2-Benzothiazolamine CAS 136-95-8

2-benzothiazolamine, ook bekend als 2 - aminobenzothiazol, is een heterocyclische aromatische verbinding die behoort tot de familie Benzothiazol. Het beschikt over een benzothiazolringsysteem waarbij een stikstofatoom een ​​van de koolstofatomen in de benzeenring vervangt, en een aminogroep (- NH2) is bevestigd aan het zwavel-verouderde koolstofatoom bij de 2-positie. Deze unieke structuur schenkt het met verschillende chemische eigenschappen en een breed scala aan toepassingen.

Op het gebied van organische synthese dient het als een belangrijk tussenproduct voor de bereiding van verschillende derivaten, waaronder farmaceutische producten, pesticiden en kleurstoffen. De aminogroep kan verschillende reacties ondergaan, zoals acetylering, sulfonatie en alkylering, waardoor de synthese mogelijk is van een overvloed aan gespecialiseerde verbindingen met op maat gemaakte eigenschappen.

Farmaceutisch vertonen bepaalde derivaten antibacteriële, antischimmel- en antitumoractiviteiten. Ze worden onderzocht als potentiële kandidaten voor de ontwikkeling van nieuwe therapeutische middelen tegen infectieziekten en kanker.

Bovendien vinden de derivaten, vanwege het vermogen om licht in het ultraviolette gebied te absorberen, toepassingen bij de productie van UV -absorbers en stabilisatoren voor polymeren, waardoor materialen worden beschermd tegen afbraak veroorzaakt door zonlicht.

Samenvattend speelt met zijn veelzijdige structuur en eigenschappen een cruciale rol op verschillende industriële gebieden, wat bijdraagt ​​aan vooruitgang in de gezondheidszorg, materiaalwetenschap en daarbuiten.

Kleurstof intermediair. Gebruikt bij de productie van kationisch violet 3RL. Ook gebruikt bij de synthese van 3-methylbenzothiazol-hydrazon voor de productie van kationisch violet 2rl, enz. Het is ook een grondstof voor andere organische syntheses.

Een neutrale drager (ionendrager) die wordt gebruikt om een ​​polyvinylchloridemembraanelektrode te construeren voor de bepaling van CE 3 + ionen . 2- aminobenzothiazol is chemisch gebonden aan multi - gewandelde koolstofnanotuben om een ​​adsorbenen te vormen voor de scheiding van pbb (II) van Aqueous Samples.

Kationisch violet 3RL, ook bekend als Basic Violet 3RL of CI Basic Violet 10, is een synthetische organische kleurstof die behoort tot de kationische kleurstofklasse. Deze specifieke kleurstof wordt gekenmerkt door zijn intense violette kleur en positieve ionische lading, waardoor het sterk kan communiceren met negatief geladen oppervlakken, zoals die gevonden in anionische substraten zoals katoen, wol en zijde.

De chemische structuur van kationisch violet 3RL omvat aromatische ringen en stikstof - die heterocyclische groepen bevat, wat bijdraagt ​​aan de stabiliteits- en kleurfastheidseigenschappen. Het is zeer oplosbaar in water en wordt vaak gebruikt in de textiel-, papier- en lederen industrie voor kleurdoeleinden. Vanwege zijn kationische aard bindt het gemakkelijk aan de anionische plaatsen op de vezeloppervlakken, wat resulteert in levendige en duurzame tinten.

Naast de toepassing ervan bij het verven, vindt kationisch violet 3RL ook gebruik bij biologische kleuring, met name in microbiologie waar het bacteriecellen kan vormen vanwege hun negatief geladen buitenmembranen. Deze kleuring helpt bij de visualisatie en identificatie van micro -organismen onder een microscoop.

Bovendien voldoet kationisch violet 3RL aan bepaalde veiligheidsnormen wanneer het op de juiste manier wordt gebruikt, maar net als elke chemische kleurstof vereist het zorgvuldige behandeling en verwijdering om de impact van het milieu te minimaliseren. Over het algemeen valt kationisch violet 3RL op als een veelzijdige en effectieve kleurstof met een breed scala aan industriële en wetenschappelijke toepassingen.

