Shaanxi BLOOM Tech Co., Ltd. is een van de meest ervaren fabrikanten en leveranciers van puur procaïnepoeder cas 59-46-1 in China. Welkom bij groothandel bulk hoogwaardig puur procaïnepoeder cas 59-46-1 dat hier in onze fabriek te koop is. Goede service en een redelijke prijs zijn beschikbaar.
Zuiver procaïnepoeder, is 99%+ pure stof. Het is een kort-werkend ester-lokaal anestheticum, laag lipofiel, zwak doordringend in de slijmvliezen. Procaïne is een verdovingsmiddel, ook bekend als procaïne. De molecuulformule is C13H20N2O2, met een relatief molecuulgewicht van 236,31 g/mol. Het is een wit poeder met enkele bijzondere fysische eigenschappen die cruciaal zijn voor het gebruik en de stabiliteit ervan. De dichtheid is 1,11 g/ml. Dit betekent dat het in vaste toestand zwaarder is dan in vloeibare toestand. Procaine lidocaïne wordt vaak in combinatie gebruikt.
|
|
|
|
Chemische formule |
C13H20N2O2 |
|
Exacte massa |
236.15 |
|
Moleculair gewicht |
236.32 |
|
m/z |
236.15 (100.0%), 237.16 (14.1%) |
|
Elementaire analyse |
C, 66.07; H, 8.53; N, 11.85; O, 13.54 |
Procaïne is een stimulerend middel voor cellen van het limbisch systeem. Bij bewuste katten verhoogde 15 mg/kg Procaïne de cellulaire activiteit in de ventrale hippocampus van de amygdala, de nucleus ambiguus, de neocortex van de temporale kwab en de ventrale mediale hypothalamus. Procaïne vergemakkelijkte de geleiding van opgewekte stimulusactiviteit van de amygdala naar de ventrale mediale hypothalamus. Procaïne beïnvloedt de frequentie en amplitude van ritmische vertragende activiteit van de amygdala. hippocampus die wordt gepresenteerd als een reticulair geprimed gebied. Procaïne (0,5 microliter, 20% w/v) geïnjecteerd in het stijgende systeem voorafgaand aan de supramarginale kern, nabij de mediale voorhersenenbundel, of in het mediale septumgebied verminderde de amplitude van reticulair opgewekte ritmische vertragingsactiviteit (RSA) van de hippocampus, zonder effect op de frequentie. Procaïne geïnjecteerd in het stijgende systeem voorafgaand aan de locatie van reticulaire stimulatie, tot en met de supramarginale kern, verminderde zowel de frequentie als de amplitude van reticulair opgewekte RSA. frequentie en amplitude van RSA.
De laboratoriumsynthesemethode vanZuiver procaïnepoederkan worden onderverdeeld in de volgende stappen:
1. Nitrificatie en reductie van PABA
Ten eerste worden nitrificatie- en reductiereacties uitgevoerd op aminobenzoëzuur (PABA). Deze reactie produceert gewoonlijk p-nitroaminobenzoëzuur (PONBA), dat kan worden gereduceerd om p-aminoaminobenzoëzuur (PAMA) te verkrijgen.
De reactievergelijking is als volgt:
PABA + HNO3 → PONBA + H2O
PONBA + H2 → PAMA + H2O
2. Veresteringsreactie van PAMA met ethylchlooracetaat
Voeg PAMA en ethylchlooracetaat samen toe aan de reactiekolf voor een veresteringsreactie onder invloed van zwavelzuur. Dit zal resulteren in de vorming van de organische verbinding O-azijnzuurchlooracetyl-p-aminobenzoaat-ethylester.
De reactievergelijking is als volgt:
PAMA + ClCH2CH2OCOCH2CH3 → ClCH2CH2OCO-Para-Amino-benzoëzuur-ethylester
3. Vorming van p-aminobenzoëzuurhydrochloride
Het in de vorige stap gesynthetiseerde O-azijnzuurchlooracetylethyl-p-aminobenzoaat wordt gehydrolyseerd door zoutzuur en gereduceerd met water om p-aminobenzoëzuurhydrochloride te verkrijgen.
