Acridine CAS 260-94-6

1. Kleurstoffen- en pigmentindustrie - de meest klassieke fase van akridin
De oudste en meest volwassen toepassing in de industrie is ongetwijfeld de productie van kleurstoffen en geavanceerde pigmenten. Akridin heeft stabiele chemische eigenschappen en kan worden gebruikt als kleurstof (zoals Yin Dan Shilin) ​​en als geavanceerd pigment (zoals quinacridon). Nadat de waterstof op de benzeenring van akridin is vervangen door een aminogroep, wordt het een belangrijk tussenproduct van de akridin-kleurstof. De derivaten ervan kunnen worden gebruikt voor de productie van een verscheidenheid aan felgekleurde en hoogwaardige verfproducten-, die veel worden gebruikt in de textieldruk- en verfindustrie.

Daarnaast kent het bewerken en transformeren van producten ook mooie toepassingen. Oxyfluorenyl-2,3-zuur kan bijvoorbeeld worden gebruikt voor de productie van kleurstoffen; 3-aminoalkyloxyfluoreen kan in farmaceutische producten worden gebruikt; Fluoroxychloride kan worden gebruikt als additief voor elektrische isolatiematerialen; Gesulfoneerde condensaten kunnen worden gebruikt als textielhulpmiddelen en bevochtigingsmiddelen. Deze downstream-producten breiden de industriële reikwijdte van akridin verder uit.

Op het gebied van haarverven nemen akridin-verbindingen ook een plaats in. Vanwege het sterke kleurvermogen en de goede kleurechtheid worden akridinderivaten gebruikt in haarverfformuleringen, waardoor consumenten een breed scala aan haarkleurmiddelen kunnen kiezen.

2. Medisch gebied - de kernkracht die levens redt
De toepassing op het gebied van de geneeskunde kan worden beschouwd als het sociaal meest waardevolle gebruik, waarbij meerdere richtingen worden bestreken, zoals anti-tumor, antibacteriële en anti-inflammatoire behandeling, behandeling van neurologische ziekten, stofwisselingsziekten, enz.
2.1. Medicijnen tegen tumoren
Acridineverbindingen vormen een belangrijke klasse van verbindingen met anti-tumorpotentieel, en de studie van hun mechanismen is een actueel onderwerp en focus geworden in het medisch scheikundig onderzoek.

(1) Directe cytotoxische geneesmiddelen: ze hebben directe cytotoxische effecten en werken voornamelijk op de S-fase van de celcyclus, waarbij ze de synthese van purines, RNA en eiwitten remmen en de DNA-synthese beïnvloeden. . 30 minuten na een enkele intraveneuze injectie bereikt de concentratie in het plasma zijn piek, en 45% (50% prototypegeneesmiddel en 50% metaboliet) wordt binnen 0-6 uur uit de urine uitgescheiden, maar kan de bloed-hersenbarrière niet passeren. Klinisch wordt het voornamelijk gebruikt voor de behandeling van de ziekte van Hodgkin, melanoom en wekedelensarcoom. De intraveneuze dosis bedraagt ​​200-400 mg/m² per dag, continu gebruikt gedurende 5-10 dagen, met een interval van 4-8 weken vóór de tweede behandelingskuur.

(2) Amsacrine, ook bekend als aminofenylacridine, heeft een werkingsmechanisme dat vergelijkbaar is met antracyclinegeneesmiddelen. Het kan interageren met basenparen van adenine-thymidine, voorkomen dat DNA als sjabloon voor replicatie en synthese dient, en de structuur van celmembraaneiwitten verstoren om anti-tumoractiviteit te produceren. Hoofdzakelijk gebruikt voor acute niet-lymfocytische leukemie bij volwassenen, bedraagt ​​de intraveneuze dosis 90-120 mg/m², eenmaal per 3-4 weken, en één behandelingskuur is 500-750 mg/m².