Een ionendrager, ook bekend als een ionenwisselaar of ionentransporter, is een cruciale component op verschillende wetenschappelijke en technologische gebieden, met name in chemie, biologie en engineering. Het verwijst naar een stof of een molecuul dat de beweging of overdracht van ionen over membranen of binnen oplossingen vergemakkelijkt. Deze dragers kunnen natuurlijk of synthetisch zijn en een cruciale rol spelen bij het handhaven van de elektrochemische balans en het mogelijk maken van essentiële biologische processen.

In de context van de biologie verwijzen iondragers vaak naar transmembraaneiwitten ingebed in cellulaire membranen. Deze eiwitten hebben specifieke bindingsplaatsen voor ionen, waardoor ze selectief ionen zoals natrium, kalium, calcium en chloride over het membraan kunnen vervoeren. Deze selectieve permeabiliteit is cruciaal voor het genereren van elektrische signalen in neuronen, het handhaven van osmotische balans in cellen en het reguleren van spiercontractie.

Bij waterbehandeling en industriële processen worden synthetische ionendragers zoals ionenuitwisseling geharsen veel gebruikt. Deze harsen zijn ontworpen om ionen van een bepaalde lading aan te trekken en vast te houden, waardoor de zuivering van water en de scheiding van ionen in chemische reacties wordt vergemakkelijkt. Bij het verzachten van water verwijderen ionenuitwisselingsharsen bijvoorbeeld hardheidsionen zoals calcium en magnesium, waardoor de kwaliteit van water voor verschillende toepassingen wordt verbeterd.

Over het algemeen zijn ionendragers onmisbaar voor het handhaven van fysiologische functies, het verbeteren van industriële processen en het waarborgen van de zuiverheid en functionaliteit van verschillende systemen. Hun unieke vermogen om ionen selectief te vervoeren, maakt ze fundamenteel voor een breed scala van wetenschappelijke en technologische vooruitgang.

De primaire methode om te synthetiseren2-benzothiazolamineBetreft de reactie tussen fenylthiourea en zwavelchloride. De gedetailleerde stappen zijn als volgt:

• Bereiding van reactanten: Eerst wordt droge chloroform toegevoegd aan een reactievat. Fenylthiourea wordt vervolgens onder roerend in het schip geïntroduceerd.
• Reactieomstandigheden: De temperatuur wordt geleidelijk verhoogd tot 60 - 63 graden om water te verdampen - met chloroform. Het mengsel wordt vervolgens afgekoeld tot 40 graden voordat zwavelchloride wordt toegevoegd. Het is cruciaal om een ​​gasfasetemperatuur te behouden van maximaal 40 graden om materiaalagglomeratie te voorkomen.
• Reactieproces: Na de toevoeging van zwavelchloride wordt de temperatuur geleidelijk verhoogd tot 61 graden gedurende 4 uur en gehandhaafd op 61-64 graden voor een refluxreactie die 10 uur duurt.
• Post - verwerking: Het reactiemengsel wordt vervolgens overgebracht naar een destillatievat dat een bepaalde hoeveelheid water en geactiveerde koolstof bevat. Chloroform wordt teruggewonnen door directe stoomdestillatie totdat de vloeistof - fase temperatuur 98 graden bereikt en gedurende 15 minuten wordt gehandhaafd. Na herstel wordt het mengsel verdund met water, gekoeld met ijs, geneutraliseerd met waterige natriumhydroxide tot een pH van 4,1 en geroerd met geactiveerde koolstof. Het mengsel wordt vervolgens afgekoeld, gefilterd en het filtraat wordt geneutraliseerd met 30% waterige natriumhydroxide tot een pH van 7,0-7,6. Ten slotte wordt het mengsel afgekoeld tot 35-40 graden, onder druk gefilterd en gedroogd (bij een temperatuur van maximaal 80 graden) om het eindproduct te verkrijgen.

• Het gebruik van zwavelchloride als ring - sluitagent: Chloroform wordt toegevoegd aan een reactor, gevolgd door droge 1-methyl-3-fenylthiourea. Het mengsel wordt geroerd bij een temperatuur van 50-60 graden en zwaveldchloride wordt toegevoegd voor een reactie die 2 uur duurt. Na het afkoelen wordt het mengsel aan water toegevoegd om lagen te scheiden en wordt het oplosmiddel verwijderd om het product te verkrijgen.
• Reactie van 2-Mercaptobenzothiazol: 2-mercaptobenzothiazol kan reageren met Na2S2O5 en CH3NH2, of met 2-aminobenzothiazol en CH3NH2 in aanwezigheid van NAHSO3, om 2-methylaminobenzothiazol te produceren.