De reactievergelijking is als volgt:
ClCH2CH2OCO-PABA-OCOCH2CH3 + HCl + H2O → Procaïnehydrochloride + Ethanol
Het gehele proces van de synthesereactie wordt als volgt samengevat:
PABA + HNO3 → PONBA + H2O
PONBA + H2 → PAMA + H2O
PAMA + ClCH2CH2OCOCH2CH3 → ClCH2CH2OCO-PABA-OCOCH2CH3
ClCH2CH2OCO-PABA-OCOCH2CH3 + HCl + H2O → Procaïnehydrochloride + Ethanol
Zuiver procaïnepoederis een van de meest gebruikte lokale anesthetica met minder toxiciteit. Het effect kan 30-45 minuten na injectie en 1-3 minuten na toediening aanhouden, en de onderhoudstijd kan met 20% worden verlengd door toevoeging van epinefrine. Het kan worden gehydrolyseerd door esterase in plasma en omgezet in p-aminobenzoëzuur (PABA) en diethylaminoethanol. De eerstgenoemde kunnen de antibacteriële werking van sulfonamiden weerstaan, dus gebruik ervan moet worden vermeden samen met sulfonamiden. Procaïne kan ook worden gebruikt voor het lokaal sluiten van de plaats van het letsel. Overmatig gebruik kan reacties op het centrale zenuwstelsel en cardiovasculaire aandoeningen veroorzaken. Soms kan het een allergische reactie veroorzaken. Daarom moet een huidallergietest worden uitgevoerd vóór medicatie, maar een negatieve huidtest kan nog steeds een allergische reactie veroorzaken. Degenen die allergisch zijn voor dit medicijn kunnen in plaats daarvan cloprocaïne en lidocaïne gebruiken.
Lokale anesthesie
Chirurgische procedures: Procaïne wordt vaak gebruikt bij verschillende chirurgische procedures om lokale anesthesie te bieden, waardoor de operatieplaats effectief wordt verdoofd en het ongemak voor de patiënt wordt verminderd. Het kan worden toegediend via infiltratie-anesthesie, zenuwblokkade-anesthesie, spinale anesthesie (epidurale of subarachnoïdale) en andere regionale anesthesietechnieken.
Tandheelkundige procedures: In de tandheelkunde wordt procaïne gebruikt voor lokale anesthesie tijdens tandextracties, vullingen en andere tandheelkundige ingrepen, waardoor een pijn-behandeling mogelijk is.
Oogchirurgie: Het vindt ook toepassing in de oogheelkunde, waar het de oogweefsels kan verdoven tijdens chirurgische ingrepen.
Pijnbestrijding
Zenuwblokken: Procaïne kan worden gebruikt bij zenuwblokkades om chronische pijnaandoeningen te beheersen, zoals die geassocieerd met kanker, neuralgie en andere neuropathische pijnsyndromen.
Postoperatieve pijnverlichting: Het kan ook postoperatief worden toegediend om pijnverlichting op de operatieplaats te bieden.
Therapeutische toepassingen die verder gaan dan anesthesie
Behandeling van bepaalde medische aandoeningen: Procaïne is gebruikt bij de behandeling van verschillende medische aandoeningen, waaronder maar niet beperkt tot pancreatitis, bloedspuwing (bloed ophoesten) en nierkoliek (niersteenpijn). Deze toepassingen komen echter minder vaak voor en vereisen mogelijk specifieke indicaties en medisch toezicht.
Neuropsychiatrische stoornissen: In sommige gevallen zijn lage doses procaïne onderzocht op hun potentiële therapeutische effecten bij neuropsychiatrische stoornissen, hoewel dit gebruik niet wijdverbreid is en verder onderzoek vereist.
Gecombineerde formuleringen
Procaïne penicilline: Procaïne wordt gecombineerd met penicilline om Procaine Penicilline te vormen, dat intramusculair wordt toegediend voor de behandeling van bacteriële infecties veroorzaakt door penicilline-gevoelige organismen. Deze formulering zorgt voor een verlengde afgifte van penicilline, waardoor de doseringsfrequentie wordt verminderd.
Samengestelde formuleringen: Procaïne kan ook worden gecombineerd met andere geneesmiddelen, zoals in het geval van Bromide en Procaïne-injectie (bijv. Bromopride en Procaïne Hydrochloride-injectie), dat wordt gebruikt voor de behandeling van misselijkheid en braken veroorzaakt door verschillende aandoeningen.
Kristalstructuur
Procaïne behoort tot het monokliene kristalsysteemkristal, de ruimtegroep is P21, de celparameter is a=9.64 ∨, b=10.14 ∨, c=8.15 ∨, = 107.5 graad. Procaïnemoleculen verschijnen als een gedraaide semi-elliptische vorm en vormen een onregelmatig moleculair stapelpatroon. De kristalstructuur bestaat uit Procaïne-moleculen en omringende watermoleculen, en de gehele kristalstructuur is een drie--dimensionale netwerkstructuur bestaande uit oneindige Procaïne-moleculen en oneindige watermoleculen.
