Eledoisine, meestal een wit of bijna wit vast poeder, geurloos. Het is een bioactief peptide van de glucagon zoals peptidefamilie. Samengesteld uit 39 aminozuren, met een relatief molecuulgewicht van ongeveer 4414,97. De primaire structuur is zijn Gly Gly Gln Gly Thr Gly Gly Leu Met-NH2. Gemakkelijk op te lossen in water, evenals in organische oplosmiddelen zoals methanol, ethanol, DMSO, enz. Het heeft een bepaalde stabiliteit voor zuren, basen en warmte, maar hydrolyse kan optreden onder sterk zuur of basisomstandigheden. Het heeft optische rotatie en kan worden geregeld door de pH -waarde van de oplossing aan te passen. Het heeft een absorptiespectrum in het UV -zichtbare gebied en kan worden gebruikt voor het bepalen van de inhoud en de kwalitatieve analyse. Het kan fluorescentie uitstoten en kan worden gebruikt voor fluorescentie -analyse voor detectie. Als zoetstof met een lage calorieën heeft het een breed scala aan toepassingen in de voedingsindustrie. Het kan zoetheid bieden voor verschillende voedingsmiddelen en dranken, terwijl het ook de kenmerken van lage calorieën heeft, geen verhoogde bloedsuiker veroorzaakt en de calorie -inname niet verhoogt. Het is veel gebruikt in dranken, snoepjes, gebakken producten, voedselkruiden, bevroren desserts, sauzen, gezondheidsvoedsel, voedselbehoud en mondverzorgingsproducten.
|
Op maat gemaakte flesdoppen en kurken:
|
|

|
Chemische formule |
C54H85N13O15S |
|
Exacte massa |
1188 |
|
Molecuulgewicht |
1188 |
|
m/z |
1188 (100.0%), 1189 (58.4%), 1190 (16.7%), 1189 (4.8%), 1190 (4.5%), 1190 (3.1%), 1190 (2.8%), 1191 (2.6%), 1191 (2.3%), 1191 (1.8%) |
|
Elementaire analyse |
C, 54.58; H, 7.21; N, 15.32; O, 20.19; S, 2.70 |

Eledoisineis een bioactief peptide en de chemische synthesemethoden zijn relatief complex. Het volgende zal een gedetailleerde inleiding bieden tot een gemeenschappelijke synthesemethode en de gerelateerde chemische vergelijkingen ervan:

(Vergelijking 1) C5H9NEE4+H2O4S → - glutamoyl propanediamine hydrochloride
(Vergelijking 2) - glutamoyl propanediamine hydrochloride+c14H10O3→ Ouderverbinding van Tilurutide
(Formule 3) Tetraglutide ouderverbinding+H4N2→ tetraglutide cysteïne derivaat
(Formule 4) Tyrolutide -cysteïne -derivaat+HCl → Tyrolutide thioaminozuurderivaat
(Vergelijking 5) Scheid en zuiver na het mengen van de bovengenoemde vier producten → ELIDOXIN-product met hoge zuiverheid
Startsmaterialen: L-glutaminezuur, malondiaminehydrochloride, benzoïsche anhydride, etc.
Stap 1:- Synthese van glutamoyl propanediamine hydrochloride
Voeg L -glutaminezuur en geconcentreerd zwavelzuur toe als katalysatoren aan de reactiefles, warmte en reflux tot - de vorming van glutamylpropyleendiamine hydrochloride. Nadat de reactie is voltooid, koel koel tot kamertemperatuur en filter om tussenproducten te verkrijgen - glutamoyl propanediamine hydrochloride (formule 1).
Stap 2:Synthese van de ouderverbinding van Tidullutide
Genereer tussenproducten - meng glutamylpropyleendiaminehydrochloride met benzoïsche anhydride, voeg triethylamine toe als katalysator, warmte en reflux om de ouderverbinding van tiluride te genereren. Nadat de reactie is voltooid, koel je tot kamertemperatuur en filter om de bovenliggende verbinding van tilurutide te verkrijgen (formule 2).
