Shaanxi BLOOM Tech Co., Ltd. is een van de meest ervaren fabrikanten en leveranciers van met-enkefalinamide cas 60117-17-1 in China. Welkom bij groothandel bulk hoogwaardige met-enkefalinamide cas 60117-17-1 te koop hier vanuit onze fabriek. Goede service en een redelijke prijs zijn beschikbaar.
Met-enkefalinamide, een biologisch actief peptidederivaat, behoort tot de grotere familie van opioïde peptiden, bekend om hun rol bij het moduleren van pijnperceptie, emotionele reacties en het reguleren van de afgifte van neurotransmitters in het centrale en perifere zenuwstelsel. Deze specifieke verbinding, een geamideerde vorm van Met-enkefaline, ondergaat minimale structurele modificaties en behoudt toch krachtige farmacologische eigenschappen.
Door de terminale carbonzuurgroep te vervangen door een amide in Met-enkefaline, vertoont het een verbeterde stabiliteit tegen enzymatische afbraak, waardoor het langer in biologische milieus kan blijven bestaan. Deze verbetering van de stabiliteit vertaalt zich in potentieel meer aanhoudende farmacologische effecten, waaronder analgesie (pijnverlichting), sedatie en modulatie van stemming en eetlust.
Het werkt voornamelijk door binding aan opioïdereceptoren, met name de subtypen mu (μ) en delta (δ), waardoor intracellulaire signaalcascades worden geïnitieerd die tot een verscheidenheid aan fysiologische reacties leiden. Het therapeutische potentieel ervan is onderzocht bij de behandeling van chronische pijnaandoeningen, waar het een alternatief kan bieden voor traditionele opioïde analgetica met minder bijwerkingen, zoals verslaving en ademhalingsdepressie.
Ondanks de veelbelovende eigenschappen is de klinische ontwikkeling ervan echter beperkt gebleven vanwege problemen bij het effectief afleveren van deze peptiden door de bloed-hersenbarrière en het bereiken van een adequate biologische beschikbaarheid. Lopend onderzoek richt zich op het optimaliseren van toedieningssystemen en het verkennen van het potentieel ervan in combinatietherapieën om het volledige therapeutische potentieel ervan te benutten.
Op maat gemaakte kroonkurken en kurken
|
|
|
|
Chemische formule |
C27H36N6O6S |
|
Exacte massa |
572.24 |
|
Moleculair gewicht |
572.68 |
|
m/z |
572.24 (100.0%), 573.25 (29.2%), 574.24 (4.5%), 574.25 (4.1%), 573.24 (2.2%), 575.24 (1.3%), 574.25 (1.2%) |
|
Elementaire analyse |
C, 56.63; H, 6.34; N, 14.68; O, 16.76; S, 5.60 |
Biologische activiteit en receptorinteractie en onderzoekstoepassingen
Opioïdereceptoragonist: Werkt als een δ (delta) en ζ (zeta) opioïdereceptoragonist. Dit betekent dat het zich aan deze receptoren bindt en deze activeert, wat leidt tot verschillende biologische effecten.
Remmende effecten: Er is aangetoond dat het de bekkenzenuw-de contracties van het distale colon bij katten remt, met een IC50-waarde van 2,2 nM, wat wijst op krachtige remmende activiteit bij lage concentraties.
Neurowetenschappen: Vanwege het opioïdereceptoragonisme wordt het gebruikt in neurowetenschappelijk onderzoek om de mechanismen van pijnmodulatie, verslaving en andere opioïde-gemedieerde processen te bestuderen.
Celcultuur: Bij concentraties zoals 0,1 nM, 10 nM en 1 μM vermindert het het totale aantal gliacellen in cultuur aanzienlijk, waardoor het een waardevol hulpmiddel is voor het bestuderen van de gliale celbiologie.
Farmacologische studies: Het dient als een leidende verbinding voor de ontwikkeling van nieuwe analgetica en geneesmiddelen die zich richten op opioïdereceptoren.