Kristallografische kenmerken
Het uiterlijk van kristallijnZuiver procaïnepoederverschijnt als een wit of bijna wit poeder met een dichtheid van 1,07 g/cm³. Het smeltpunt is 61 graden, met matige thermische stabiliteit. In een vochtige omgeving zal de relatieve vochtigheid van Procaine toenemen, wat leidt tot een versterkt hydratatie-effect van Procaine, dat tot hydrofobe geneesmiddelen behoort en daarom een slechte stabiliteit heeft.
Kristaltopologie
De kristalstructuur van Procaine is een voorbeeld van een kristalstructuur van discrete chemische nanodeeltjes (DCN). De belangrijkste waterstofbindingsinteracties in de Procaine-structuur vormen dubbele rijketens loodrecht op de a--as, waarbij elke keten is verbonden met vier afzonderlijke ketens. Andere waterstofbruggende interacties vinden plaats tussen ketens en aan het einde van de keten, waarbij sommige moleculen zich verbinden met de keten van een ander molecuul door waterstofbruggen tussen de twee ketens te vormen. Het opvallende kenmerk van de kristalstructuur van Procaine is de samenstelling van een reeks prototypen van chemische nanodeeltjes, dit zijn drie-dimensionale rasters gevormd door moleculen en kleine clusters.
Roosterconstante
De roosterconstante van Procaine is a=9.64 Å, b=10.14 Å, en c=8.15 Å,=107.5 graad . De aanwezigheid van waterstofbruggen in het rooster van Procaine-moleculen resulteert in unieke eigenschappen van het rooster. De dichtheid van de elektronenwolk in de waterstofbrug beïnvloedt de atomaire positie en de roosterconstante, wat leidt tot de verandering van de Procaine-roosterconstante.
In het lange beeld van de medische geschiedenis is de verovering van pijn door mensen een eeuwige en zware strijd. Op de reis van barbaarsheid naar beschaving in de chirurgie is de uitvinding van de verdovingsmiddelen ongetwijfeld een van de meest glorieuze mijlpalen. In de sterrenhemel van plaatselijke verdoving lijkt procaïne -, dat zuivere witte poeder -, op een schitterende ster. De ontdekking ervan opende niet alleen een nieuw tijdperk van anesthesie, maar veranderde ook de praktijk van chirurgische chirurgie, tandheelkundige behandelingen en talloze medische operaties volledig.
In 1884 was de ontdekking van de Oostenrijkse oogarts Carl Koller als een bliksemschicht die door de donkere nacht schoot. Hij bevestigde voor het eerst de plaatselijk verdovende eigenschappen van cocaïne (alkaloïden gewonnen uit cocabladeren). Deze ontdekking veroverde snel de wereldwijde medische gemeenschap en veroorzaakte ongekende opwinding. Chirurgen en tandartsen hebben eindelijk een magische substantie die lokale pijn nauwkeurig kan blokkeren zonder dat patiënten in slaap vallen. Zo werd Kohler beroemd in de geschiedenis, en cocaïne werd al snel de gouden standaard voor lokale anesthesie.
De Duitse chemicus Alfred Einhorn werd de uiteindelijke winnaar. Hij vecht niet alleen; daarachter schuilt de machtige afdeling Scheikunde van de Universiteit van München, evenals zijn nauwe samenwerking met farmacoloog Heinrich Braun. Braun zelf was een chirurg die zich toelegde op het verbeteren van lokale anesthesie, en hij had een diep inzicht in de nadelen van cocaïne.
Het keerpunt vond plaats in 1905. Na bijna een decennium van meedogenloze verkenning synthetiseerde het team van Eindhoven een nieuwe verbinding. Volgens de synthetische volgorde kan het in eerste instantie eenvoudigweg als een bepaald getal worden bestempeld. De structuur van deze verbinding is uiterst eenvoudig en mooi: ze wordt gevormd door verestering van p-aminobenzoëzuur en diethylaminoethanol.
De volledige chemische naam is 4-aminobenzoëzuur-2- (diethylamino) ethylester. Later kreeg het de wereldberoemde naam: procaïne. Eindhoven registreerde aanvankelijk de handelsmerknaam "Novocain", afgeleid van de Latijnse woorden "nov -" (nieuw) en "- can" (afgeleid van cocaïne), wat "nieuwe cocaïne" betekent, waarmee duidelijk de ambitie werd uitgesproken om cocaïne te vervangen.
Populaire tags: puur procaïnepoeder cas 59-46-1, leveranciers, fabrikanten, fabriek, groothandel, kopen, prijs, bulk, te koop