(3) Mitoxantron: een synthetisch suikervrij anthracycline-medicijn tegen kanker met een structuur die lijkt op doxorubicine. Het heeft een breed anti-tumorspectrum en wordt gebruikt voor borstkanker, acute leukemie, kwaadaardig lymfoom en kanker van het spijsverteringskanaal.

(4) Tacrine, ook bekend als 9-amino-1,2,3,4-tetrahydroacridine of Cognex, is een acetylcholine-esterremmer die in 1993 door de Amerikaanse FDA werd goedgekeurd voor de behandeling van de ziekte van Alzheimer. Het speelt een belangrijke rol op het gebied van de neurologie.

(5) Het synergetische anti-tumoreffect van akridin geel en leflunomide: uit onderzoek is gebleken dat de combinatie vanacridineGele en klassieke bifunctionele gealkyleerde melfalan kunnen de DNA-schade die door laatstgenoemde wordt veroorzaakt aanzienlijk vergroten, apoptose van tumorcellen bevorderen en zo synergetisch anti-tumoreffecten uitoefenen in vitro en in vivo, wat een wetenschappelijke basis biedt voor klinische medicatie.

(6) Onderzoek naar de anti-tumoreffecten van nieuwe akridinderivaten: Qu Xiaona et al.

bestudeerde menselijke leukemiecellen en doxorubicine-resistente leukemiecellen en ontdekte dat nieuwe akridin-derivaten een significant remmend effect hebben op de groei van doxorubicine-resistente leukemiecellen. Ze kunnen apoptose en autofagie induceren door de functie en expressie van P--glycoproteïne te remmen, en een omkerend effect uitoefenen op de resistentie tegen meerdere geneesmiddelen. De akridin-polyaminederivaten ontworpen en gesynthetiseerd door Li Xiaoliu et al. toonde hoge activiteit tegen menselijke leukemiecellen, longkankercellen en baarmoederhalskankercellijnen. De akridinamide-thioureumderivaten die door Li Junwei en anderen zijn bestudeerd, hebben in vitro anti-tumoractiviteit tegen pancreaskankercellen, baarmoederhalskanker, neuroblastoom, nasofaryngeale kanker en longkanker.

2.2. Ontstekingsremmende, antibacteriële, antimalaria- en kankerbestrijdende eigenschappen
Akridin-verbindingen hebben significante biologische en farmacologische activiteiten op het gebied van anti-inflammatoire, antibacteriële, antimalaria- en antikankeractiviteiten. De activiteit ervan komt voort uit de brede toepassing van waterstofbindingen en π - π-interacties in supramoleculaire netwerken. De verdunde oplossing van Akridin kan worden gebruikt als fungicide en speelt een ondersteunende rol bij de klinische infectiebeheersing. Gerelateerde onderzoeken geven ook aan dat akridin-verbindingen een belangrijke rol kunnen spelen bij de symptomen die optreden tijdens de zwangerschap bij vrouwen.

Onderzoek door Gao Sujuan et al. ontdekte dat embolisatie van de baarmoederslagader in combinatie met methotrexaat en ethacridinelactaat de hoeveelheid bloedingen effectief kan verminderen, het verblijf in het ziekenhuis kan verkorten en het aantal keizersneden en hysterectomies kan verlagen bij vrouwen die halverwege de zwangerschap een geïnduceerde abortus met placenta previa ondergaan.

3. Anti-type 2-diabetes - de nieuwste doorbraak
Uit de laatste onderzoeksresultaten die in mei 2026 zijn gepubliceerd, blijkt dat het team onder leiding van Shen Xin van de Air Force Medical University een nieuw type acridonketon GPR40-agonist ADD-16 heeft ontdekt.

