Shaanxi BLOOM Tech Co., Ltd. is een van de meest ervaren fabrikanten en leveranciers van antide cas 112568-12-4 in China. Welkom bij groothandel bulk antide cas 112568-12-4 van hoge kwaliteit die hier in onze fabriek te koop is. Goede service en een redelijke prijs zijn beschikbaar.
Antideis een kort peptide, doorgaans bestaande uit een specifieke sequentie van aminozuren die het bioactieve gebied van VIP nabootst. Door deze structurele gelijkenis kan het interageren met VIP-receptoren, voornamelijk VPAC1 en VPAC2, die tot expressie komen in verschillende weefsels, waaronder het centrale zenuwstelsel (CZS), immuuncellen en gladde spieren. Door zich aan deze receptoren te binden, kan het cellulaire signaalroutes moduleren, wat leidt tot een reeks fysiologische reacties.
Een van de meest veelbelovende aspecten zijn de neuroprotectieve eigenschappen. Studies hebben aangetoond dat neuronen kunnen worden beschermd tegen schade veroorzaakt door excitotoxiciteit, oxidatieve stress en ontstekingen. Dit maakt het een potentiële kandidaat voor de behandeling van neurodegeneratieve ziekten zoals de ziekte van Alzheimer, de ziekte van Parkinson en multiple sclerose. Het vermogen om de neuronale overleving te verbeteren en de synaptische plasticiteit te bevorderen onderstreept verder het therapeutische potentieel ervan in omstandigheden die worden gekenmerkt door neuronaal verlies of disfunctie.
Op maat gemaakte kroonkurken en kurken
|
|
|
|
Chemische formule |
C82H108ClN17O14 |
|
Exacte massa |
1590 |
|
Moleculair gewicht |
1591 |
|
m/z |
1590 (100.0%), 1591 (88.7%), 1592 (38.8%), 1592 (32.0%), 1593 (28.3%), 1594 (12.4%), 1593 (10.4%), 1591 (6.3%), 1592 (5.6%), 1595 (3.6%), 1592 (2.9%), 1593 (2.6%), 1593 (2.4%), 1593 (2.0%), 1594 (2.0%), 1594 (1.8%), 1591 (1.2%), 1594 (1.1%), 1592 (1.1%) |
|
Elementaire analyse |
C, 61,89; H, 6,84; Cl, 2,23; N, 14,96; O, 14.08 |
synthese methoden
Methode 1
Grondstoffen: pyrrolidine, aceton, tetrahydrofuran, boorzuur, joodmethaan, difenylfosfine, tert-butyrylaluminiumoxide, p-carboxyfenylthioureum, rhodiumtrichloride, isopropyllithium
- In tetrahydrofuran laat men pyrrolidine reageren met aceton om N- propylpyrrolidine te verkrijgen.
- Reduceer N-propylpyrrolidine met boorzuur om N-propylpyrrolidineboraatester te verkrijgen.
- Voer een condensatiereactie uit tussen N-propylpyrrolidonboraat en difenylfosfine in aanwezigheid van tert-butyrylaluminiumoxide om N-(2-difenylfosfineethyl)pyrrolidine te verkrijgen.
- Substitutiereactie van N-(2-difenylfosfineethyl)pyrrolidine met p-carboxyfenylthioureum om N-(2-difenylfosfineethyl)pyrrolidine p-carboxyfenylthioureumimide te verkrijgen.
- In aanwezigheid van rhodiumtrichloride werd N-(2-difenylfosfineethyl)pyrrolidine p-carboxyfenylthioureumimide gereduceerd met isopropyllithium om antipeptide te verkrijgen.
Methode 2
Grondstoffen: 1-methylpyrrolidine, chloor-tert-butyraat, tetrahydrofuran, NaH, Pd/C, azijnzuur, joodmethaan
- Gebruik NaH om één proton uit 1-methylpyrrolidine te verwijderen en het 1-methylpyrrolidine-ion te verkrijgen.
- In tetrahydrofuran wordt N-tert-butyryl-1-methylpyrrolidine verkregen door een substitutiereactie tussen 1-methylpyrrolidine-ion en tert-butyraatchloride.
- Gebruik Pd/C om N-tert-butyryl-1-methylpyrrolidine en azijnzuur te reduceren tot N-methyl-1-methylpyrrolidine.
- Vervang N-methyl-1-methylpyrrolidine door joodmethaan om N-methyl-2-joodethylpyrrolidine te verkrijgen.
