PACAP-38

De belangrijkste toepassingen in het zenuwstelsel zijn gericht op neuroprotectie en neuraal herstel. Het kan een beschermend effect uitoefenen in verschillende neurodegeneratieve ziektemodellen door de intracellulaire cAMP/PKA-signaalroute te activeren, neuronale apoptose te remmen en celoverleving te bevorderen.
In onderzoek naar de ziekte van Alzheimer is het gebruikt om de neurotoxiciteit veroorzaakt door - amyloïde eiwit te verminderen. Onderzoek heeft aangetoond dat dit peptide de oxidatieve stressniveaus kan verminderen en de neuronale weerstand tegen schade kan verbeteren, waardoor cognitieve disfunctie kan worden verbeterd (Reglodi et al., 2011).

Bovendien, in modellen van de ziekte van Parkinson, door dopaminerge neuronen te beschermen, neuro-inflammatoire reacties te verminderen en motorische disfunctie te verbeteren.

In modellen van cerebrale ischemie en hersenletsel vertoont het ook een aanzienlijk nut. Het wordt veel gebruikt in onderzoek naar neuroprotectieve mechanismen door het verminderen van ischemie-reperfusieschade, het remmen van de infiltratie van ontstekingscellen en het verminderen van de snelheid van celapoptose. Deze kenmerken maken het tot een belangrijk kandidaatmolecuul voor onderzoek naar interventiestrategieën bij een beroerte (Shioda et al., 2016).

Zijn rol in de neurovasculaire regulatie maakt het tot een van de belangrijkste moleculen in migraineonderzoek. In migraineonderzoek wordt het veel gebruikt om experimentele migrainemodellen te induceren. Klinische studies hebben aangetoond dat dit exogeen isPACAP-38kan migraine-achtige hoofdpijnaanvallen veroorzaken, wat is gebruikt om de pathogenese van de ziekte en nieuwe therapeutische doelen te bestuderen (Schytz et al., 2009).
Bovendien heeft het belangrijke toepassingen bij de studie van de regulering van de bloedstroom in de hersenen door de bloedvaten in de hersenen te verwijden, neuro-ontstekingen te reguleren en de functie van het trigeminuszenuwstelsel te beïnvloeden. Het werkingsmechanisme omvat relaxatie van vasculaire gladde spieren en regulering van de afgifte van neurotransmitters. Daarom wordt het veel gebruikt in onderzoek met betrekking tot cerebrovasculaire ziekten.

Het endocriene systeem speelt een belangrijke regulerende rol, vooral bij de pancreasfunctie en het energiemetabolisme. Onderzoek heeft aangetoond dat het de uitscheiding van insuline door bètacellen van de pancreas kan bevorderen, waardoor het kan deelnemen aan het proces van bloedglucoseregulatie. Daarom is het gebruikt om het mechanisme van de bescherming van de eilandfunctie en de regulering van de insulinesecretie te onderzoeken in het onderzoek met betrekking tot diabetes type 2 (Yada et al., 2000).

Bovendien neemt het ook deel aan het lipidenmetabolisme en de regulering van de energiebalans. Het beïnvloedt de eetlust en het energieverbruik via het centrale zenuwstelsel en is gebruikt bij onderzoek naar obesitas en metabool syndroom om het neurale metabolische regulerende netwerk te ontcijferen.
Bij onderzoek naar de regulering van de hypothalamus wordt het gebruikt om de rol van neuropeptiden bij de regulering van de hormoonsecretie te analyseren, zoals hun effecten op de afgifte van adrenocorticotroop hormoon en de stressreactie. Deze toepassingen breiden het toepassingsgebied ervan in endocrien onderzoek verder uit.

De belangrijkste toepassingen in het immuunsysteem zijn de ontstekingsremmende en immuunregulatie. Het kan de afgifte van pro-inflammatoire cytokines zoals TNF - en IL-6 remmen, terwijl het de expressie van ontstekingsremmende factoren bevordert, waardoor het een regulerende rol speelt in de ontstekingsreactie.
In het inflammatoire darmziektemodel wordt het gebruikt om darmontstekingsschade te verlichten.