Stap 3:Synthese van cysteïne -derivaten van Tidullutide
Meng de gegenereerde prodrug -ouderverbinding met hydrazinehydraat, voeg triethylamine toe als katalysator, warmte en reflux om prodrug cysteïne -derivaten te genereren. Nadat de reactie is voltooid, koel je tot kamertemperatuur en filter om een derivaat van tilurutide cysteïne te verkrijgen (formule 3).
Stap 4:Synthese van thioaminozuurderivaten van Tidullutide
Meng de gegenereerde tilurutide -cysteïne -derivaten met waterstofchloridegas, warmte en reflux om tilurutide thioaminozuurderivaten te genereren. Nadat de reactie is voltooid, koel je tot kamertemperatuur en filter om het thioaminozuurderivaat van tidulutide te verkrijgen (formule 4).
Stap 5:Synthese vanEledoisine
Meng de bovengenoemde vier producten in een bepaald verdeel en scheiden en zuiver ze om hoge zuivere elidoxineproducten te verkrijgen. Deze stap vereist strikte controle van omstandigheden zoals temperatuur, pH -waarde, reactietijd, enz. Om de zuiverheid en opbrengst van het product te waarborgen. Het specifieke werkingsproces is als volgt: Los eerst de bovenstaande vier producten op in een geschikte hoeveelheid water en voeg vervolgens organische oplosmiddelen (zoals methanol of ethanol) toe voor extractie en scheiding; Vervolgens werd kolomchromatografie gebruikt voor zuiveringsbehandeling; Ten slotte werden inhoudsbepaling en kwaliteitsanalyse uitgevoerd met behulp van een krachtige vloeistofchromatograaf.
De chemische synthesemethode van elidoxine bevat voornamelijk vier stappen: de eerste stap is - synthese van glutamylpropyleendiamine hydrochloride; De tweede stap is de synthese van de ouderverbinding van Dideluptin; De derde stap is de synthese van cysteïne -derivaten van tidulutide; De vierde stap is de synthese van elidoxine. Deze stappen vereisen strikte controle van de omstandigheden om de zuiverheid en opbrengst van het product te waarborgen. Tegelijkertijd moet aandacht worden besteed aan veiligheidsproblemen om de veiligheid van experimenteel personeel te waarborgen.

Eledoisine, ook bekend als Eledone -peptide, is een peptideverbinding met specifieke biologische activiteit die een belangrijke rol speelt in wetenschappelijk onderzoek, met name in farmacologie en neurobiologie. Als een specifieke agonist van NK2- en NK3 -receptoren biedt ELIDOXINE wetenschappers een krachtig hulpmiddel voor het verkennen en begrijpen van de functies en mechanismen van deze receptoren in vivo.
Toepassing in farmacologisch onderzoek
(1) Onderzoek naar de receptorfunctie
Als een specifieke agonist van NK2- en NK3 -receptoren kan elidoxine direct binden aan deze receptoren, deze activeren en overeenkomstige biologische effecten worden geactiveerd. Dit maakt Elidoxine een belangrijk hulpmiddel voor het bestuderen van de functie van NK2- en NK3 -receptoren. Door het stimulerende effect van elidoxine op receptoren te observeren, kunnen wetenschappers een dieper inzicht krijgen in de mechanismen waarmee deze receptoren functioneren in neurale overdracht, cellulaire signaaltransductie en andere gebieden.
(2) Drugsscreening en evaluatie
In het proces van de ontwikkeling van geneesmiddelen kan elidoxine worden gebruikt om geneesmiddelendoelen met betrekking tot NK2- en NK3 -receptoren te screenen en te evalueren. Door middel van competitieve bindingsexperimenten met elidoxine kunnen wetenschappers bepalen welke verbindingen de activiteit van NK2- en NK3 -receptoren kunnen remmen of verbeteren, waardoor kandidaten voor geneesmiddelen met mogelijke therapeutische effecten worden gescreend.
(3) Onderzoek naar ziektemechanismen
NK2- en NK3 -receptoren spelen een belangrijke rol bij het optreden en de ontwikkeling van verschillende ziekten, zoals ontsteking, pijn, neurodegeneratieve ziekten, enz. ELIDOXINE, als een agonist van deze receptoren, kunnen worden gebruikt om de mechanismen van deze ziekten te bestuderen. Door de biologische effecten van elidoxine in ziektemodellen te observeren, kunnen wetenschappers de rol van NK2- en NK3 -receptoren in het ziekteproces onthullen en de theoretische basis bieden voor het ontwikkelen van nieuwe behandelingsmethoden.