Geneesmiddelenontwikkeling en materiaalkunde en nanotechnologie en andere onderzoeksgebieden
Kandidaten voor geneesmiddelen: Met-enkefalinamideen de derivaten ervan worden onderzocht als potentiële kandidaat-geneesmiddelen voor de behandeling van pijn, verslaving en andere aandoeningen waarbij modulatie van de opioïdereceptor gewenst is.
Preklinische onderzoeken: Het ondergaat preklinische tests om de werkzaamheid, veiligheid en farmacokinetiek ervan te evalueren, waardoor de weg wordt vrijgemaakt voor mogelijke klinische onderzoeken.
Polypeptidemodificatie: Gebruikt bij de synthese en modificatie van polypeptiden, die toepassingen vinden in de materiaalkunde, zoals de ontwikkeling van nieuwe biomaterialen.
Nanotechnologie: De unieke chemische eigenschappen maken het een geschikte kandidaat voor gebruik in nanotechnologietoepassingen, inclusief het ontwerp van medicijnafgiftesystemen en gerichte therapieën.
Medisch onderzoek: Naast de neurowetenschappen en de farmacologie wordt het ook gebruikt in medisch onderzoek om verschillende biologische processen en ziekten te bestuderen waarbij modulatie van de opioïdereceptor betrokken is.
Biotechnologie: Het speelt een rol in biotechnologisch onderzoek, vooral bij de ontwikkeling van nieuwe biologische hulpmiddelen en testen.
Farmacologische effecten
Opioïdereceptoragonistactiviteit
Delta (δ) Opioïdereceptoragonist: Werkt als agonist voor de δ-opioïdereceptor, die betrokken is bij verschillende fysiologische processen. Deze interactie kan leiden tot een reeks effecten, waaronder modulatie van pijnperceptie, stemming en stressreacties.
Zeta (ζ) opioïdereceptoragonist (vermoedelijk): Naast de δ-opioïdereceptor wordt er ook gerapporteerd dat het een agonist is voor de vermeende ζ-opioïdereceptor, hoewel de exacte rol en functie van deze receptor nog steeds wordt onderzocht.
Pijnstillende effecten
Het vertoont pijnstillende (pijn-verlichtende) eigenschappen door zich te binden aan opioïdereceptoren, met name aan de δ--receptor. Deze interactie kan de pijnperceptie verminderen en bijdragen aan het algehele analgetische effect.
In diermodellen is aangetoond dat het de bekkenzenuw-opgewekte contracties remt, wat aangeeft dat het potentieel kan worden gebruikt bij het beheersen van viscerale pijn.
Modulatie van de afgifte van neurotransmitters
Door in te werken op opioïdereceptoren kan het de afgifte van neurotransmitters zoals noradrenaline, dopamine en acetylcholine uit neuronale terminals moduleren. Dit kan gevolgen hebben voor verschillende neurologische en psychiatrische aandoeningen.
Immunomodulerende effecten
Er is aangetoond dat het de immuunfunctie reguleert door interactie met opioïdereceptoren op immuuncellen. Dit kan leiden tot modulatie van ontstekingsreacties en kan therapeutisch potentieel hebben bij auto-immuunziekten en ontstekingsziekten.
Effecten op celgroei en regeneratie
Als een endogene ligand voor de opioïde groeifactorreceptor (OGFR) kan het de weefselgroei en -regeneratie reguleren. Dit suggereert de potentiële rol ervan in wondgenezing en weefselherstelprocessen.
Neuroprotectieve effecten
Door de afgifte van neurotransmitters en de receptoractiviteit te moduleren, kan het ook neuroprotectieve effecten vertonen, waardoor neuronen worden beschermd tegen schade veroorzaakt door verschillende aanvallen zoals oxidatieve stress en excitotoxiciteit.