De EC ₅₀-waarde van deze verbinding voor GPR40 is 12,33 μmol/L, wat een sterkere insulinesecretiebevorderende werking heeft en een lagere in vitro levertoxiciteit dan TAK875. ADD-16 kan de postprandiale bloedglucose verlagen in T2DM-rattenmodellen, de glucosetolerantie en insulineresistentie verbeteren, de serumvrije vetzuurniveaus verlagen, stoornissen in het lipidenmetabolisme verbeteren en de accumulatie van levervet verminderen. De farmacokinetische eigenschappen zijn goed, met een halfwaardetijd van 30,2 uur, en het heeft eigenschappen die zich richten op de pancreas. De LD ₅₀-waarde van de acute toxiciteitstest in vivo was 1168 mg/kg, en er was geen significante toxiciteit bij de therapeutische concentratie. De veiligheidsevaluatie was goed.

Deze studie legde de basis voor de ontwikkeling van GPR40-agonisten en zorgde voor een nieuwe aanpak voor de behandeling van T2DM.

2. 4. Behandeling van ziekten van het voortplantingsstelsel
Acridinonazijnzuur (het natriumzout ervan is in water-oplosbaar) is door SDFS goedgekeurd in Rusland en andere landen. De zouten en lipiden kunnen door hormoontherapie androgenen in het menselijk lichaam beïnvloeden en kunnen worden gebruikt voor de behandeling en preventie van kwaadaardige tumoren van het vrouwelijke voortplantingssysteem, zoals borstkanker, baarmoederkanker, eierstokkanker, en kunnen ook worden gebruikt voor de behandeling van haarverlies bij mannen, prostaatadenoom, prostaatkanker, herhaling van prostaatkanker en andere ziekten. Het klinische effect is goed.

3. Chemiluminescentie-immunoassay - een sterreagens op het gebied van diagnose
Acridiniumester is een chemiluminescerende marker met eenacridinering als kernstructuur. Het is een van de meest efficiënte luminescerende reagentia in de moderne chemiluminescerende immunoassay (CLIA), en de toepassing ervan is doorgedrongen tot alle aspecten van de klinische diagnose.

3.1. Luminescentie-mechanisme
Akridin-ester ondergaat een chemiluminescentiereactie in een alkalische waterstofperoxide-oplossing: wanneer de akridin-ester wordt onderworpen aan waterstofperoxide.

De actieve groepen in het molecuul worden geoxideerd en de C-9-substituent reageert met H ₂ O ₂ om een ​​onstabiel ethyleenoxide-tussenproduct te genereren. Dit tussenproduct valt snel uiteen in CO₂ en de elektron-aangeslagen toestand van N-methylacridon. Wanneer het terugkeert naar de grondtoestand, komen er fotonen vrij met een maximale emissiegolflengte van 430 nm. De luminescentie is van het "flitstype" en bereikt zijn piek in 0,4 seconden na toevoeging van het starterreagens, met een halfwaardetijd van ongeveer 0,9 seconden.

3.2. Kernvoordelen
Akridin-ester heeft als label aanzienlijke voordelen, zoals lage achtergrondluminescentie, hoge signaal{0}}tot-ruisverhouding, minimale interferentiefactoren bij de luminescentiereactie, snelle en geconcentreerde lichtafgifte, hoge luminescentie-efficiëntie, gemakkelijke binding met eiwitten zonder de fotonenopbrengst te verminderen, en stabiel label (kan enkele maanden worden bewaard bij 2-8 graden). Vergeleken met traditionele markers heeft de akridin-esterluminescentie-immunoassay-technologie een hogere nauwkeurigheid en een snellere en gemakkelijkere bediening.

3.3. Klinische toepassing
Door gebruik te maken van akridin-ester-chemiluminescentie-immunoassay-technologie in combinatie met biotine-avidine-magnetische deeltjesscheidingstechnologie, kan een kwantitatieve detectiemethode voor het carcino-embryonaal antigeen (CEA)-gehalte in serum worden vastgesteld, waardoor de medische bepaling van het CEA-gehalte in serum sneller en gemakkelijker wordt. Deze technologie kan ook worden gebruikt voor het detecteren van cytokines zoals menselijk interleukine-1 alfa, interleukine-1 bèta en interferon-gamma, evenals milieuverontreinigende stoffen zoals bisfenol A.