Abarelix-acetaat

Abarik is een kunstmatig gesynthetiseerde peptideverbinding met de molecuulformule C ₇₂ H ₉₅ ClN ₁₄ O ₁₄ en een molecuulgewicht van 1416,08. Het ziet eruit als een wit tot gebroken wit poeder met een zuiverheid van 95% tot 99% en kan worden geanalyseerd met de HPLC-DAD-methode. Abarek heeft een hoge plasma-eiwitbinding (96%~99%) en wordt wijd verspreid in het lichaam, met een schijnbaar distributievolume van 4040 ± 1607 l. Het metabolisme ervan vindt voornamelijk plaats via hydrolyse van peptidebindingen, en er zijn geen aanwijzingen dat cytochroom P450 betrokken is bij het metabolische proces.

Na intramusculaire injectie in het menselijk lichaam wordt ongeveer 13% van het prototypegeneesmiddel via de urine uitgescheiden en worden er geen andere metabolieten in de urine aangetroffen. De renale klaringssnelheid van een injectie van 100 mg bedraagt ​​14,4 l/dag (of 10 ml/min). Deze kenmerken vormen de basis voor de farmacologische effecten en metabolische klaring van Abarik in het lichaam.

Vanwege de binding ervan aan de GnRH-acceptor, die de signaaltransductie van GnRH blokkeert, wordt de uitscheiding van LH en FSH door de hypofysevoorkwab geremd. De verminderde uitscheiding van LH en FSH heeft rechtstreeks invloed op de functie van de geslachtsklieren. Bij mannen zijn de testikels de belangrijkste geslachtsklieren, en LH is een sleutelhormoon dat de interstitiële cellen van de testis stimuleert om testosteron af te scheiden.

Wanneer de LH-secretie afneemt, neemt het vermogen van de testiculaire interstitiële cellen om testosteron te synthetiseren en uit te scheiden af, wat leidt tot een afname van de plasmatestosteronconcentratie. Op dezelfde manier heeft FSH ook een aanzienlijke invloed op de spermatogene functie van de testikels. Een verminderde FSH-secretie kan de spermaproductie beïnvloeden, maar bij de behandeling van prostaatkanker ligt de nadruk vooral op het verlagen van de testosteronniveaus.

Prostaatkanker is een androgeenafhankelijke tumor, en testosteron en andere androgenen spelen een belangrijke bevorderende rol bij het optreden, de ontwikkeling en de progressie van prostaatkanker. Testosteron kan een reeks signaalroutes activeren door zich te binden aan androgeenacceptoren in prostaatkankercellen, waardoor de proliferatie, overleving en metastase van kankercellen wordt bevorderd. Daarom is het verlagen van de testosteronniveaus in het lichaam een ​​van de belangrijke strategieën voor de behandeling van prostaatkanker.

Abarek vermindert effectief het vermogen van de teelballen om testosteron uit te scheiden door de secretie van LH en FSH te remmen, wat resulteert in een significante afname van de plasmatestosteronconcentratie. Dit effect van het verlagen van de testosteronniveaus wordt castratie genoemd, vergelijkbaar met chirurgische verwijdering van de testikels (chirurgische castratie) of het gebruik van medicijnen om de testiculaire functie te remmen (medicijncastratie). Vergeleken met traditionele GnRH-agonisten heeft het unieke voordelen.

Traditionele GnRH-agonisten kunnen tijdens het eerste gebruik een korte stijging van de LH- en FSH-spiegels veroorzaken, wat leidt tot een aanvankelijke stijging gevolgd door een verlaging van de testosteronspiegels, een proces dat bekend staat als rebound. Tijdens het stadium van verhoogde testosteronniveaus kan het de groei en verspreiding van prostaatkankercellen stimuleren, wat leidt tot een korte verslechtering van de aandoening. Als GnRH-antagonist remt het de LH-secretie direct zonder een opleving van de testosteronniveaus te veroorzaken, en kan het de testosteronniveaus snel verlagen, waardoor de progressie van prostaatkanker effectiever wordt gecontroleerd.

In een klinische studie bij patiënten met gevorderde symptomatische prostaatkanker ondervonden bijvoorbeeld 15 patiënten met botmetastasen pijnverlichting na twaalf weken behandeling, en namen de werkzaamheid, dosering en frequentie van het gebruik van anesthetische analgetica af; Dertien patiënten met obstructie van de blaasuitgang en bij wie blaasdrainageslangen waren ingebracht, bij 10 van hen werd de drainageslang na 12 weken verwijderd; Van de 8 patiënten met spinale of epidurale metastasen maar zonder neurologische symptomen vertoonde niemand symptomen van neurologische schade.

Palliatieve behandeling: voornamelijk gebruikt voor de palliatieve behandeling van gevorderde symptomatische prostaatkanker (PCA) die niet geschikt is voor behandeling met luteïniserend hormoon-releasing hormoon (LHRH)-agonist en die chirurgische resectie weigert, en die een of meer van de bovengenoemde aandoeningen heeft. Het doel van palliatieve zorg is het verlichten van de pijn van patiënten, het verbeteren van hun levenskwaliteit en het verlengen van de overleving door de progressie van prostaatkanker effectief te beheersen, waardoor een belangrijke behandelingsoptie voor deze patiënten wordt geboden.