Met-enkefalinamideis een bioactief peptide met belangrijke fysiologische en farmacologische effecten. Bij het uitvoeren van moleculaire structuuranalyses zullen we ons verdiepen in informatie over de samenstelling van aminozuren, secundaire structuur, ruimtelijke conformatie en receptorbinding.
Samenstelling van aminozuren
De moleculaire structuur bestaat uit vijf aminozuren, waaronder methionine (Met), fenylalanine (Phe), glycine (Gly), asparaginezuur (Tyr) en alanine (Ala). Deze aminozuren zijn in een specifieke volgorde binnen de peptideketen gerangschikt, waardoor hun biologische activiteit en specifieke structurele functionele relaties worden bepaald.
Secundaire structuur
De secundaire structuur is een van de belangrijke structurele kenmerken. Op basis van experimentele gegevens en theoretische modellen weten we dat het de neiging heeft om een - hoekstructuur te vormen. Deze structuur wordt gestabiliseerd door interacties zoals waterstofbruggen en van der Waals-krachten, wat een basis vormt voor de effectiviteit ervan in levende organismen.
Ruimtelijke conformatie
De ruimtelijke conformatie is cruciaal voor de binding aan receptoren en biologische activiteit. Wetenschappers hebben de mogelijke ruimtelijke conformatie ervan onderzocht door middel van biofysische technieken zoals nucleaire magnetische resonantie (NMR) en röntgenkristallografie. Deze onderzoeken onthullen de vouwtoestand en de mogelijke drie-structuur in oplossing, waardoor we het mechanisme van interactie met receptoren kunnen begrijpen.
Binding aan receptoren
Door zich te binden aan opioïdereceptoren oefent het zijn fysiologische effecten uit, zoals pijnverlichting en sedatie. De receptorbindingsplaats interageert met een specifiek deel van zijn moleculaire structuur om een stabiele coördinatiestructuur te vormen. Bij deze combinatie zijn niet alleen fysieke eigenschappen betrokken, maar ook interacties op meerdere niveaus, zoals biochemie en cellulaire signaaltransductie.
Samenvattend,ontmoette-enkefalinamideDe moleculaire structuur wordt gekenmerkt door zijn pentapeptidekarakter, met een unieke aminozuursequentie waaronder methionine, en de aanwezigheid van specifieke functionele groepen zoals peptidebindingen, amino- en amidegroepen, en een zwavel-bevattende zijketen. Deze kenmerken dragen bij aan de verschillende chemische en biologische eigenschappen ervan.
Met Enkephalinamide is een kunstmatig gemodificeerde enkefaline-analoog die behoort tot de familie van endogene opioïdepeptiden. Het is structureel geoptimaliseerd op basis van natuurlijke enkefaline, met een hogere enzymstabiliteit en een sterkere affiniteit voor opioïdereceptoren.
Sinds de ontdekking ervan in de jaren zeventig heeft Met Enkephalinamide een belangrijke rol gespeeld in de neurofarmacologie, het onderzoek naar pijnstillende mechanismen en de ontwikkeling van geneesmiddelen.
Begin jaren zeventig ontdekten wetenschappers bij zoogdieren receptoren die specifiek binden aan opioïde stoffen zoals morfine. Deze ontdekking bracht onderzoekers ertoe te speculeren dat het menselijk lichaam zelf stoffen kan produceren die lijken op opioïden.
In 1975 isoleerden John Hughes en Hans Kosterlitz twee pentapeptiden met opioïde-achtige activiteit uit de hersenen van biggen - Met Enkephalin (Tyr Gly Gly Phe Met) en Leu Enkephalin (Tyr Gly Gly Phe Leu), gezamenlijk bekend als enkefalines.
Deze baanbrekende ontdekking onthult het bestaan van het endogene opioïdesysteem en legt de basis voor de ontwikkeling van daaropvolgende peptide-analgetica. Hoewel enkefalines analgetische effecten hebben, wordt hun klinische toepassing geconfronteerd met twee grote obstakels:
Gemakkelijk afgebroken door enzymen: Enkefaline wordt snel afgebroken door aminopeptidasen (zoals N-terminale tyrosinehydrolasen) en carboxypeptidasen in het lichaam, met een halfwaardetijd- van slechts enkele seconden.
