/R door IPC blokkeren, wat verder bewijst dat κ opioïdereceptoren het beschermende effect van IPC op het I/R-myocard mediëren.
De chemische synthesemethode van dynorfine (1-13) omvat hoofdzakelijk de volgende stappen:
Condensatiereactie: C7H4O3+C4H6O2 → C10H8O5
Hydrolysereactie: C10H8O5 → C7H4O3+C3H6O2
1. Voorbereiding van grondstoffen
(1) Voorbehandeling van aminozuren: Voeg de vereiste 13 aminozuren achtereenvolgens toe aan het bekerglas en los op in een geschikte hoeveelheid water. Filtreer het vervolgens in een maatkolf en was het filtreerpapier en het bekerglas verschillende keren met gedestilleerd water om de zuiverheid en steriliteit van de oplossing te garanderen.
(2) Voorbehandeling van de katalysator: Selecteer geschikte katalysatoren op basis van specifieke reactieomstandigheden, zoals geconcentreerd zwavelzuur, fosforzuur of waterstofchloride. Los het op in een geschikt oplosmiddel, filtreer en zet opzij.
2. Chemische synthesestappen
(1) Condensatiereactie: Voeg de 13 aminozuren opgelost in de eerste stap druppelsgewijs toe aan de katalysator, controleer de temperatuur en tijd en ga verder met de condensatiereactie. Nadat de reactie is voltooid, wast u het reactieproduct verschillende keren met gedestilleerd water totdat de wasoplossing geen zuurgraad meer vertoont.
(2) Hydrolysereactie: Het product van de condensatiereactie wordt toegevoegd aan kokend water voor de hydrolysereactie. Tijdens het hydrolyseproces is het noodzakelijk om de temperatuur en de tijd te controleren om een volledige reactie te garanderen. Filtreer het hydrolyseproduct na voltooiing in een droger en koel het af tot kamertemperatuur voor later gebruik.
(3) Herkristallisatie: Herkristalliseer het hydrolyseproduct met een geschikte hoeveelheid ethanol om het ruwe product te verkrijgen. Vervolgens werd verdere zuivering uitgevoerd met behulp van kolomchromatografie om een hoge-zuiverheid te verkrijgendynorfine A (1-13).
Populaire tags: dynorphin a cas 72957-38-1, leveranciers, fabrikanten, fabriek, groothandel, kopen, prijs, bulk, te koop