Toepassing in neurobiologieonderzoek
(1) Onderzoek naar neuroregulatiemechanismen
Elidoxine heeft een brede verdeling en functie in het zenuwstelsel, omdat dit de prikkelbaarheid en remming van neuronen kan beïnvloeden, waardoor neurale transmissieprocessen worden gereguleerd. Door de effecten van elidoxine op neuronen te bestuderen, kunnen wetenschappers een dieper inzicht krijgen in de neurale regulerende mechanismen, waardoor nieuwe perspectieven en ideeën worden geboden voor onderzoek op het gebied van neurobiologie.

(2) onderzoek naar neurodegeneratieve ziekten
Neurodegeneratieve ziekten zijn een soort ziekte die wordt gekenmerkt door het geleidelijke verlies van neuronale structuur en functie, zoals de ziekte van Alzheimer, de ziekte van Parkinson, enz. NK2- en NK3 -receptoren spelen een belangrijke rol in de pathogenese van neurodegeneratieve ziekten. Elidoxine kan als agonist van deze receptoren worden gebruikt om de mechanismen van deze ziekten te bestuderen en nieuwe behandelingsmethoden te verkennen.
(3) Onderzoek naar pijnmechanismen
Pijn is een complex fysiologisch en psychologisch fenomeen met de interactie van meerdere neurotransmitters en receptoren. NK2- en NK3 -receptoren spelen een belangrijke rol bij pijntransmissie en modulatie. Als agonist van deze receptoren kan elidoxine worden gebruikt om pijnmechanismen te bestuderen en de theoretische basis te bieden voor de ontwikkeling van nieuwe analgetische geneesmiddelen.
Specifieke onderzoeksvoorbeelden
(1) De impact op het cardiovasculaire systeem
Een studie heeft aangetoond dat injectie van esomeprazol (0,1-1 nmol/kg) in ratten bifasische cardiovasculaire responsen kan produceren, inclusief een initiële afname van systemische bloeddruk (8-15 mm Hg) gevolgd door een toename (20-22 mm Hg). Deze ontdekking onthult het complexe werkingsmechanisme van elidoxine in het cardiovasculaire systeem en biedt nieuwe aanwijzingen voor de studie van hart- en vaatziekten.
(2) De impact op het gedrag van muis
Een andere studie toonde aan dat injectie van eredoxine in de laterale ventrikel het verzorgen en krassend gedrag bij muizen kan verbeteren. Deze ontdekking suggereert dat elidoxine het gedrag van muis kan reguleren door het centrale zenuwstelsel te beïnvloeden. Dit biedt een nieuw perspectief voor onderzoek op het gebied van neurobiologie en gedrag.
(3) Toepassing in pijnmodellen
In pijnmodellen wordt het gebruikt als gereedschapsmolecuul om pijnmechanismen te bestuderen. Door de effecten van elidoxine op pijntransmissie en modulatie te observeren, kunnen wetenschappers een dieper inzicht krijgen in het pijnmechanisme en de theoretische basis bieden voor de ontwikkeling van nieuwe analgetische geneesmiddelen.
(4) Toepassing in neurodegeneratieve ziektemodellen
In neurodegeneratieve ziektemodellen wordt het gebruikt om de rol van NK2- en NK3 -receptoren in het ziekteproces te bestuderen. Door de effecten van elidoxine op neuronale structuur en functie te observeren, kunnen wetenschappers de werkingsmechanismen van deze receptoren onthullen in de pathogenese van neurodegeneratieve ziekten en de theoretische basis bieden voor de ontwikkeling van nieuwe behandelingsmethoden.