Slechte penetratie van de bloed{0}}hersenbarrière: als polair peptide kan enkefaline moeilijk door de bloed-hersenbarrière (BBB) passeren, waardoor het centrale analgetische effect ervan wordt beperkt.
Om de stabiliteit van enkefaline te verbeteren, hebben wetenschappers de volgende strategie aangenomen om Met-enkefaline chemisch te modificeren:
C-terminale amidering: Vervanging van de C-terminale carboxylgroep (- COOH) door een amide (- CONH ₂) kan afbraak door carboxypeptidasen weerstaan. De gemodificeerde verbinding heet Met Enkephalinamide (Tyr Gly Gly Phe Met NH₂).
N-terminale bescherming: Acetylering of cyclisatie van N-terminale tyrosine om de hydrolyse van aminopeptidase te vertragen.
D-aminozuursubstitutie: Vervang Gly ² of Phe ⁴ door D--type aminozuren om de enzymatische hydrolyse verder te verminderen.
Vergeleken met natuurlijk Met Enkephalin vertoont Met Enkephalinamide:
Verbeterde enzymstabiliteit: de in vitro halfwaardetijd- is verlengd van enkele seconden naar enkele minuten.
Verbeterde receptoraffiniteit: De bindingsaffiniteit voor de delta-opioïdereceptor (DOR) en μ - opioïdereceptor (MOR) is aanzienlijk verhoogd.
Verlengd analgetisch effect: Bij dierproeven nam de duur van het analgetisch effect van intrathecale injectie toe van minuten tot uren.
Veelgestelde vragen
Waarom wordt het een ‘onderzoekstoxine’ genoemd? --Het 'cliff-effect' van een dodelijke dosis die intraveneus wordt toegediend
+
-
Het is een uiterst krachtige peptide-opioïdereceptoragonist, met een mediane dodelijke dosis (LD ₅₀) van slechts 20-30 mg/kg voor intraveneuze toediening. Voor ongetrainde organismen is het venster tussen de dodelijke dosis en de effectieve dosis analgetica extreem smal. In tegenstelling tot natuurlijk Met-enkefaline, dat binnen enkele minuten volledig in plasma wordt vernietigd, verleent de amideringsmodificatie het een verbazingwekkende enzymstabiliteit. Door deze stabiliteit kunnen medicijnen zich voortdurend in het lichaam ophopen, wat gemakkelijk kan leiden tot fatale ademhalingsdepressie. Dit is de fundamentele reden waarom het moeilijk te zien is in gewone onderzoekslaboratoria: de risico-rendementsverhouding bepaalt dat het niet geschikt is voor gebruik als conventioneel hulpmiddel. Achter de tekst 'Alleen voor wetenschappelijk onderzoek' op de productinformatiepagina schuilt een echte waarschuwing voor dit farmacologische effect van 'toxinekwaliteit'.
Wordt zijn ‘amidestaart’ echt alleen maar gebruikt om afbraak te voorkomen? --De overstap van "agonist" naar "antagonist"
+
-
C-terminale amidering is niet alleen een 'schild' tegen afbraak, maar ook een moleculaire schakelaar die farmacologische functies reguleert. Kleine wijzigingen aan tyrosineresiduen kunnen overschakelen naar volledige antagonistactiviteit op dezelfde ruggengraat. Een baanbrekend onderzoek uit 1987 onthulde dat wanneer het tyrosineresidu van Met-enkefalineamide wordt vervangen door meta-tyrosine (m-Tyr) of N-fenethyl-meta-tyrosine, het molecuul zijn prikkelende activiteit verliest, terwijl het een hoge affiniteit voor de μ - opioïdereceptor behoudt (vergelijkbaar met het bindingsvermogen aan morfine), en verandert in een krachtige en selectieve antagonist. Dit geeft aan dat de amidegroep een rigide 'dockingplatform' voor de receptor biedt, waardoor subtiele veranderingen in de zijketen kunnen bepalen of de signaalroute 'aan' of 'uit' is.