- In tetrahydrofuran wordt N-methyl-2-joodethylpyrrolidine gecondenseerd met p-carboxyfenylthioureum, waarbij N-(2-hydroxyethyl)pyrrolidine p-carboxyfenylthioureumimide wordt verkregen.
- In aanwezigheid van Pd/C werd N-(2-hydroxyethyl)pyrrolidine-p-carboxyfenylthioureumimide gereduceerd met azijnzuur om antipeptide te verkrijgen.
Opgemerkt moet worden dat de bovenstaande synthesemethoden organische synthese en de behandeling van belangrijke tussenproducten omvatten, en dat er bepaalde risico's aan verbonden zijn. Om in het laboratorium te kunnen werken, is personeel met relevante kwalificaties en hoge chemische experimentele vaardigheden vereist. Tegelijkertijd is het, om de veiligheid en nauwkeurigheid van het experiment te garanderen, noodzakelijk om de operationele procedures van het chemische experiment en de veiligheidsnormen strikt te volgen.
Naast de bovengenoemde twee methoden zijn er nog vele andere methoden voor het synthetiserenantidein het laboratorium. Hieronder volgen enkele veelgebruikte chemische methoden:
Aminozuurcondensatiereactie
Verschillende aminozuren (zoals fenylalanine, tryptofaan, enz.) worden gecondenseerd om peptidefragmenten te verkrijgen. Na scheiding en zuivering kunnen deze fragmenten verder worden verbonden tot complete antipeptidemoleculen.
01
Vastefasesynthesemethode
Met behulp van kolomchromatografietechnologie wordt het aminozuurmengsel geadsorbeerd op een silicagel of polymeerdrager, en vervolgens wordt de doelverbinding van de drager gescheiden door het elutie-effect van het eluens. Deze methode kan de synthese-efficiëntie verbeteren, de vervuiling en het optreden van nevenreacties verminderen.
02
Vloeistoffasesynthesemethode
Antipeptide wordt gesynthetiseerd door chemische reacties en enzymkatalyse in organische oplosmiddelen zoals acetonitril en methanol. Deze methode vereist het gebruik van specifieke katalysatoren en enzymen, en vereist complexe scheidings- en zuiveringsstappen.
03
Genetische manipulatiemethode
Met behulp van DNA-recombinatietechnologie en transgene technologie wordt het gen dat codeert voor antipeptide in microbiële cellen geïntroduceerd om het vereiste eiwit tot expressie te brengen. Deze methode vereist specifieke biotechnologie en apparatuur, en is kostbaar.
04
Andere methoden
Er zijn ook enkele andere methoden die kunnen worden gebruikt voor de laboratoriumsynthese van antipeptiden, zoals enzymatische synthese en fotosensibilisatie. Deze methoden vereisen specifieke apparatuur en omstandigheden, en brengen bepaalde technische problemen met zich mee.
05
Antideis een anti-androgeen geneesmiddel dat veel wordt gebruikt bij de behandeling van gevorderde castratieresistente prostaatkanker. De moleculaire structuur bevat een benzeenring, een imidazoolring en meerdere substituenten, waardoor het een speciale biologische activiteit heeft. De molecuulformule is C21H16F4N4OS, met een relatief molecuulgewicht van 464,44 g/mol. In deze chemische structuur kunnen we de verschillende componenten als volgt analyseren:
Benzeen ring
De belangrijkste ruggengraat van het antipeptidemolecuul is een benzeenring. De benzeenring is een cyclische structuur bestaande uit zes koolstofatomen en drie dubbele bindingen. De benzeenring speelt een belangrijke rol in de stabiliteit en hydrofiliciteit van moleculen.
Imidazolring
Antipeptidemoleculen bevatten ook een imidazoolring bestaande uit vijf atomen (twee stikstofatomen en drie koolstofatomen). Imidazolring is een heterocyclische verbinding die vaak in veel bioactieve moleculen wordt aangetroffen. Het speelt een belangrijke rol in de biologische activiteit van Antipeptide.
Vervangingsgroep:
De substituentgroep in het antipeptidemolecuul omvat een nitrilgroep (C ≡ N) en een thioamidinegroep (S). Nitrilgroepen hebben invloed op de polariteit en farmacologische activiteit van moleculen, terwijl thioamidinegroepen deelnemen aan verschillende reacties en interacties.