2-benzothiazolamine, ook bekend als 2 - aminobenzothiazol, is een organische verbinding die behoort tot de familie Benzothiazol. Het heeft een benzothiazolringstructuur waarbij een stikstofatoom een ​​van de koolstofatomen in de thiazolring vervangt, en een aminogroep (-NH2) is bevestigd bij de 2-positie van het benzothiazol-skelet.

Chemisch gezien vertoont het verschillende opmerkelijke eigenschappen. Het is een wit of licht - gekleurde kristallijne vaste stof met een matig smeltpunt. De verbinding is relatief stabiel onder normale omstandigheden, maar kan verschillende reacties ondergaan vanwege zijn amino- en benzothiazolfunctionaliteiten. De aminogroep kan bijvoorbeeld deelnemen aan substitutiereacties, waardoor verschillende substituenten worden geïntroduceerd. Bovendien kan de benzothiazolring elektrofiele aromatische substitutiereacties ondergaan bij het benzeengedeelte.

Het staat ook bekend om zijn vermogen om waterstofbindingen te vormen via zijn aminogroep, die zijn oplosbaarheid en interactie met andere moleculen beïnvloedt. In waterige oplossingen kan het zwakke basiseigenschappen vertonen vanwege het vermogen van de aminogroep om protonen te accepteren.

Bovendien is gevonden dat deze verbinding fluorescerende eigenschappen vertoont, waardoor het potentieel nuttig is in optische en detectietoepassingen. De chemische reactiviteit en stabiliteit ervan kan echter worden beïnvloed door factoren zoals pH, temperatuur en de aanwezigheid van katalysatoren of andere reactieve soorten.

Over het algemeen maken de unieke chemische structuur en eigenschappen het een veelzijdige bouwsteen voor het synthetiseren van verschillende organische verbindingen met potentiële toepassingen in materiaalwetenschappen, farmaceutische producten en andere gebieden.

2-benzothiazolamineis een stikstof - die heterocyclische verbinding bevat met de moleculaire formule c₇h₆n₂s. Bij kamertemperatuur is het een reukloos grijsachtig - wit tot wit poeder. De veiligheid en stabiliteit ervan moeten in het bijzonder worden benadrukt in industriële toepassingen. De volgende analyse wordt uitgevoerd vanuit vier aspecten: fysische en chemische eigenschappen, operationele veiligheid, milieurisico's en stabiliteit.

Stabiliteitsanalyse

 

Thermische stabiliteit

Het smeltpunt van 2-aminobenzothiazol is 129-134 graden en het kookpunt is ongeveer 307,5 ​​graden (760 mmHg). Het is niet gevoelig voor ontleding binnen het normale temperatuurbereik. Het kan echter giftige gassen (zoals waterstofsulfide, stikstofoxiden) afgeven bij hoge temperaturen, dus verwarmingsbewerkingen moeten worden uitgevoerd in een rampenkap en uitgerust met een gasabsorptieapparaat.

Chemische stabiliteit

Deze verbinding is stabiel in neutrale of zwak zure omstandigheden, maar het kan hydrolyse ondergaan in een sterk alkalische omgeving, waardoor benzothiazolketonderivaten worden gegenereerd. Bovendien kan de aminogroep (- NH₂) in het molecuul deelnemen aan redox -reacties en moet het contact met sterke oxidanten vermijden.

Lichtstabiliteit

Lorem ipsum dolor Sit Amet, Consectetur A2 - Aminobenzothiazol is niet gevoelig voor licht, maar langdurige blootstelling aan ultraviolette stralen kan kleurveranderingen veroorzaken (zoals vergeling). Het wordt aanbevolen om het op een donkere plek op te slaan om zijn uiterlijk stabiliteit te behouden.

Populaire tags: 2-Benzothiazolamine CAS 136-95-8, leveranciers, fabrikanten, fabriek, groothandel, koop, prijs, bulk, te koop