Raakt het zichzelf in de oplossing? --De "zelfdovende" valstrik van aggregatie op nanoschaal
+
-
In stamoplossingen met een hoge concentratie (zoals die bereid met DMSO) zullen moleculen zichzelf aggregeren door π - π stapeling van aromatische aminozuren (tyrosine, fenylalanine), een fenomeen dat bekend staat als "zelfdoving". De meetresultaten geven aan dat, hoewel de oplosbaarheid in PBS (pH 7,2) 2 mg/ml is, de oplosbaarheid in DMSO hoger is (10 mg/ml). Deze 'hoge concentratie' is echter een tweesnijdend zwaard. Eenmaal overgebracht naar een waterige buffer vormt het snel aggregaten op nanoschaal als gevolg van hydrofobe interacties. Deze aggregatie blokkeert niet alleen fysiek de enzymsplitsingsplaats (wat resulteert in experimentele metingen van de lage enzymkinetiek), maar kan ook leiden tot abnormaal hoge achtergrondfluorescentiesignalen (als gevolg van energieoverdracht tussen tyrosineresiduen), waardoor de nauwkeurigheid van experimentele resultaten ernstig wordt aangetast.
Waarom wordt het niet aanbevolen om het op te lossen in de opslag van "puur water"? --Het 'weespeptide' dat zichzelf verslindt
+
-
In zuiver water zonder bufferzouten en dragereiwitten kan de halfwaardetijd slechts een paar uur zijn, omdat het gebrek aan tegenionen kan leiden tot "zelfkatalytische" afbraak van amino- en carboxylgroepen in de moleculen. Als geladen klein peptide is de stabiliteit ervan in een waterige oplossing sterk afhankelijk van de ionensterkte en de pH-waarde. In zuiver water (vooral gedeïoniseerd water) leidt het gebrek aan effectieve ionenafscherming tot intense en onregelmatige thermische beweging van moleculen, resulterend in intramoleculaire of intermoleculaire nucleofiele aanvallen tussen het terminale primaire amine en de carboxylgroep (waarbij diketopiperazine of soortgelijke verbindingen worden gevormd). De door de leverancier aanbevolen opslagomstandigheden zijn 2-8 graden C, droog en donker, wat indirect hun "kieskeurigheid" ten opzichte van de oplossingsomgeving bevestigt. Eenmaal in een waterig milieu moet het snel worden gebruikt of strikt worden ingevroren.
Waar zit het risico van ‘racemisatie’ verborgen in het proces van de synthese ervan?
+
-
In de laatste stap van de "amidatie"-reactie bij de synthese kan het gebruik van conventionele carbodiimide (zoals EDCI) condensatiemiddelen gemakkelijk leiden tot racemisatie van het C--terminale methionineresidu. Het C--uiteinde van het peptide is methionineamide (Met NH₂). Bij synthese in de vaste-fase of de vloeibare-fase, wanneer vrije methionine aan een aminogroep (NH3) is gebonden, activeren conventionele condensatiemiddelen carboxylgroepen om onstabiele tussenproducten te vormen. Vanwege de zuurgraad van de alfawaterstof van methionineresiduen (beïnvloed door amidebindingen) is het zeer waarschijnlijk dat protonenvangst en -herschikking plaatsvindt onder alkalische omstandigheden, wat leidt tot de vorming van D-methionine-isomeren. Dit is ook de reden waarom hoge-zuivere Met-enkefalineamiden duur zijn - het proces vereist doorgaans dure "racemische vrije condensaten" of specifieke pre-activeringstechnieken om deze nevenreactie te onderdrukken.
Populaire tags: met-enkephalinamide cas 60117-17-1, leveranciers, fabrikanten, fabriek, groothandel, kopen, prijs, bulk, te koop