Professioneel
Antipeptidemoleculen bevatten ook een trifluormethylgroep (CF3). Trifluormethyl is een met elektronen verrijkte groep die de polariteit en oplosbaarheid van moleculen kan verhogen, terwijl ook hun farmacologische activiteit wordt beïnvloed.
Door zich te binden aan androgeenreceptoren en hun activiteit te remmen, kan antipeptide de androgeensignaleringsroute blokkeren en de groei en verspreiding van prostaatkankercellen remmen. De unieke moleculaire structuur en verschillende functionele groepen spelen een belangrijke rol in de biologische activiteit en farmacologische effecten. Deze kenmerken maken Antipeptide tot een effectief therapeutisch medicijn dat veel wordt gebruikt bij de behandeling van prostaatkanker.
Antid is een belangrijk medicijn met brede toepassingen in de farmaceutische industrie. Dus, op welke gebieden wordt Antipeptide veel gebruikt? Dit artikel laat u kennismaken met meerdere toepassingsgebieden van Antipeptide.
Ten eerste wordt Antipeptide veel gebruikt op het gebied van de voortplanting. Het is een gonadotropine-releasing hormoon (GnRH)-antagonist die kan worden gebruikt voor de behandeling van bepaalde gonadotropine-gerelateerde ziekten en symptomen. Antipeptide kan bijvoorbeeld worden gebruikt bij behandelingen met kunstmatige voortplantingstechnologie (ART) om de functie van de eierstokken te helpen reguleren, de ontwikkeling van eicellen te bevorderen en ovulatieprocessen te vergemakkelijken. Daarnaast kan Antipeptide ook worden gebruikt voor de behandeling van bepaalde gonadotropine-afhankelijke ziekten, zoals polycysteus ovariumsyndroom (PCOS) en endometriose.
Ten tweede heeft Antipeptide ook belangrijke toepassingen op het gebied van tumortherapie. Het wordt gebruikt als een anti-oestrogeenmedicijn en kan worden gebruikt voor de behandeling van bepaalde oestrogeenreceptorpositieve borstkanker en eierstokkanker. Antipeptide bereikt therapeutische effecten door de werking van oestrogeen te remmen, waardoor de groei en deling van tumorcellen wordt geblokkeerd. Dit maakt antipeptide tot een zeer belangrijke medicijnkeuze voor de behandeling van patiënten met borstkanker en eierstokkanker.
Daarnaast wordt Antipeptide ook gebruikt in onderzoek en de klinische praktijk op andere gebieden. Het kan bijvoorbeeld potentiële toepassingswaarde hebben bij de behandeling van prostaatziekten, zoals prostaathyperplasie en prostaatkanker. Bovendien is Antipeptide onderzocht voor de behandeling van endocriene stoornissen zoals polycysteus ovariumsyndroom en endometriose.
Samenvattend heeft Antipeptide meerdere potentiële toepassingen in de farmaceutische industrie. Het wordt veel gebruikt op het gebied van de voortplanting voor de behandeling met kunstmatige voortplantingstechnieken en de behandeling van gonadotropine-afhankelijke ziekten. Bovendien speelt antipeptide ook een belangrijke rol bij de behandeling van tumoren, vooral bij patiënten met oestrogeenreceptorpositieve borstkanker en eierstokkanker. Bovendien heeft Antipeptide potentiële toepassingswaarde getoond in onderzoek en praktijk op andere gebieden.
Antid, ook bekend als Iturelix of Orf 23541, is een belangrijk farmacologisch medicijn waarvan de kernfunctie ligt in zijn functie als gonadotropine-releasing hormoon (GnRH) antagonist.
Werkingsmechanisme
Antipeptide bindt zich competitief aan de GnRH-receptor in de hypofysevoorkwab, waardoor de afgifte van luteïniserend hormoon (LH) en follikelstimulerend hormoon (FSH) geïnduceerd door GnRH wordt geblokkeerd. Dit werkingsmechanisme maakt Antipeptide aanzienlijk effectief bij het reguleren van de secretie van gonadale hormonen. Concreet kan Antipeptide de reactie van de hypofysevoorkwab op GnRH remmen, wat leidt tot een verminderde uitscheiding van LH en FSH, wat op zijn beurt de functie van de geslachtsklieren beïnvloedt.
Farmacokinetische eigenschappen
De farmacokinetische eigenschappen van Antipeptide in vivo bepalen de duur en intensiteit van de medicijnwerking. Over het algemeen kan Antipeptide snel worden geabsorbeerd en na toediening de maximale plasmaconcentratie bereiken. Het distributievolume is relatief klein, wat erop wijst dat het geneesmiddel voornamelijk in plasma en weefsels wordt gedistribueerd. De metabolische route van Antipeptide is nog niet volledig bekend, maar het is bekend dat het wordt gemetaboliseerd en uitgescheiden via de lever en de nieren.