Uit onderzoek is gebleken dat het helpt de darmbarrièrefunctie in stand te houden door de activiteit van immuuncellen te reguleren en ontstekingssignaleringsroutes te remmen (Delgado et al., 2004).
Bovendien is het gebruikt bij de studie van auto-immuunziekten om T-celreacties te reguleren en overactivatie van het immuunsysteem te onderdrukken. Deze toepassingen maken het tot een belangrijk kandidaatmolecuul voor onderzoek naar immuunregulatie.

De belangrijkste toepassingen in het cardiovasculaire systeem zijn gericht op vasodilatatie en myocardiale bescherming. Het bevordert de ontspanning van vasculaire gladde spieren en vermindert de vasculaire weerstand door receptor-gemedieerde signaalroutes te activeren.
Bij hypertensieonderzoek wordt het gebruikt om vasculaire regulatiemechanismen en antihypertensieve strategieën te onderzoeken. Het vaatverwijdende effect maakt het een potentieel doelwit voor cardiovasculaire therapie (Reglodi et al., 2012).
Bovendien wordt in het myocardiale ischemie-reperfusieletselmodelPACAP-38vertoont anti-apoptotische en antioxiderende effecten, die schade aan de hartspiercellen kunnen verminderen. Dit gebruik maakt het van grote waarde in onderzoek naar hartbescherming.

De belangrijkste toepassingen in het voortplantingssysteem komen tot uiting in hormoonregulatie en celontwikkeling. Het neemt deel aan het reguleren van de secretie van gonadotropines in de hypothalamus en de hypofyse, en wordt daarom gebruikt om het mechanisme van reproductieve endocriene regulatie te bestuderen.
Bij onderzoek naar de eierstokfunctie wordt het gebruikt om de folliculaire ontwikkeling en de regulering van de hormoonsecretie te analyseren.

Onderzoek heeft aangetoond dat dit peptide de overleving van granulosacellen kan bevorderen en de steroïdogenese kan reguleren, waardoor de functie van de eierstokken wordt beïnvloed (Gras et al., 1999).
Bovendien is het gebruikt in embryonaal ontwikkelingsonderzoek om de signaalregulerende mechanismen te onderzoeken die betrokken zijn bij celproliferatie, differentiatie en orgaanvormingsprocessen. Deze toepassingen tonen de aanzienlijke onderzoekswaarde ervan in de ontwikkelingsbiologie aan.

De belangrijkste toepassingen in het tumoronderzoek komen tot uiting in de regulatie van celproliferatie en apoptose. De functie ervan is bidirectioneel en kan zich manifesteren als het bevorderen of remmen van tumorgroei bij verschillende soorten tumoren.
In sommige neuro-endocriene tumorstudies wordt het gebruikt om celdifferentiatie te bevorderen en de kwaadaardige progressie van de tumor te remmen. Bij andere typen tumoren beïnvloedt het de proliferatie van tumorcellen door celsignaleringsroutes te reguleren (Vaudry et al., 2009).
Bovendien is het ook gebruikt om de neurale immuunregulerende mechanismen in de micro-omgeving van de tumor te bestuderen, wat nieuwe onderzoeksrichtingen oplevert voor tumorbehandelingsstrategieën.

Als functioneel neuropeptide wordt het veel gebruikt als hulpmiddelmolecuul in fundamenteel onderzoek. De toepassingen ervan omvatten validatie van de receptorfunctie, signaalrouteanalyse en screening van nieuwe geneesmiddelen.
Tijdens het ontwikkelingsproces van geneesmiddelen wordt het vaak gebruikt om de activiteit van nieuwe receptoragonisten of -antagonisten te evalueren. Door PACAP-gerelateerde modellen te construeren, kunnen onderzoekers bovendien een-diepgaande analyse uitvoeren van de werkingsmechanismen ervan in verschillende systemen.
Dit instrumentele gebruik maakt het belangrijk in neurowetenschappelijk, endocrinologisch en farmacologisch onderzoek.