Elidoxine, als een peptideverbinding met specifieke biologische activiteit, speelt een belangrijke rol op het gebied van wetenschappelijk onderzoek. Als een specifieke agonist van NK2- en NK3 -receptoren biedt het wetenschappers een krachtig hulpmiddel voor het verkennen en begrijpen van de functies en werkingsmechanismen van deze receptoren in vivo. In de toekomst, met de verdieping van onderzoek en de continue ontwikkeling van technologie, wordt verwacht dat elidoxine zijn potentiële applicatiewaarde in meer velden zal aantonen. Voordat het echter op nieuwe gebieden wordt toegepast, zijn voldoende onderzoek en validatie nodig om de veiligheid en effectiviteit ervan te waarborgen. Tegelijkertijd moeten wetenschappers ook doorgaan met het verkennen van meer werkingsmechanismen en potentieel gebruik van elidoxine, waardoor meer aanwijzingen en ideeën worden geboden voor onderzoek op gerelateerde gebieden.
Bijwerkingen
Eledoisin is een tien peptideverbinding geëxtraheerd uit mariene weekdieren, met de chemische formule C ₅₄ H ₈₅ N ₁∝ O ₁₅ s en een molecuulgewicht van 1188.4. Als lid van de Tachykinin -familie heeft het biologische effecten door NK1-, NK2- en NK3 -receptoren te activeren, waaronder vasodilatie, neuronale excitatie en regulatie van cardiovasculaire responsen. Hoewel het potentiële applicatiewaarde heeft aangetoond op het gebied van hart- en vaatziekten, neurodegeneratieve ziekten en huidverzorgingsproducten, beperkt de complexiteit van zijn bijwerkingen zijn klinische promotie.
Soorten bijwerkingen
Cardiovasculaire systeemreactie
Eledoisine produceert tegenstrijdige effecten door NK1 -receptoren (die hypotensie domineren) en NK2 -receptoren (die de pressor domineren) te activeren. De klinische manifestatie bevindt zich in de beginfase: vaatverwijding leidt tot een korte afname van de bloeddruk, vergezeld van het doorspoelen van gezicht en hoofdpijn. Vertragingsfase: overactivering van NK2 -receptoren veroorzaakt een rebound -toename van de bloeddruk, die aritmie kan veroorzaken. Activering van NK1 -receptoren bevordert de afgifte van histamine, wat leidt tot capillaire lekkage. Hypoproteïnemie patiënten kunnen oedeem verergeren. Combinatiegebruik van anticoagulantia verhoogt het risico op bloedingen. Het wordt aanbevolen om het plasma -albumine -niveaus te controleren en CO -toediening met warfarine en andere medicijnen te voorkomen.
Neurologische reactie
Milde: angst, slapeloosheid, trillingen (met een incidentie van ongeveer 15%).
Severe: Seizures (rare, only seen at doses>5 mg/kg).
Mechanisme: Eledoisine verbetert glutamatergische neurotransmissie via NK3 -receptoren. Na intraventriculaire injectie bij muizen nam de frequentie van het verzorgingsgedrag toe met 300%, hetgeen een potentieel risico op een obsessief-compulsieve stoornisspectrumstoornis aangeeft.
Huidreacties
Type I: urticaria en angio -oedeem (met een incidentiepercentage van ongeveer 2% -5%).
Type IV: Contactdermatitis (vertraagde respons, die binnen 48-72 uur verschijnt). Personen met een geschiedenis van allergieën voor mariene organismen hebben een 10 -voudig verhoogd risico. Herhaaldelijk gebruik van huidverzorgingsproducten kan sensibilisatie veroorzaken. Voorbijgaande erytheem (incidentie ongeveer 20%). Brandend gevoel (15-30 minuten duren). Het wordt aanbevolen om het lokaal te gebruiken tijdens het eerste gebruik, gedurende 24 uur zonder enige reactie te observeren en vervolgens het gebied uit te breiden.
Reactie van de spijsverteringssysteem
Misselijkheid (incidentie ongeveer 8%).
Diarree (zeldzaam, alleen gezien bij een hoge dosis behandeling).
Mechanisme: NK1 -receptoractivering stimuleert het brakencentrum, terwijl NK2 -receptor gastro -intestinale peristaltiek bevordert.
Geval: een patiënt met hart- en vaatziekten ontwikkelde waterige diarree na het nemen van eledoisine analoge oraal, die werd verlicht na het aanpassen van de dosering.
Populaire tags: Eledoisin CAS 69-25-0, leveranciers, fabrikanten, fabriek, groothandel, kopen, prijs, bulk, te koop