Bij dierproeven vindt de toediening van Antipeptide doorgaans plaats via subcutane injectie, met een doseringsbereik van 1 tot 15 milligram per kilogram. De experimentele resultaten toonden aan dat Antipeptide chemische castratie op lange termijn kan induceren bij volwassen mannelijke ratten en krabetende apen, wat zich manifesteert door dosisafhankelijke remmende effecten op serum-LH (alleen ratten) en testosteronconcentraties, evenals op het gewicht van de testikels, prostaat en zaadblaasjes. Bij hogere doses bereikten ratten aanhoudende castratie-achtige effecten, terwijl bij krabetende apen alleen de hoogste dosis langdurige remmende effecten veroorzaakte, maar van kortere duur.
Naast de neuroprotectieve effecten,antidevertoont ook krachtige anti-inflammatoire eigenschappen. Het kan de productie van pro-inflammatoire cytokinen en chemokinen onderdrukken, waardoor ontstekingen in verschillende weefsels worden verminderd. Deze ontstekingsremmende werking is vooral relevant bij auto-immuunziekten en chronische ontstekingsaandoeningen, waarbij overmatige ontstekingen bijdragen aan weefselschade en ziekteprogressie.
De veelzijdige acties vanantidemaken het een aantrekkelijke kandidaat voor de ontwikkeling van nieuwe therapieën. Het vermogen om zowel neuronale als immuuncellen te targeten biedt een uniek voordeel bij de behandeling van complexe ziekten waarbij zowel neuro-inflammatie als neurodegeneratie betrokken zijn. Lopend onderzoek heeft tot doel de mechanismen die aan de effecten ten grondslag liggen verder op te helderen en het potentieel ervan in klinische toepassingen te verkennen.
Bijwerkingen
Omdat het een medicijn is waarvoor injectie nodig is, kan Antide roodheid, zwelling, pijn of irritatie op de injectieplaats veroorzaken. Deze reacties zijn doorgaans lokaal en mild van aard, maar kunnen de therapietrouw van de patiënt beïnvloeden.
Hoewel zeldzaam, kan elk medicijn mogelijk een allergische reactie veroorzaken. Antide kan huiduitslag, jeuk, netelroos en zelfs ernstige anafylactische shock veroorzaken. Patiënten die allergisch zijn voor GnRH of vergelijkbare medicijnen lopen een hoger risico.
Verlaagde oestrogeenspiegels: Antide kan de oestrogeenspiegels snel verlagen door de secretie van gonadotropines te remmen. Dit kan leiden tot symptomen die lijken op de menopauze, zoals opvliegers, nachtelijk zweten, vaginale droogheid, emotionele schommelingen, hoofdpijn of vermoeidheid.
Veranderingen in de botdichtheid: Langdurig gebruik van GnRH-antagonisten kan de botdichtheid beïnvloeden en het risico op osteoporose of fracturen verhogen, vooral in gevallen die een langdurige behandeling vereisen.
Gewichtsveranderingen: Sommige patiënten kunnen gewichtstoename of -verlies ervaren, wat verband kan houden met veranderingen in de hormoonspiegels of de stofwisselingssnelheid.
Dyslipidemie: Verlaagde oestrogeenspiegels kunnen het lipidenmetabolisme beïnvloeden, wat leidt tot verhoogde cholesterol- of triglyceridenspiegels en een verhoogd risico op hart- en vaatziekten.
Langdurig gebruik of individuele gevoeligheid kan leiden tot duizeligheid, slapeloosheid of emotionele schommelingen, waardoor nauwlettend toezicht vereist is.
Menstruatiestoornissen: Vrouwelijke patiënten kunnen onregelmatige menstruatie, amenorroe of abnormale baarmoederbloedingen ervaren.
Ovarieel hyperstimulatiesyndroom (OHSS): Bij geassisteerde voortplantingstechnologie kunnen GnRH-antagonisten het risico op OHSS verhogen, wat zich manifesteert als vergroting van de eierstokken, buikpijn, opgezette buik of vochtretentie.
Populaire tags: antide cas 112568-12-4, leveranciers, fabrikanten, fabriek, groothandel, kopen, prijs, bulk, te koop